Flat Track στην Ελλάδα: Εγκαίνια με A. Colton!

Μαθήματα και αγώνας με τον αμερικανό άσο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/7/2017

Η πρώτη –μόνιμη- πίστα Flat Track στην Ελλάδα είναι γεγονός, όπως είχαμε προαναγγείλει, και χθες υποδέχθηκε τον Aaron Colton που παρέδωσε μία σειρά μαθημάτων και σήκωσε την σημαία για την εκκίνηση του πρώτου, άτυπου αγώνα! Χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θα έπρεπε να περιμένουμε ακούγοντας πως είμαστε προσκεκλημένοι στην «Aaron Colton’s Flat Track Clinic» για την πρώτη «συνεδρία» μαζευτήκαμε στην πίστα όπου μας περίμενε η αψίδα της Red Bull και η τέντα της Yamaha. Ελπίδα της οργανωτικής ομάδας της Red Bull είναι να εμφυσήσει την αγάπη για το άθλημα αυτό στην Ελλάδα και να το δει να μεγαλώνει, με αυτοσχέδιες πίστες να ξεφυτρώνουν σε διάφορες γωνιές της χώρας. Ας προεξοφλήσουμε κάτι από τώρα: Φεύγοντας αργά εχθές το βράδυ από την πίστα, έπειτα από μερικές ώρες παίζοντας με τα μικρά TTR 125 της Yamaha, ένα είναι το μόνο σίγουρο: Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Με ένα ελαφρύ αεράκι να κάνει την παραμονή στον ήλιο ευχάριστη, νωρίς το απόγευμα, μαζευτήκαμε στις εγκαταστάσεις του Riding School, στο 32ο χλμ. Αθηνών - Λαμίας, όπου ο Aaron ήταν ήδη εκεί και μας περίμενε. Το MOTO είχε πολυπληθή ομάδα, εγώ και ο Μπάμπης Μέντης θα κρατούσαμε τις σημειώσεις από την παράδοση του μαθήματος του Aaron Colton, μέχρι ο εντουράς του περιοδικού, Κίμων Καράμπελας, ολοκληρώσει την φωτογράφιση που είχε ξεκινήσει από το πρωί και έρθει προετοιμασμένος, κατευθείαν από το βουνό. Καλεσμένοι για τα εγκαίνια ήταν αναβάτες από το enduro, Τρίγκας και Βαγγελάκος, αλλά και από τον χώρο της ταχύτητας είτε σαν θεατές, είτε σαν συμμετέχοντες.

Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Ο 26ος Aaron Colton ξεκίνησε με την θεωρία, δείχνοντας τις ιδανικές γραμμές στην πίστα και σημειώνοντας τις διαφορές με την προσέγγιση που δείχνει κάποιος με καταγωγή από τα superbike ή αντίστοιχα από το motocross. Στο Flat Track που πλαγιολισθαίνεις μπαίνοντας πολύ αργά στην στροφή, η θεωρεία λέει πως το εσωτερικό κερμπ το «χτυπάς» μονάχα στην έξοδο, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα σε μία διαγώνια πορεία στην μικρή ευθεία που μεσολαβεί, ώστε να επιταχύνεις το δυνατόν περισσότερο. Δείχνοντας έπειτα την στάση του σώματος, είχε έρθει η ώρα να περάσουμε σε μερικές ασκήσεις μέσα στην πίστα.

Με αχυρόμπαλες, κορύνες και κανονικά κερμπ η πρώτη πίστα στην Ελλάδα είναι όμορφα φτιαγμένη, σε μικρό μέγεθος, ιδανικό για να έχει κανείς την πρώτη του επαφή με το άθλημα. Η σύγκριση με τις πίστες που μπορεί κανείς να έχει παρακολουθήσει στο εξωτερικό ως θεατής, δεν την δικαιώνει, γιατί το σκεπτικό της είναι εκπαιδευτικό. Να ενώσει γρήγορα δύο στροφές, χωρίς να αναπτύσσονται εξωφρενικές ταχύτητες, ώστε ο κόσμος να μάθει διασκεδάζοντας με ασφάλεια. Δύο φαρδιές στροφές που πολύ σωστά δεν είναι απόλυτα όμοιες μεταξύ τους, με μικρές ευθείες στο ενδιάμεσο, οριοθετούν την πίστα που αποδείχτηκε εξίσου κατάλληλη για τα μικρά TTR της Yamaha, αλλά και το WR του Colton και τις υπόλοιπες μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες που μπήκαν στο τέλος προσπαθώντας ανεπιτυχώς να οργώσουν το καλά στρωμένο αμμώδες χώμα!

Ο A. Colton δοκιμάζει το "The Slider" στην πίστα!

Έχοντας φέρει και το “The Slider” την ελληνική Flat Track μοτοσυκλέτα που κέρδισε φέτος στο Yamaha Yardbuilt, ο Colton δοκίμασε τα όρια της πίστας και με κάτι μεγαλύτερο, καθώς το “The Slider” προέρχεται από το XSR 700 και απέδειξε πως είναι ιδανικά φτιαγμένη για να διασκεδάζεις από τετράχρονο μικρό enduro 125, μέχρι… γνήσιο Flat Track  700 κυβικών!

Ανεβαίνουμε στις μοτοσυκλέτες όπου ο Colton μας δείχνει άλλη μία φορά την στάση του σώματος και περνάμε κατευθείαν στην πρώτη άσκηση, που είναι σλάλομ ανάμεσα στις κορύνες. Μέχρι εδώ είναι όλα εύκολα. Τα δύσκολα ξεκινάνε αμέσως μετά, γιατί πρέπει να κάνουμε «donuts» γύρω από τις κορύνες, και είναι δύσκολο για όποιον δεν έχει… αριστερό γόνατο! Εγώ συνειδητοποίησα εκείνη την ώρα το πρώτο «πρόβλημα» με αυτό το άθλημα. Κατά 90% σε όλο τον κόσμο, και κατά 100% στις ΗΠΑ, το Flat Track διεξάγεται πάντα αριστερόστροφα, πάντα το αριστερό πόδι είναι κάτω. Εκτός κι αν μιλάμε για αγώνα Flat Track TT που εκεί υπάρχει και μία δεξιά στροφή που οδηγεί σε άλμα. Όποιος λοιπόν έχει πρόβλημα συνδέσμων στο αριστερό, όπως κι εγώ κι ο Μπάμπης, αντιμετωπίζει μία δυσκολία, αλλά για αυτό έχουμε μαζί μας τον Κίμων, για να μας βγάλει ασπροπρόσωπους στον mini-αγώνα που θα ακολουθούσε.

Η τελευταία άσκηση με τον Colton, είναι να οδηγήσουμε πίσω του μονάχα με τρίτη στο κιβώτιο και χωρίς καθόλου φρένα. Οδηγώντας μία ταχύτητα επάνω, αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις την ιδανική γραμμή γιατί αλλιώς δεν έχεις γκάζι να βγεις στην έξοδο, ενώ χωρίς φρένα στην είσοδο χρησιμοποιείς μονάχα το σώμα για να θέσεις την μοτοσυκλέτα σε πλαγιολίσθηση. Τοποθετώντας κορύνες που μας αναγκάζουν να έχουμε την γραμμή που έπρεπε και περπατώντας την πίστα μαζί του, ο Colton μας μεταδίδει βήμα-βήμα τα μικρά μυστικά του Flat Track! Έπειτα θα ερχόταν η ώρα που θα οδηγούσαμε ανά τριάδες με τις κορύνες στην πίστα να υποδεικνύουν τις γραμμές αλλά και μόνοι μας χωρίς πλέον περιορισμό στην επιλεγμένη ταχύτητα ή την χρήση του πίσω φρένου, μετατρέποντας ήδη τα μαθήματα Flat Track σε έναν διασκεδαστικό διαγωνισμό μεταξύ μας.

Ο Colton δείχνει στον Νότη Παπαπαύλου την στάση του σώματος:

Πριν ακόμα έρθει ο αγώνας στο τέλος της ημέρας, το συμπέρασμα ήταν ήδη πως μία παρέα με μικρές μοτοσυκλέτες όπως τα TTR, ή και παπιά ακόμα, μπορεί να διασκεδάσει με τις ώρες βγάζοντας απίστευτο γέλιο, μαζεύοντας υλικό για ατελείωτα πειράγματα και συζητήσεις. Δεν υπήρχε άνθρωπος, από τους συμμετέχοντες μέχρι τους θεατές, που να μην ήταν με χαραγμένο χαμόγελο, και πρώτος από όλους ο Colton:

Είσαστε πολύ αξιόλογο γκρουπ. Καλοί αναβάτες, ευχάριστοι τύποι. Το διασκεδάζω όπως κι εσείς!

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έπαιρνε την μοτοσυκλέτα του και μας χάριζε θέαμα στρίβοντας πολύ πιο γρήγορα από τον κάθε έναν, ενώ αργότερα μπήκε με την δική του WR450 πλαγιολισθαίνοντας με τριπλάσια ταχύτητα σε σύγκριση με τα μικρά TTR. Για εμάς βέβαια στο MOTO, η γνωριμία μας με τον Colton είχε ξεκινήσει νωρίτερα, μόλις ο Πέτρος Χατζηροδέλης, έφερε το “The Slider” στην τέντα της Yamaha. Ο Colton ήρθε μόνος του προς τα εμάς αναφωνώντας «να ένα πραγματικό Flat Track»! Όχι μόνο του άρεσε, αλλά βρήκε πολύ σωστή την επιλογή τροχών και μάλιστα την μάντεψε κιόλας αναγνωρίζοντας ότι προέρχεται από το Super Tenere. Έχοντας την εμπειρία του Wheels and Waves, ξέραμε πολύ καλά ότι το “The Slider” μαγνητίζει τα βλέμματα, κι αυτό που θέλαμε ήταν να μας πει την γνώμη του για τις ικανότητές του στην πράξη. Περιμέναμε λοιπόν να ολοκληρωθούν τα μαθήματα κι όσο οι υπόλοιποι γεύονταν την φιλοξενία της Red Bull –κυριολεκτικά- ο Colton πήρε το “The Slider” για μία βόλτα. Έπαθε το ίδιο με τον Mamola… δεν κατέβαινε αν δεν τελείωνε η βενζίνη! Αν δεν πίεζε ο χρόνος θα ήταν εκεί μέχρι να αδειάσει το ρεζερβουάρ!

«Ήθελα να πάω σιγά και προσεκτικά γιατί είναι μοναδικό, αλλά αυτό το μηχανάκι πάει τέλεια στην πίστα. Τεράστια ασφάλεια και εξαιρετική δύναμη!»

Μετά από την επιβεβαίωση του Colton για το “The Slider”, μονάχα μία επικράτηση του Κίμων στον άτυπο αγώνα που θα ξεκινούσε αμέσως μετά, θα μπορούσε να επαναφέρει το ενδιαφέρον μας πίσω στα τεκταινόμενα. Ως ο εντουράς του περιοδικού πήρε μέρος στον αγώνα, σε ένα σκέλος που πυροδότησε τον ανταγωνισμό αφού ήταν μονομαχία ανάμεσα σε Τρίγγα, Βαγγελάκο και... Καράμπελα! Ο Τρίγγας  θα επικρατούσε άνετα, αλλά αποφάσισε να παραχωρήσει την θέση του και να συνεχίσει ως θεατής, με τον Βαγγελάκο να στέφεται νικητής της βραδιάς.

 

Με μοτοσυκλέτες που ούτε που θα σου περνούσε από το μυαλό ότι θα διασκεδάζεις για ώρες, σε μία πίστα που δεν απαιτεί τεράστια έξοδα, και με εξοπλισμό που έχει ο καθένας, το Flat Track μας έδειξε στην πράξη πόσο διασκεδαστικό και εκπαιδευτικό μπορεί να γίνει! Οι junior της παρέας Περιστεράς, Φουρθιώτης και Παπαπαύλου έδειξαν πόσο εκπαιδευτικό μπορεί να είναι το Flat Track για τους νέους αναβάτες. Ο Περιστεράς ήταν εξαιρετικά γρήγορος και ο Νότης Παπαπαύλου επέδειξε μαχητικότητα που ξεπερνούσε την κατηγορία του κοντράροντας τους εντουράδες της παρέας.

μάχες μέχρι αργά την νύκτα:

Το μοναδικό πράγμα που έχει κάνει ο Colton από πλευράς εξοπλισμού, είναι να τοποθετήσει μία λεία σόλα στην αριστερή του μπότα. Η δεξιά είναι ατόφια. Χρησιμοποιεί μπότες για trial, καθώς είναι λιγότερο σκληρές από το enduro και δεν χρειάζεται τον ίδιο βαθμό προστασίας, στις χωρίς πέτρες πίστες. Η διαφορά με την λεία σόλα είναι τεράστια και για αυτό έδινε την αριστερή του μπότα στο τέλος της βραδιάς, μαζί με την μοτοσυκλέτα του, ώστε να αντιληφθούν όλοι πως είναι να πλαγιολισθαίνεις με ταχύτητα! Άραγε πόσο πιο προσγειωμένος μπορεί να είναι ένας αθλητής σαν τον Colton;

Τα εγκαίνια της πρώτης –μόνιμης- πίστας στην Ελλάδα, όπως και ο άτυπος αγώνας, ήταν μία εξαιρετική εμπειρία που όλοι διασκέδασαν και την χάρηκαν εξίσου! Ακόμα κι αν δεν την επισκεφτείτε, χρησιμοποιήστε το παράδειγμα αυτό ως έμπνευση: Μία κυκλική διαδρομή με πατημένο χώμα, που μπορεί να διαμορφωθεί χωρίς πολλά μηχανήματα. Σέρνοντας μία εξέδρα με παλέτες και ανθρώπους για βάρος ας πούμε, όπως ήδη δοκίμασαν και στις εγκαταστάσεις του Riding School αφού δημιούργησαν την πίστα! Αυτό που υπογράφουμε είναι το εξής: Θα το διασκεδάσετε απίστευτα, όπως κι εμείς!

 

Ομάδα του MOTO με τον Aaron Colton: Μπάμπης Μέντης, Θάνος Αμβ. Φελούκας, Κίμων Καράμπελας
 
 

 

Ο Colton με τον Σάκη Συνιώρη:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από το πρώτο ελληνικό Flat Track!

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.