FIM - Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή [VIDEO]

Από την FICM στην FIM, ένας και πλέον αιώνας μοτοσυκλετιστικής πορείας
motomagFIM – Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

27/2/2024

Η ΔΙεθνής Ομοσπονδία Μοτοσυκλετισμού FIM που αποτελεί το παγκόσμιο διοικητικό σώμα των αγώνων μοτοσυκλέτας, γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της και μέσα από ένα βίντεο-ιστορική αναδρομή, μας υπενθυμίζει τα επιτεύγματα, αλλά και τους λόγους που έχει βελτιώσει την έννοια του μοτοσυκλετισμού, τόσο εντός όσο και εκτός πίστας με ένα κολάζ σπάνιων φωτογραφικών ντοκουμέντων και παρουσιάστρια την Ελβετίδα ηθοποιό και μοντέλο Lauriane Gillieron.

Η FIM γιορτάζει το 2024 τα 120 χρόνια ζωής, έχοντας υπό την αιγίδα της 120 Εθνικές μοτοσυκλετιστικές οργανώσεις και 6 Διηπειρωτικές Ομοσπονδίες. Αυτή την στιγμή η FIM είναι υπεύθυνη για την διοργάνωση 80 διαφορετικών Πρωταθλημάτων και 1.500 διοργανώσεων σε όλο τον κόσμο, που ανάμεσα τους περιλαμβάνουν τους μεγαλύτερους θεσμούς αγώνων μοτοσυκλέτας σήμερα.

FIM – Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή

Όλα ξεκίνησαν στις 21 Δεκεμβρίου 1904 στο εστιατόριο Ledoyen του Παρισιού, τρεις μήνες αφού οι συνθήκες και παρερμηνείες στους κανονισμούς δημιούργησαν προβλήματα στον αγώνα Coupe Internationale de Dourdan, ο οποίος διεξήχθη στα νότια της γαλλικής πρωτεύουσας. Με αφορμή τα ζητήματα που προέκυψαν εκεί, οι αντιπρόσωποι των συλλόγων που συμμετείχαν στον συγκεκριμένο αγώνα από την Αγγλία, την Γαλλία, την Γερμανία, την Αυστρία, το Βέλγιο και την Δανία, συναντήθηκαν με σκοπό τη δημιουργία ενός διεθνούς σώματος, το οποίο θα καθόριζε συγκεκριμένους κανόνες για όλους ανεξαιρέτως. Αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία της FIM, η οποία αρχικά ονομάστηκε FICM (Federation Internationale des Clubs de Motocyclistes).

FIM – Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή

Η μορφή που γνωρίζουμε σήμερα ήρθε 8 χρόνια αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου 1912, όταν 10 κράτη μέλη βρέθηκαν στο Λονδίνο για την ανανέωση του καταστατικού της FICM. Αυτό θα διαρκούσε για 27 ακόμα χρόνια, μέχρι και τον ερχομό της σκοτεινής περιόδου του Β’ Π.Π., το 1939. Στο διάστημα αυτό οι εθνικές ομοσπονδίες αυξήθηκαν στις 30.

FIM – Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή

Μέσα στα χρόνια αυτά, ήρθαν αρκετές σημαντικές στιγμές. Η Gillieron μας ταξιδεύει στο μακρινό 1913, όταν διεξήχθη ο πρώτος παγκοσμίου επιπέδου αγώνας, με την υποστήριξη της FICM, ο International Six Days Trial -που αργότερα έγινε γνωστός μέχρι και τις μέρες μας ως International Six Days of Enduro. Στο λυκαυγές του πολέμου που άλλαξε τον ρου όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά ολόκληρης της ανθρωπότητας, το 1936, διεξήχθη στο στάδιο του Wembley ο πρώτος τελικός Speedway, που αποτέλεσε ταυτόχρονα και το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FICM, με νικητή τον Αυστραλό Lionel van Praag.

Το τέλος του Β’ Π.Π. βρήκε την FICM να συνεχίζει την αποστολή της, με το 1947 να σηματοδοτεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό ορόσημο. Η έλευση του πρώτου αγώνα Motocross of Nations στην Ολλανδία ήταν γεγονός, με την συμμετοχή τόσο εγχώριων ομάδων, όσο και άλλων από τη Μεγάλη Βρετανία και το Βέλγιο. Δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε το πρώτο FIM Circuit Racing World Championship Grand Prix (το γνωστό μας σήμερα MotoGP), ενώ το 1949 ήταν και η χρονιά που η Ομοσπονδία θα μετονομαζόταν σε FIM (Federation Internationale de Motocyclisme).

FIM – Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή

Η αρχή μίας περιόδου σημαντικών αλλαγών και εξελίξεων στον χώρο των αγώνων με μοτοσυκλέτα έγινε το 1957, με το Motocross να σηματοδοτεί την πορεία των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων της FIM. Ακολουθεί χρονολογικά η δημιουργία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ice Speedway το 1966. Το 1975 ακολούθησε το Trial, με το 1980 να δημιουργείται το πρωτάθλημα αντοχής EWC. Οχτώ χρόνια αργότερα, το 1988, ήρθαν τα WSBK, με το 1990 να εντάσσει και το Enduro στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Πιο πρόσφατη προσθήκη είναι οι αγώνες Rally-Raid, το 2003.

FIM – Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή

Το 1975 ήρθε η δημιουργία της πρώτης διηπειρωτικής ομοσπονδίας της Λατινικής Αμερικής, ενώ μέχρι το 1980 η FIM μετρούσε 51 χώρες μέλη. Ένας αριθμός που θα συνέχιζε να αυξάνει, φτάνοντας το 2024 να αριθμεί 120 μέλη.

FIM – Γιορτάζει τα 120 χρόνια ιστορίας της με μία ιστορική αναδρομή

Αυτή την στιγμή η FIM είναι το μοναδικό σώμα, το οποίο έχει αναγνωριστεί από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ως αποκλειστικός φορές του μηχανοκίνητου αθλητισμού με μοτοσυκλέτα. Υπήρξε η πρώτη Παγκόσμια Ομοσπονδία που εισήγαγε έναν Περιβαλλοντολογικό Κώδικα στο καταστατικό της, ενώ έχει έναν από τους αυστηρότερους κανονισμούς για το ντόπινγκ. Πέρα από την εξέλιξη και την πρόοδο σε κάθε τομέα που αφορά την μοτοσυκλέτα, από τα καύσιμα, τα ελαστικά, τον εξοπλισμό, μέχρι και την διεξαγωγή αθλητικών διοργανώσεων, η FIM έχει επίσης ως στόχο την συμπερίληψη του γυναικείου φύλου στους αγώνες και γενικότερα στην οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Το βίντεο της FIM κλείνει με τον Πρόεδρό της, Jorge Viegas να ευχαριστεί όσους έχουν συνεισφέρει στην δημιουργία και την διατήρηση της ομοσπονδίας.

Δείτε το εορταστικό βίντεο της FIM διάρκειας 8 λεπτών και 34 δευτερολέπτων:

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.