Η ΜΟΤΟΕ προχώρησε σε μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα καμπάνια, σχετικά με το πόσο ασφαλής επιλογή είναι οι μοτοσυκλέτες για την δεύτερη φάση της πανδημίας του κορωνοϊού, και το πόσο εναρμονίζονται με τις νέες συνθήκες της προφύλαξης και της κοινωνικής αποστασιοποίησης, που πρέπει να τηρήσουμε μετά την άρση των πρώτων περιοριστικών μέτρων.
Η συγκεκριμένη καμπάνια προέκυψε και από την τοποθέτηση της FEMA και πιο συγκεκριμένα από το μακροσκελές δελτίο τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα ο Γενικός Γραμματέας, Dolf Willigers (που μεταφράστηκε από τον Παναγιώτη Καλαϊτζή, Έφορο Τουρισμού της ΜΟΤΟΕ), στο οποίο αναφέρονται όλοι αυτοί οι λόγοι που καθιστούν τα δίκυκλα ως το ασφαλέστερο –από υγειονομικής άποψης- μέσο μεταφοράς.
Προφανώς για τους αναγνώστες μας αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουν κάτι τέτοιο, καθώς έχουμε γράψει αρκετές φορές (όπως και στο motorial του τεύχους που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα μεθαύριο την Πέμπτη 30 Απριλίου), τα οφέλη που προσφέρει στην ατομική μετακίνηση η μοτοσυκλέτα, σε ότι αφορά την αναγκαστική απόσταση που κρατάς από τον περίγυρο, αλλά και την έμμεση προστασία που προσφέρει ο εξοπλισμός αναβάτη, όπως τα γάντια και το κράνος.
Από την άλλη, μετά το πώς έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες τόσο σε κοινωνικό όσο και οικονομικό επίπεδο, η μετακίνηση και οι μεταφορές θα έχουν βαρύνουσα σημασία στην ανοικοδόμηση της υπό κατάρρευσης οικονομίας, σε παγκόσμιο επίπεδο. Κι εκεί οι μοτοσυκλέτες –και τα δίκυκλα γενικότερα- θα παίξουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο χάρη στην ευκολία και την εξοικονόμηση χρόνου που προσφέρουν.
Αυτό βέβαια δεν είναι κάποια μαγική φόρμουλα, ούτε χρειάζονται γνώσεις εξειδικευμένες για να το αντιληφθεί κανείς, γι' αυτό και ήδη βλέπουμε πως πολλές κυβερνήσεις σε χώρες που έχουν πληγεί άσχημα από την πανδημία, όπως η Ιταλία για παράδειγμα, ήδη προσανατολίζονται στο να προσφέρουν κίνητρα στον κόσμο για την αγορά δικύκλων.
Η Ελλάδα, η χώρα στην οποία μπορεί να κυκλοφορεί κανείς 12 μήνες το χρόνο με μοτοσυκλέτα, χάρη στο ήπιο κλίμα μας, θα φανταζόταν κανείς πως είναι η ιδανική περίπτωση για να συμβεί κάτι τέτοιο και θα είχε απόλυτο δίκιο, αλλά…
Αυτό το "αλλά" είναι μια μεγάλη "πληγή" που έγκειται στο ότι εδώ στην Ελλάδα, την χώρα που επέδειξε την μεγαλύτερη ωριμότητα και σωστή στρατηγική απέναντι σε ένα παγκόσμιο πανδημικό φαινόμενο με αξιοθαύμαστη αποτελεσματικότητα, έχουμε εμμονές και αρνούμαστε να ακολουθήσουμε αντίστοιχα σωστά παραδείγματα των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Ο λόγος για τη μη εναρμόνισή μας με τα ηλικιακά όρια που ισχύουν στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες για την απόκτηση διπλωμάτων, αλλά και στην απαγόρευση οδήγησης μικρών μοτοσυκλετών έως 125cc με δίπλωμα αυτοκινήτου.
Προσοχή, δεν λέμε αυτό να γίνεται ανεξέλεγκτα, όπως άλλωστε έχουμε ξαναγράψει και στην αποκλειστική συνέντευξη με με τον πρώην Υπουργό Μεταφορών, τον κ. Μαυραγάνη, όπου είχαμε προτείνει τα υποχρεωτικά μαθήματα και την εκπαίδευση σε κατόχους διπλωμάτων αυτοκινήτου, ώστε να μπορούν να οδηγούν μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες. Αυτό θα έδινε μια πραγματική ώθηση με άμεσα και απτά αποτελέσματα ακόμη και στην οικονομία, σε συνδυασμό με αυτό που λέμε παραπάνω για την σπουδαιότητα της προσωπικής μετακίνησης στην μετά κορωνοϊού εποχή.
Εκτός και αν αισθανόμαστε περήφανοι σαν χώρα, με φαινόμενα όπως αυτά που συναντήσαμε πέρσι, όταν και είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με μια μεγάλη μερίδα από τις σχολές οδηγών, με πολίτες που έτρεχαν να βγάλουν δίπλωμα την τελευταία στιγμή πληρώνοντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, για να αποφύγουν μια καταδικαστική απόφαση σε δικαστήριο. Δεν μπορεί με άλλα λόγια το κράτος να μιλά για υπευθυνότητα και ώριμη στάση από τη μια μεριά –όπως στην περίπτωση της πανδημίας- και από την άλλη να εθελοτυφλεί βλέποντας ανθρώπους που οδηγούν έτσι κι αλλιώς μοτοσυκλέτες παράνομα, για να βγάλουν δίπλωμα μόνο όταν αναγκαστούν επειδή τους σταμάτησε ένα μπλόκο.
Ακόμη και το επιχείρημα ότι έτσι μπορεί να χαθούν χρήματα από τα κρατικά ταμεία –είπαμε η έκδοση διπλώματος είναι ένα ακριβό… σπορ- είναι έωλο, μιας και από την στιγμή που θα μπει περισσότερος κόσμος στην μοτοσυκλέτα θα κινηθεί ένα εξίσου μεγάλο κομμάτι της οικονομίας.
Τώρα λοιπόν με τις ανάγκες για διατήρηση της κοινωνικής αποστασιοποίησης και για γρήγορες και αποτελεσματικές μετακινήσεις του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι κρίμα να αφήσουμε μια ακόμη ευκαιρία να πάει χαμένη. Η πολιτεία θα βγει διπλά κερδισμένη από αυτό, καθώς θα δώσει μια μερική ώθηση σε έναν κλάδο της αγοράς που έχει χτυπηθεί και μπορεί να ανακάμψει με τεράστια οφέλη για τα κρατικά ταμεία, και από την άλλη θα δώσει λύση -τηρώντας παράλληλα και τα πρωτόκολλα διασφάλισης της υγείας- σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που θα έχει ανάγκη για μετακίνηση.
