FEMA και MOTOΕ: Οι μοτοσυκλέτες λύσεις για την πανδημία

Επιβεβαιώνονται και επίσημα όλα όσα γράψαμε

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2020

Η ΜΟΤΟΕ προχώρησε σε μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα καμπάνια, σχετικά με το πόσο ασφαλής επιλογή είναι οι μοτοσυκλέτες για την δεύτερη φάση της πανδημίας του κορωνοϊού, και το πόσο εναρμονίζονται με τις νέες συνθήκες της προφύλαξης και της κοινωνικής αποστασιοποίησης, που πρέπει να τηρήσουμε μετά την άρση των πρώτων περιοριστικών μέτρων.

Η συγκεκριμένη καμπάνια προέκυψε και από την τοποθέτηση της FEMA και πιο συγκεκριμένα από το μακροσκελές δελτίο τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα ο Γενικός Γραμματέας, Dolf Willigers (που μεταφράστηκε από τον Παναγιώτη Καλαϊτζή, Έφορο Τουρισμού της ΜΟΤΟΕ), στο οποίο αναφέρονται όλοι αυτοί οι λόγοι που καθιστούν τα δίκυκλα ως το ασφαλέστερο –από υγειονομικής άποψης- μέσο μεταφοράς.

Προφανώς για τους αναγνώστες μας αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουν κάτι τέτοιο, καθώς έχουμε γράψει αρκετές φορές (όπως και στο motorial του τεύχους που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα μεθαύριο την Πέμπτη 30 Απριλίου), τα οφέλη που προσφέρει στην ατομική μετακίνηση η μοτοσυκλέτα, σε ότι αφορά την αναγκαστική απόσταση που κρατάς από τον περίγυρο, αλλά και την έμμεση προστασία που προσφέρει ο εξοπλισμός αναβάτη, όπως τα γάντια και το κράνος.

Από την άλλη, μετά το πώς έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες τόσο σε κοινωνικό όσο και οικονομικό επίπεδο, η μετακίνηση και οι μεταφορές θα έχουν βαρύνουσα σημασία στην ανοικοδόμηση της υπό κατάρρευσης οικονομίας, σε παγκόσμιο επίπεδο. Κι εκεί οι μοτοσυκλέτες –και τα δίκυκλα γενικότερα- θα παίξουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο χάρη στην ευκολία και την εξοικονόμηση χρόνου που προσφέρουν.

Αυτό βέβαια δεν είναι κάποια μαγική φόρμουλα, ούτε χρειάζονται γνώσεις εξειδικευμένες για να το αντιληφθεί κανείς, γι' αυτό και ήδη βλέπουμε πως πολλές κυβερνήσεις σε χώρες που έχουν πληγεί άσχημα από την πανδημία, όπως η Ιταλία για παράδειγμα, ήδη προσανατολίζονται στο να προσφέρουν κίνητρα στον κόσμο για την αγορά δικύκλων.

Η Ελλάδα, η χώρα στην οποία μπορεί να κυκλοφορεί κανείς 12 μήνες το χρόνο με μοτοσυκλέτα, χάρη στο ήπιο κλίμα μας, θα φανταζόταν κανείς πως είναι η ιδανική περίπτωση για να συμβεί κάτι τέτοιο και θα είχε απόλυτο δίκιο, αλλά…

Αυτό το "αλλά" είναι μια μεγάλη "πληγή" που έγκειται στο ότι εδώ στην Ελλάδα, την χώρα που επέδειξε την μεγαλύτερη ωριμότητα και σωστή στρατηγική απέναντι σε ένα παγκόσμιο πανδημικό φαινόμενο με αξιοθαύμαστη αποτελεσματικότητα, έχουμε εμμονές και αρνούμαστε να ακολουθήσουμε αντίστοιχα σωστά παραδείγματα των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Ο λόγος για τη μη εναρμόνισή μας με τα ηλικιακά όρια που ισχύουν στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες για την απόκτηση διπλωμάτων, αλλά και στην απαγόρευση οδήγησης μικρών μοτοσυκλετών έως 125cc με δίπλωμα αυτοκινήτου.

Προσοχή, δεν λέμε αυτό να γίνεται ανεξέλεγκτα, όπως άλλωστε έχουμε ξαναγράψει και στην αποκλειστική συνέντευξη με με τον πρώην Υπουργό Μεταφορών, τον κ. Μαυραγάνη, όπου είχαμε προτείνει τα υποχρεωτικά μαθήματα και την εκπαίδευση σε κατόχους διπλωμάτων αυτοκινήτου, ώστε να μπορούν να οδηγούν μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες. Αυτό θα έδινε μια πραγματική ώθηση με άμεσα και απτά αποτελέσματα ακόμη και στην οικονομία, σε συνδυασμό με αυτό που λέμε παραπάνω για την σπουδαιότητα της προσωπικής μετακίνησης στην μετά κορωνοϊού εποχή.

Εκτός και αν αισθανόμαστε περήφανοι σαν χώρα, με φαινόμενα όπως αυτά που συναντήσαμε πέρσι, όταν και είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με μια μεγάλη μερίδα από τις σχολές οδηγών, με πολίτες που έτρεχαν να βγάλουν δίπλωμα την τελευταία στιγμή πληρώνοντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, για να αποφύγουν μια καταδικαστική απόφαση σε δικαστήριο. Δεν μπορεί με άλλα λόγια το κράτος να μιλά για υπευθυνότητα και ώριμη στάση από τη μια μεριά –όπως στην περίπτωση της πανδημίας- και από την άλλη να εθελοτυφλεί βλέποντας ανθρώπους που οδηγούν έτσι κι αλλιώς μοτοσυκλέτες παράνομα, για να βγάλουν δίπλωμα μόνο όταν αναγκαστούν επειδή τους σταμάτησε ένα μπλόκο.

Ακόμη και το επιχείρημα ότι έτσι μπορεί να χαθούν χρήματα από τα κρατικά ταμεία –είπαμε η έκδοση διπλώματος είναι ένα ακριβό… σπορ- είναι έωλο, μιας και από την στιγμή που θα μπει περισσότερος κόσμος στην μοτοσυκλέτα θα κινηθεί ένα εξίσου μεγάλο κομμάτι της οικονομίας.

Τώρα λοιπόν με τις ανάγκες για διατήρηση της κοινωνικής αποστασιοποίησης και για γρήγορες και αποτελεσματικές μετακινήσεις του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι κρίμα να αφήσουμε μια ακόμη ευκαιρία να πάει χαμένη. Η πολιτεία θα βγει διπλά κερδισμένη από αυτό, καθώς θα δώσει μια μερική ώθηση σε έναν κλάδο της αγοράς που έχει χτυπηθεί και μπορεί να ανακάμψει με τεράστια οφέλη για τα κρατικά ταμεία, και από την άλλη θα δώσει λύση -τηρώντας παράλληλα και τα πρωτόκολλα διασφάλισης της υγείας- σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που θα έχει ανάγκη για μετακίνηση.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.