Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!

Δεν είναι στα άμεσα σχέδια της CFMOTO να μπεί στο Enduro
H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2026

Ο Mario Roman, αναβάτης τους Extreme Enduro και μέχρι τώρα αθλητής με την Sherco, ανακοίνωσε την συνεργασία του με την CFMOTO με στόχο να τρέχει στο Romaniacs με το 450ΜΤ.

Με το Romaniacs να είναι το επίκεντρο της συνεργασίας τους, η CFMOTO κάλεσε τον Mario Roman να γίνει πρεσβευτής τους στις Adventure μοτοσυκλέτες βλέποντας ακόμη μία μεταπήδηση από τον χώρο του Enduro στους αγώνες Rally και συγκεκριμένα στις κατηγορίες που μπορούν να συμμετάσχουν μοτοσυκλέτες του εμπορίου και όχι πανάκριβα αγωνιστικά μονοκύλινδρα.

Οι μάρκες βλέπουν πως δεν υπάρχει απήχηση ευρύτερου κοινού στους εξιδεικευμένους αγώνες μοτοσυκλετών στο χώμα, σε αντίθεση με τις κατηγορίες που μπορούν να πάρουν μέρος οι Adventure μοτοσυκλέτες, όπου ξαφνικά το ενδιαφέρον ξεφεύγει του στενού κύκλου που πάντα παρακολουθούσε αυτές τις διοργανώσεις.

Με λίγα λόγια αγώνες Enduro παρακολουθούν λιγότεροι από όσους κάνουν Enduro, ενώ φωτογραφίες και video από μοτοσυκλέτες του εμπορίου που πηγαίνουν στους αγώνες αυτούς, έχει πολλαπλάσια διασπορά και καταλήγει σε μεγαλύτερο κοινό.

Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε συνέχεια περισσότερες τέτοιες συνεργασίες και μάλιστα η CFMOTO είχε καθυστερήσει να κάνει περισσότερα βήματα. Υπήρχαν έτσι και αλλιώς πολλές CFMOTO μοτοσυκλέτες από ιδιώτες σε αυτές τις διοργανώσεις, όπως είδαμε και στο Romaniacs πέρσι που φέτος μία τέτοια κίνηση ήταν επιβεβλημένη σχεδόν και η επιλογή του Mario Roman είναι η κατάλληλη.

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Αυτό θέλει η CFMOTO από τον Mario Roman αυτή την στιγμή: Το 450MT σε δράση όπως λίγοι μπορούν να δείξουν!

Το ζήτημα είναι όμως πως η CFMOTO δεν έχει μοτοσυκλέτες Enduro και δεν γίνεται να συνεργαστείς με έναν ενεργό αθλητή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Hard Enduro μόνο για το Adventure κομμάτι.

Για αυτό και επέκτειναν την συνεργασία τους, επιτρέποντας μέσα από γενναία χρηματοδότηση στον Mario Roman να φτιάξει αγωνιστική ομάδα για να μπορέσει να απεμπλακεί από την Sherco με την οποία έτρεχε έως τώρα.

Οπότε η νέα αγωνιστική ομάδα MR74 δεν είχε μοτοσυκλέτες. Επέλεξαν να ξεκινήσουν προπονήσεις με δίχρονα Husqvarna TE300 τα οποία προφανώς ντύθηκαν στα λογότυπα της CFMOTO και η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες του χώρου που έκαναν λόγο για είσοδο της CFMOTO στον Enduro!

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες της μοτοσυκλέτας που θεώρησαν πως η CFMOTO θα μπει στον κόσμο του Enduro!

Αυτη η εικασία είναι ωστόσο πέρα για πέρα λάθος και τελείως μακριά από την πραγματικότητα!

Η ιστορία μας διδάσκει τον τρόπο που γίνονται τα πράγματα. Όποιος την παρακολουθεί ζωντανά δεκαετίες μπορεί να δει τα μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά από την MR74. Ο Mario Roman χτίζει την πορεία στους αγώνες ανεξάρτητος πλέον, η CFMOTO τον πλαισιώνει με μηχανολόγους που έχουν στόχο να αποκτήσουν εμπειρία στους αγώνες στο χώμα και βήμα – βήμα ο Roman έχει και συμβουλευτικό χαρακτήρα ώστε να φτάσουμε μετά από χρόνια σε μία πρωτότυπη, έχοντας πρώτα χτίσει πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ αγωνιζομένων και R&D με δικλείδες ασφαλείας, που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν!

