Flat Track στην Ελλάδα: Εγκαίνια με A. Colton!

Μαθήματα και αγώνας με τον αμερικανό άσο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/7/2017

Η πρώτη –μόνιμη- πίστα Flat Track στην Ελλάδα είναι γεγονός, όπως είχαμε προαναγγείλει, και χθες υποδέχθηκε τον Aaron Colton που παρέδωσε μία σειρά μαθημάτων και σήκωσε την σημαία για την εκκίνηση του πρώτου, άτυπου αγώνα! Χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θα έπρεπε να περιμένουμε ακούγοντας πως είμαστε προσκεκλημένοι στην «Aaron Colton’s Flat Track Clinic» για την πρώτη «συνεδρία» μαζευτήκαμε στην πίστα όπου μας περίμενε η αψίδα της Red Bull και η τέντα της Yamaha. Ελπίδα της οργανωτικής ομάδας της Red Bull είναι να εμφυσήσει την αγάπη για το άθλημα αυτό στην Ελλάδα και να το δει να μεγαλώνει, με αυτοσχέδιες πίστες να ξεφυτρώνουν σε διάφορες γωνιές της χώρας. Ας προεξοφλήσουμε κάτι από τώρα: Φεύγοντας αργά εχθές το βράδυ από την πίστα, έπειτα από μερικές ώρες παίζοντας με τα μικρά TTR 125 της Yamaha, ένα είναι το μόνο σίγουρο: Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Με ένα ελαφρύ αεράκι να κάνει την παραμονή στον ήλιο ευχάριστη, νωρίς το απόγευμα, μαζευτήκαμε στις εγκαταστάσεις του Riding School, στο 32ο χλμ. Αθηνών - Λαμίας, όπου ο Aaron ήταν ήδη εκεί και μας περίμενε. Το MOTO είχε πολυπληθή ομάδα, εγώ και ο Μπάμπης Μέντης θα κρατούσαμε τις σημειώσεις από την παράδοση του μαθήματος του Aaron Colton, μέχρι ο εντουράς του περιοδικού, Κίμων Καράμπελας, ολοκληρώσει την φωτογράφιση που είχε ξεκινήσει από το πρωί και έρθει προετοιμασμένος, κατευθείαν από το βουνό. Καλεσμένοι για τα εγκαίνια ήταν αναβάτες από το enduro, Τρίγκας και Βαγγελάκος, αλλά και από τον χώρο της ταχύτητας είτε σαν θεατές, είτε σαν συμμετέχοντες.

Το Flat Track είναι απόλυτα ιδανικό για τα δεδομένα της Ελλάδας και των συγκυριών που περνά, μοναδικά διασκεδαστικό και απόλυτα εθιστικό!

Ο 26ος Aaron Colton ξεκίνησε με την θεωρία, δείχνοντας τις ιδανικές γραμμές στην πίστα και σημειώνοντας τις διαφορές με την προσέγγιση που δείχνει κάποιος με καταγωγή από τα superbike ή αντίστοιχα από το motocross. Στο Flat Track που πλαγιολισθαίνεις μπαίνοντας πολύ αργά στην στροφή, η θεωρεία λέει πως το εσωτερικό κερμπ το «χτυπάς» μονάχα στην έξοδο, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα σε μία διαγώνια πορεία στην μικρή ευθεία που μεσολαβεί, ώστε να επιταχύνεις το δυνατόν περισσότερο. Δείχνοντας έπειτα την στάση του σώματος, είχε έρθει η ώρα να περάσουμε σε μερικές ασκήσεις μέσα στην πίστα.

Με αχυρόμπαλες, κορύνες και κανονικά κερμπ η πρώτη πίστα στην Ελλάδα είναι όμορφα φτιαγμένη, σε μικρό μέγεθος, ιδανικό για να έχει κανείς την πρώτη του επαφή με το άθλημα. Η σύγκριση με τις πίστες που μπορεί κανείς να έχει παρακολουθήσει στο εξωτερικό ως θεατής, δεν την δικαιώνει, γιατί το σκεπτικό της είναι εκπαιδευτικό. Να ενώσει γρήγορα δύο στροφές, χωρίς να αναπτύσσονται εξωφρενικές ταχύτητες, ώστε ο κόσμος να μάθει διασκεδάζοντας με ασφάλεια. Δύο φαρδιές στροφές που πολύ σωστά δεν είναι απόλυτα όμοιες μεταξύ τους, με μικρές ευθείες στο ενδιάμεσο, οριοθετούν την πίστα που αποδείχτηκε εξίσου κατάλληλη για τα μικρά TTR της Yamaha, αλλά και το WR του Colton και τις υπόλοιπες μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες που μπήκαν στο τέλος προσπαθώντας ανεπιτυχώς να οργώσουν το καλά στρωμένο αμμώδες χώμα!

Ο A. Colton δοκιμάζει το "The Slider" στην πίστα!

