Ευρωπαϊκό Σήμα Ποιότητας σε πέντε εκπαιδευτικά προγράμματα

Σε Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία και Πορτογαλία

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/9/2021

Σήμερα έγινε η βράβευση πέντε νέων εκπαιδευτικών προγραμμάτων οδήγησης μοτοσυκλέτας, με την απονομή του Ευρωπαϊκού Σήματος Ποιότητας για την Εκπαίδευση Μοτοσυκλετών. Αυτό είναι μια πρωτοβουλία που ανέλαβαν ο ACEM (ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Κατασκευαστών Μοτοσυκλέτας), η FIM και το DVR ( το Γερμανικό Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας).

Τα προγράμματα που έλαβαν την διάκριση είναι τα εξής:

"Η σημασία του προστατευτικού εξοπλισμού - Αξιολόγηση κινδύνων ατυχημάτων - Ανάπτυξη δεξιοτήτων οδήγησης" (“Importance of Protective Equipment - Accident Risk Assessment - Riding Skills Development”: Πρόκειται για πρόγραμμα που προσφέρεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
"Συμβουλές σχετικά με την προηγμένη οδήγηση - E.Q.L." (“Advice on Advanced Riding - E.Q.L.”): Πρόκειται για πρόγραμμα το οποίο προσφέρεται από το Ελληνικό Ινστιτούτο Μοτοσυκλέτας ΜΟΤΟΘΕΣΙΣ
"Σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης" (“Safe Driving Course”) και "Προηγμένο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης" (“Advanced Safe Driving Course”): Πρόκειται για δύο προγράμματα που προσφέρονται από την Ιταλική Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών (FMI)
"Ασφαλέστερη οδήγηση - εκπαίδευση στην οδήγηση μοτοσυκλέτας" (“Ride safer - Motorcycle training”): Πρόκειται για πρόγραμμα που προσφέρεται από το PRP (Prevenção Rodoviária Portuguesa), την Πορτογαλική Ομοσπονδία για την Πρόληψη Οδικών Ατυχημάτων

Το Ευρωπαϊκό Σήμα Ποιότητας που έλαβαν αυτά τα πέντε προγράμματα, έχει ισχύ 12 μηνών και διασφαλίζει την υψηλή τους ποιότητα με στόχο την οδική ασφάλεια και διασφαλίζεται από τον έλεγχο των προγραμμάτων και την αρχική αξιολόγηση. Βάσει του δελτίου τύπου που δόθηκε στην δημοσιότητα, μόλις αρθούν οι περιορισμοί που ισχύουν λόγω της πανδημίας, θα πραγματοποιηθεί και επί τόπου αξιολόγηση από ειδικούς του DVR σε θέματα ασφάλειας.

Ο Antonio Perlot, Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Κατασκευαστών Μοτοσυκλέτας (ACEM), δήλωσε πως "το σήμα δεν αποτελεί μόνο μέρος της καινοτόμου στρατηγικής ασφάλειας της βιομηχανίας μοτοσυκλέτας, αλλά και άριστο παράδειγμα για τα θετικά αποτελέσματα της συνεργασίας ανάμεσα σε παράγοντες της βιομηχανίας, σε ΜΚΟ, οργανώσεις εκπαιδευτών και οδηγών μοτοσυκλέτας για την ασφάλεια στην οδήγηση μοτοσυκλέτας. Το Ευρωπαϊκό Σήμα Ποιότητας Εκπαίδευσης Μοτοσυκλετιστών στηρίζεται θερμά από την Ευρωπαία Επίτροπο Μεταφορών Adina Vălean και τον Ευρωπαίο Συντονιστή Οδικής Ασφάλειας, Matthew Baldwin."

Ο Julia Fohmann, εκπρόσωπος του Γερμανικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας (DVR) είπε στις δηλώσεις του πως "Χαιρόμαστε που νέα εκπαιδευτικά προγράμματα συμμετέχουν στο ευρωπαϊκό δίκτυο αριστείας για παρόχους εκπαιδευτικών προγραμμάτων ασφαλείας υψηλής ποιότητας. Στόχος του Ευρωπαϊκού Σήματος Ποιότητας για την Εκπαίδευση Μοτοσυκλετιστών είναι να παροτρύνει τους οδηγούς σε εθελοντική και τακτική εκπαίδευση σε θέματα ασφαλείας. Αυτό μας ενθαρρύνει να συνεχίζουμε να εργαζόμαστε καθημερινά, ώστε οι δρόμοι της Ευρώπης να γίνονται πιο ασφαλείς".

Σε αντίστοιχο κλίμα κινήθηκαν και όσα είπε ο Damiano Zamana, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετιστών (FIM): "Η FIM θεωρεί τη δια βίου εκπαίδευση απαραίτητη για τη βελτίωση της ασφάλειας των μοτοσυκλετιστών. Ένας από τους στόχους της FIM είναι η παροχή πιστοποιημένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων υψηλής ποιότητας μετά την απόκτηση άδειας οδήγησης. Χαιρόμαστε που βλέπουμε τα μέλη μας στην Ιταλία και στην Κύπρο να δραστηριοποιούνται ενεργά στην παροχή εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Ταυτόχρονα, σε Πορτογαλία και Ελλάδα, η συνεργασία ανάμεσα στους βραβευθέντες και στα μέλη μας αποτελεί παράδειγμα άριστης πρακτικής για την ασφάλεια των οδηγών. Η FIM θα συνεχίσει να στηρίζει τα εκπαιδευτικά προγράμματα υψηλής ποιότητας για όλους τους μοτοσυκλετιστές."

Αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για ένα εθελοντικό πρόγραμμα πιστοποίησης για εκπαιδευτικά προγράμματα σε θέματα ασφάλειας οδήγησης μοτοσυκλέτας μετά την απόκτηση άδειας οδήγησης, ανοιχτό σε όλα τα εκπαιδευτικά κέντρα. Αποσκοπεί κυρίως στο να βοηθά τους μοτοσυκλετιστές να διακρίνουν τις καλύτερες επιλογές εκπαίδευσης στην Ευρώπη μετά την απόκτηση άδειας οδήγησης και μέχρι σήμερα έχει απονεμηθεί σε συνολικά 35 εκπαιδευτικά προγράμματα σε Αυστρία, Βέλγιο, Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και Σουηδία.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.