Flying Flea: Στο Παρίσι το 1ο κατάστημα για τις ηλεκτρικές της Royal Enfield

Ανακοινώθηκε κατά το Paris Design Week σε συνεργασία με τη σχολή σχεδιασμού École Duperré
Royal Enfield Flying FLEA Παρίσι 2025 αντιπροσωπεία
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/9/2025

Κατά τη διάρκεια του Paris Design Week 2025, η θυγατρική της Royal Enfield, Flying Flea ανακοίνωσε το Παρίσι ως την τοποθεσία για το πρώτο της παγκόσμιο κατάστημα. Η αντιπροσωπεία αναμένεται να ανοίξει στις αρχές του 2026, μαζί με την έλευση των νέων μοντέλων FF-C6 και FF-S6

Η Flying Flea, το ηλεκτρικό παρακλάδι της Royal Enfield, επιστρέφει στην “πατρίδα” της σε ιστορικό επίπεδο, καθώς η αυθεντική Flying Flea χρησιμοποιήθηκε ευρέως στη Γαλλία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η μοτοσικλέτα αυτή μεταφερόταν με αεροπλάνα ή γκλάιντερ και έπεφτε με αλεξίπτωτο μαζί με τον αναβάτη της. Χρησιμοποιούνταν για αναγνωρίσεις και μεταφορά μηνυμάτων όταν η ραδιοεπικοινωνία ήταν αδύνατη.

Το νέο κατάστημα στο Παρίσι θα ανοίξει τις πόρτες του στο κοινό, στις αρχές του 2026, ενώ προς το παρόν δεν υπάρχουν πληροφορίες για το που θα ακολουθήσει το δεύτερο κατάστημα της εταιρείας. Η ανακοίνωση έγινε παράλληλα σε συνεργασία με τη σχολή σχεδιασμού École Duperré, δίνοντας τη δυνατότητα σε καλλιτέχνες, σχεδιαστές και φοιτητές να εκφράσουν την ερμηνεία τους για τη φιλοσοφία της μάρκας, “Live Lightly”.

Ο Mario Alvisi, υπεύθυνος ανάπτυξης της Flying Flea και της Royal Enfield Electric Vehicles, δήλωσε: “Η Flying Flea είναι η πλατφόρμα για δημιουργική έκφραση, μέσω της οποίας εξερευνούμε νέες και συναρπαστικές περιοχές. Η συνεργασία μας με την École Duperré στο Paris Design Week είναι μόνο η αρχή του ταξιδιού μας στην πόλη. Το Παρίσι δεν αντιπροσωπεύει μόνο το παρελθόν μας αλλά και το μέλλον μας, γι’ αυτό είμαστε ενθουσιασμένοι που ανακοινώνουμε το πρώτο εταιρικό κατάστημα εδώ”.

Στο πλαίσιο των σχεδίων της για την παρουσίαση των νέων μοντέλων στις αρχές του 2026, η Royal Enfield έχει πραγματοποιήσει δοκιμές στην Ινδία, συμπεριλαμβανομένου ενός απαιτητικού τεστ ανηφορικής κλίσης για το FF-C6.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.