Έχοντας φέρει και το “The Slider” την ελληνική Flat Track μοτοσυκλέτα που κέρδισε φέτος στο Yamaha Yardbuilt, ο Colton δοκίμασε τα όρια της πίστας και με κάτι μεγαλύτερο, καθώς το “The Slider” προέρχεται από το XSR 700 και απέδειξε πως είναι ιδανικά φτιαγμένη για να διασκεδάζεις από τετράχρονο μικρό enduro 125, μέχρι… γνήσιο Flat Track  700 κυβικών!

Ανεβαίνουμε στις μοτοσυκλέτες όπου ο Colton μας δείχνει άλλη μία φορά την στάση του σώματος και περνάμε κατευθείαν στην πρώτη άσκηση, που είναι σλάλομ ανάμεσα στις κορύνες. Μέχρι εδώ είναι όλα εύκολα. Τα δύσκολα ξεκινάνε αμέσως μετά, γιατί πρέπει να κάνουμε «donuts» γύρω από τις κορύνες, και είναι δύσκολο για όποιον δεν έχει… αριστερό γόνατο! Εγώ συνειδητοποίησα εκείνη την ώρα το πρώτο «πρόβλημα» με αυτό το άθλημα. Κατά 90% σε όλο τον κόσμο, και κατά 100% στις ΗΠΑ, το Flat Track διεξάγεται πάντα αριστερόστροφα, πάντα το αριστερό πόδι είναι κάτω. Εκτός κι αν μιλάμε για αγώνα Flat Track TT που εκεί υπάρχει και μία δεξιά στροφή που οδηγεί σε άλμα. Όποιος λοιπόν έχει πρόβλημα συνδέσμων στο αριστερό, όπως κι εγώ κι ο Μπάμπης, αντιμετωπίζει μία δυσκολία, αλλά για αυτό έχουμε μαζί μας τον Κίμων, για να μας βγάλει ασπροπρόσωπους στον mini-αγώνα που θα ακολουθούσε.

Η τελευταία άσκηση με τον Colton, είναι να οδηγήσουμε πίσω του μονάχα με τρίτη στο κιβώτιο και χωρίς καθόλου φρένα. Οδηγώντας μία ταχύτητα επάνω, αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις την ιδανική γραμμή γιατί αλλιώς δεν έχεις γκάζι να βγεις στην έξοδο, ενώ χωρίς φρένα στην είσοδο χρησιμοποιείς μονάχα το σώμα για να θέσεις την μοτοσυκλέτα σε πλαγιολίσθηση. Τοποθετώντας κορύνες που μας αναγκάζουν να έχουμε την γραμμή που έπρεπε και περπατώντας την πίστα μαζί του, ο Colton μας μεταδίδει βήμα-βήμα τα μικρά μυστικά του Flat Track! Έπειτα θα ερχόταν η ώρα που θα οδηγούσαμε ανά τριάδες με τις κορύνες στην πίστα να υποδεικνύουν τις γραμμές αλλά και μόνοι μας χωρίς πλέον περιορισμό στην επιλεγμένη ταχύτητα ή την χρήση του πίσω φρένου, μετατρέποντας ήδη τα μαθήματα Flat Track σε έναν διασκεδαστικό διαγωνισμό μεταξύ μας.

Ο Colton δείχνει στον Νότη Παπαπαύλου την στάση του σώματος:

Πριν ακόμα έρθει ο αγώνας στο τέλος της ημέρας, το συμπέρασμα ήταν ήδη πως μία παρέα με μικρές μοτοσυκλέτες όπως τα TTR, ή και παπιά ακόμα, μπορεί να διασκεδάσει με τις ώρες βγάζοντας απίστευτο γέλιο, μαζεύοντας υλικό για ατελείωτα πειράγματα και συζητήσεις. Δεν υπήρχε άνθρωπος, από τους συμμετέχοντες μέχρι τους θεατές, που να μην ήταν με χαραγμένο χαμόγελο, και πρώτος από όλους ο Colton:

Είσαστε πολύ αξιόλογο γκρουπ. Καλοί αναβάτες, ευχάριστοι τύποι. Το διασκεδάζω όπως κι εσείς!