Φανταστείτε πως για το concept T7, η Yamaha έπρεπε να κάνει την ίδια διαδικασία, για αυτό και καθυστέρησε άλλα τρία χρόνια, φτάνοντας συνολικά τα πέντε μέχρι να δούμε επιτέλους το Tenere που περιμέναμε. Το ενδεχόμενο να μπει η CFMOTO στο Enduro μπορεί να προχωρήσει μόνο αν θέσει έναν τέτοιο χαρακτήρα στη συνεργασία της με αναβάτες όπως ο Roman, και μόνο αν αυτή η συνεργασία προχωρήσει βάση προγράμματος. Κανείς δεν μπορεί να το εγγυηθεί αυτό, οπότε είναι διπλό λάθος να λέει κανείς πως η CFMOTO μπαίνει στο Enduro!

Αυτό μπορεί να ειπωθεί όταν θα υπάρχει πρωτότυπη μοτοσυκλέτα, μέχρι τότε θα είναι απλά ένα ενδεχόμενο.

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Μακάρι να τους δούμε και στο Enduro, όταν και αν έρθει αυτή η ώρα

Ένα καλύτερο ενδεχόμενο είχε με το ηλεκτρικό Motocross, ένα θαύμα της βιομηχανίας κυριολεκτικά και δεν αποτελεί δική μου δήλωση, αλλά μεταφέρω αυτό που μου είπε προσωπικά ο κος Domenicali όταν το είδε για πρώτη φορά στην προ-περσινή EICMA, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2024 δ. Δίπλα ήταν ο V4 κινητήρας που τώρα, πριν μήνες, μόλις σε έναν χρόνο, τον είδαμε σε πρωτότυπη Superbike μοτοσυκλέτα. Για αυτό και είναι πιο σημαντικό που ξεχώρισε το ηλεκτρικό Motocross!

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Η φωτογραφία που αποδεικνύει τον διάλογο που περιγράφουμε στο άρθρο! Ο CEO της Ducati μιλά με τον Διεθυντή σχεδιασμού της CFMOTO και τον υπεύθυνο παραγωγής!

Διότι το μάτι του έπιασε το tooling που είχε επάνω της αυτή η πρωτότυπη, αναγνώρισε το μέγεθος του βιομηχανικού σχεδιασμού που απαιτείται για να δείξεις κάτι τέτοιο, που με την σειρά του δηλώνει το μηχανολογικό επίπεδο στο οποίο έχουν φτάσει. Οι επιδόσεις είναι για τον πολύ κόσμο και για τις καφετέριες, εκείνος ο άνθρωπος είχε δει κάτι άλλο εκείνη την στιγμή και εκείνο σχολίασε με τον τρόπο που πάντα διατηρεί, ευθέως δηλαδή ενώ ήταν μέσα στο περίπτερο της CFMOTO και συζητούσαμε για τον V4 κινητήρα, θεωρώντας πως εκεί είναι το πρόβλημα για εκείνους! Κι όμως, έβλεπε κάτι άλλο.

Διπλό κρίμα λοιπόν που η CFMOTO τερμάτισε το σχέδιο να βγάλει στην παραγωγή το ηλεκτρικό Motocross βλέποντας πως ακόμη και αν ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικό από την πρώτη στιγμή, πάλι θα έκανε ισχνές πωλήσεις ενώ θα έπρεπε για να το συντηρήσει εκεί έξω, να στρέψει και το δίκτυό της προς το χώμα, κάτι που δεν ήταν ακόμη έτοιμη να το κάνει. Βλέπετε πως τα προβλήματα είναι σύνθετα, ακόμη και αν αναπτύξεις την γκάμα σου σε νέες κατηγορίες δεν είναι αρκετό. Ποιος θα τις διαθέσει αυτές τις μοτοσυκλέτες και ποιος θα τις συντηρήσει; Είναι μία κίνηση που την κάνεις όταν μπορείς να συγκεντρωθείς σε μία κατεύθυνση, όπως η Ducati για παράδειγμα. Αντιθέτως η CFMOTO επεκτείνεται ραγδαία προς κάθε κατεύθυνση, θα ήταν λοιπόν πρόβλημα να προσθέσει ακόμη περισσότερα!

Η κίνηση αυτή, να φτιάξει αγωνιστική ομάδα με έναν κορυφαίο αναβάτη, όπου θα δούμε με τι μοτοσυκλέτες θα μείνει μέχρι να ξεκινήσει το αγωνιστικό πρόγραμμα, είναι στην σωστή κατεύθυνση αυτή την στιγμή, δίνοντας ώθηση στις Adventure μοτοσυκλέτες στις οποίες έχει επενδύσει πάρα πολύ και που η επένδυση αυτή πηγαίνει πολύ καλύτερα από το αναμενόμενο.

Το που θα οδηγήσει η συνεργασία είναι ένα κομμάτι που ούτε οι ίδιοι μπορούν να το έχουν σίγουρο, είναι μία διαδικασία που εξελίσσεται!