Εξοργιστική έρευνα ΕΜΠ - Ένας στους τέσσερις πρατηριούχους καυσίμων της Αττικής μας κλέβει στην αντλία!

Κι οι κλέφτες βγαίνουν λάδι - Όσα πρατήρια σφραγίστηκαν, λειτούργησαν ξανά δυο ημέρες αργότερα…
1 στα 4 πρατήρια στην Αττική κλέβει
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

21/10/2024

Στην εφημερίδα Καθημερινή δημοσιεύεται σοκαριστική έρευνα του ΕΜΠ, που αποκαλύπτει πως το 25% των πρατηριούχων στην Αττική (ένας στους τέσσερις) κλέβουν τους πελάτες τους σε ποσοστό που φτάνει ακόμα και το 24%, ενώ από τα 18 πρατήρια που πιάστηκαν στη φάκα της ΑΑΔΕ για νοθεία… και τα 18 συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά και σήμερα, έχοντας κλείσει για μόλις 2 ημέρες έκαστο! Για κλάματα (και καθόλου για γέλια) τα κρατικά μέτρα, και η απάτη πάει σύννεφο.

Σε πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) μαθαίνουμε πως ένα στα τέσσερα πρατήρια καυσίμων στην Αττική χρεώνουν αέρα κοπανιστό αντί για βενζίνη, σε ποσοστό που φτάνει ακόμα και το 24%! Νομίζεις πως βάζεις 10 λίτρα, και σου έχουν βάλει 7,6. Στα 40 λίτρα η ανωτέρω απάτη μεταφράζεται σε 30,4 πραγματικά λίτρα βενζίνης, σχεδόν 10 λιγότερα απ’ όσα πιστεύει ο πελάτης.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στην Αττική, όπου πωλείται το 50% των καυσίμων της χώρας, ενώ εδώ βρίσκεται το 27% των πρατηρίων της ελληνικής επικράτειας. Όπως δείχνει η έρευνα ένα τεράστιο ποσοστό πρατηριούχων έχει πειραγμένες αντλίες, δίνοντας τακτικά μικρότερες ποσότητες καυσίμων από ότι δείχνει ο μετρητής.

Σημειώστε πως το συνολικό κόστος της κλοπής ανέρχεται στα 120 εκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση!

Μάλιστα η παραβατικότητα έχει τεράστια άνοδο, αφού από το 4% των πρατηρίων το 2011 φτάσαμε στο 15% το 2016, για να πάμε στο 19% το 2019, στο 20% το 2021 και στο 27% το 2023! Μιλάμε για αύξηση 35% στα δυο τελευταία χρόνια, με τις ελλειμματικές παραδόσεις καυσίμων να αυξάνονται κατά 30% στα τρία τελευταία χρόνια!

Η έρευνα του ΕΜΠ διαπιστώνει επίσης άμεση σύνδεση της τιμής πώλησης του καυσίμου με τις ελλειμματικές παραδόσεις, συγκρίνοντας τις ενδεικτικές τιμές βενζίνης και πετρελαίου κίνησης ενός παραβατικού πρατηρίου με απόκλιση ελλειμματικής παράδοσης 10% και ενός νόμιμου πρατηρίου στην ίδια περιοχή. Έτσι διαπιστώνεται ότι ενώ η αναγραφόμενη τιμή του παραβατικού πρατηρίου προς τον καταναλωτή είναι 8 λεπτά/λίτρο χαμηλότερη του νόμιμου, η πραγματική τιμή είναι υψηλότερη κατά 10-12 λεπτά/λίτρο.

Παράλληλα, η αύξηση του κόστους λειτουργίας ωθεί σε περαιτέρω αύξηση της διαφοράς τιμής πώλησης των νόμιμων πρατηρίων σε σχέση με τα παραβατικά πρατήρια, με αποτέλεσμα τη μείωση του όγκου πωλήσεών όσων εφαρμόζουν τον νόμο. Συνεπώς, τα παραβατικά πρατήρια αυξάνουν την κερδοφορία τους, καθώς οι καταναλωτές επιλέγουν με βασικό κριτήριο τη χαμηλότερη τιμή, οδηγώντας στην έξοδο τους νόμιμους πρατηριούχους.

Τα εξοργιστικά συνεχίζονται και κορυφώνονται με τη διαπίστωση πως εκ των 18 παραβατικών πρατηρίων που “τσάκωσε” η ΑΑΔΕ από τον Ιούνιο, ΚΑΙ ΤΑ 18 ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΛΕΙΣΕΙ ΓΙΑ… ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΕΚΑΣΤΟ! Αυτό συνέβη καθώς μετά από χορήγηση προσωρινής διαταγής από το Διοικητικό Πρωτοδικείο πέτυχαν την αναστολή του μέτρου σφράγισης!

Στο ρεπορτάζ της Καθημερινής, που βασίζεται στην έρευνα του ΕΜΠ, τονίζεται πως η εκδίκαση των αιτήσεων αναστολής είναι κρίσιμης σημασίας, διότι τυχόν αποδοχή τους ουσιαστικά οδηγεί στην ατιμωρησία, αφού η εκδίκαση των προσφυγών ύστερα από ένα ή δύο χρόνια θα είναι πλέον άνευ αντικειμένου

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S