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έπαιρνε την μοτοσυκλέτα του και μας χάριζε θέαμα στρίβοντας πολύ πιο γρήγορα από τον κάθε έναν, ενώ αργότερα μπήκε με την δική του WR450 πλαγιολισθαίνοντας με τριπλάσια ταχύτητα σε σύγκριση με τα μικρά TTR. Για εμάς βέβαια στο MOTO, η γνωριμία μας με τον Colton είχε ξεκινήσει νωρίτερα, μόλις ο Πέτρος Χατζηροδέλης, έφερε το “The Slider” στην τέντα της Yamaha. Ο Colton ήρθε μόνος του προς τα εμάς αναφωνώντας «να ένα πραγματικό Flat Track»! Όχι μόνο του άρεσε, αλλά βρήκε πολύ σωστή την επιλογή τροχών και μάλιστα την μάντεψε κιόλας αναγνωρίζοντας ότι προέρχεται από το Super Tenere. Έχοντας την εμπειρία του Wheels and Waves, ξέραμε πολύ καλά ότι το “The Slider” μαγνητίζει τα βλέμματα, κι αυτό που θέλαμε ήταν να μας πει την γνώμη του για τις ικανότητές του στην πράξη. Περιμέναμε λοιπόν να ολοκληρωθούν τα μαθήματα κι όσο οι υπόλοιποι γεύονταν την φιλοξενία της Red Bull –κυριολεκτικά- ο Colton πήρε το “The Slider” για μία βόλτα. Έπαθε το ίδιο με τον Mamola… δεν κατέβαινε αν δεν τελείωνε η βενζίνη! Αν δεν πίεζε ο χρόνος θα ήταν εκεί μέχρι να αδειάσει το ρεζερβουάρ!

«Ήθελα να πάω σιγά και προσεκτικά γιατί είναι μοναδικό, αλλά αυτό το μηχανάκι πάει τέλεια στην πίστα. Τεράστια ασφάλεια και εξαιρετική δύναμη!»

Μετά από την επιβεβαίωση του Colton για το “The Slider”, μονάχα μία επικράτηση του Κίμων στον άτυπο αγώνα που θα ξεκινούσε αμέσως μετά, θα μπορούσε να επαναφέρει το ενδιαφέρον μας πίσω στα τεκταινόμενα. Ως ο εντουράς του περιοδικού πήρε μέρος στον αγώνα, σε ένα σκέλος που πυροδότησε τον ανταγωνισμό αφού ήταν μονομαχία ανάμεσα σε Τρίγγα, Βαγγελάκο και... Καράμπελα! Ο Τρίγγας  θα επικρατούσε άνετα, αλλά αποφάσισε να παραχωρήσει την θέση του και να συνεχίσει ως θεατής, με τον Βαγγελάκο να στέφεται νικητής της βραδιάς.

 

Με μοτοσυκλέτες που ούτε που θα σου περνούσε από το μυαλό ότι θα διασκεδάζεις για ώρες, σε μία πίστα που δεν απαιτεί τεράστια έξοδα, και με εξοπλισμό που έχει ο καθένας, το Flat Track μας έδειξε στην πράξη πόσο διασκεδαστικό και εκπαιδευτικό μπορεί να γίνει! Οι junior της παρέας Περιστεράς, Φουρθιώτης και Παπαπαύλου έδειξαν πόσο εκπαιδευτικό μπορεί να είναι το Flat Track για τους νέους αναβάτες. Ο Περιστεράς ήταν εξαιρετικά γρήγορος και ο Νότης Παπαπαύλου επέδειξε μαχητικότητα που ξεπερνούσε την κατηγορία του κοντράροντας τους εντουράδες της παρέας.

μάχες μέχρι αργά την νύκτα:

Το μοναδικό πράγμα που έχει κάνει ο Colton από πλευράς εξοπλισμού, είναι να τοποθετήσει μία λεία σόλα στην αριστερή του μπότα. Η δεξιά είναι ατόφια. Χρησιμοποιεί μπότες για trial, καθώς είναι λιγότερο σκληρές από το enduro και δεν χρειάζεται τον ίδιο βαθμό προστασίας, στις χωρίς πέτρες πίστες. Η διαφορά με την λεία σόλα είναι τεράστια και για αυτό έδινε την αριστερή του μπότα στο τέλος της βραδιάς, μαζί με την μοτοσυκλέτα του, ώστε να αντιληφθούν όλοι πως είναι να πλαγιολισθαίνεις με ταχύτητα! Άραγε πόσο πιο προσγειωμένος μπορεί να είναι ένας αθλητής σαν τον Colton;

Τα εγκαίνια της πρώτης –μόνιμης- πίστας στην Ελλάδα, όπως και ο άτυπος αγώνας, ήταν μία εξαιρετική εμπειρία που όλοι διασκέδασαν και την χάρηκαν εξίσου! Ακόμα κι αν δεν την επισκεφτείτε, χρησιμοποιήστε το παράδειγμα αυτό ως έμπνευση: Μία κυκλική διαδρομή με πατημένο χώμα, που μπορεί να διαμορφωθεί χωρίς πολλά μηχανήματα. Σέρνοντας μία εξέδρα με παλέτες και ανθρώπους για βάρος ας πούμε, όπως ήδη δοκίμασαν και στις εγκαταστάσεις του Riding School αφού δημιούργησαν την πίστα! Αυτό που υπογράφουμε είναι το εξής: Θα το διασκεδάσετε απίστευτα, όπως κι εμείς!

 

Ομάδα του MOTO με τον Aaron Colton: Μπάμπης Μέντης, Θάνος Αμβ. Φελούκας, Κίμων Καράμπελας
 
 

 

Ο Colton με τον Σάκη Συνιώρη:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από το πρώτο ελληνικό Flat Track!

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες