Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Τέσσερα ρεκόρ ταχύτητας σημείωσε 12χρονος Άγγλος - Σπάει ρεκόρ από τα 9 του

Ο νεαρός Alfie Barraclough έσπασε τέσσερα βρετανικά ρεκόρ ταχύτητας στην άμμο
Sand Speed Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/5/2026

Ο νεαρός αναβάτης από το Bradford συνεχίζει να γράφει ιστορία, κατακτώντας τέσσερα νέα εθνικά ρεκόρ στην ουαλική παραλία Pendine, στην πρώτη του επαφή με αγώνες στην άμμο.

Σε ηλικία μόλις 12 ετών, ο Alfie Barraclough πρόσθεσε τέσσερις ακόμη τίτλους στη διαρκώς αυξανόμενη συλλογή του από ρεκόρ ταχύτητας, πραγματοποιώντας εντυπωσιακό ντεμπούτο στο Pendine της Νότιας Ουαλίας.

Το τριήμερο 2-4 Μαΐου ο νεαρός Βρετανός συμμετείχε για πρώτη φορά σε αγώνα στην παραλία των ρεκόρ και κατάφερε να σημειώσει τέσσερις νέες κορυφαίες επιδόσεις Βρετανίας στην κατηγορία Junior έως 100cc, στις αποστάσεις 500 μέτρων από στάση, ενός χιλιομέτρου, μισού και ενός τετάρτου του μιλίου.

Οι επιδόσεις του είναι εντυπωσιακές, τόσο για την ηλικία του, όσο και για κάποιον που δεν έχει οδηγήσει ποτέ ξανά σε άμμο.

500 μέτρα: 49,521 mph (79,7 km/h)

Χιλιόμετρο: 54,952 mph (88,4 km/h)

¼ μιλίου: 55,613 mph (89,5 km/h)

Μισό μίλι: 58,614 mph (94,3 km/h)

Sand Speed Record

Σύμφωνα με τον πατέρα του, Karl Barraclough, ο Alfie έγινε πλέον ο νεότερος αναβάτης που έχει καταγράψει επίσημα αναγνωρισμένο βρετανικό ρεκόρ ταχύτητας στην άμμο, έχοντας ήδη πετύχει κάτι ανάλογο στην άσφαλτο σε ηλικία μόλις εννέα ετών.

Σήμερα στα 12 του χρόνια ο Alfie έχει ήδη συγκεντρώσει 27 ρεκόρ ταχύτητας σε διαφορετικές αποστάσεις, τόσο μόνος όσο και σε sidecar μαζί με τον φίλο του Jack Taylor.

Το ίδιο dragster με το πρώτο του ρεκόρ

Για τα τελευταία επιτεύγματα του, ο έφηβος αναβάτης χρησιμοποίησε μια ειδικά κατασκευασμένη dragster μοτοσυκλέτα, εξοπλισμένη με κινητήρα 70cc από Gilera DNA.

Sand Speed Record

Ο πατέρας του εξήγησε γιατί επέλεξαν το συγκεκριμένο σύνολο: "Είναι η πρώτη dragster  μοτοσυκλέτα που κατασκευάσαμε. Με αυτή πέτυχε το πρώτο του ρεκόρ, οπότε τώρα έχει σπάσει ρεκόρ τόσο στην άσφαλτο όσο και στην άμμο με την ίδια μοτοσυκλέτα.

"Την επιλέξαμε επειδή δεν είναι υπερβολικά απότομη στην εκκίνηση. Στην άμμο δεν θέλαμε να σκάβει στο ξεκίνημα και να χάνει όλη της την ορμή."

Πρώτη φορά στην άμμο

Παρά το γεγονός ότι δεν είχε οδηγήσει ποτέ ξανά σε τέτοιες συνθήκες, ο Alfie εντυπωσίασε με την ώριμη προσέγγισή του.

Ο Karl περιέγραψε πως, "δεν εκφράζεται πολύ, αλλά παρατηρεί τα πάντα. Πριν βγει στην εκκίνηση, στεκόταν απλώς εκεί και κοιτούσε, απορροφώντας κάθε λεπτομέρεια."

Ο νεαρός είναι ήδη γνωστός στους κύκλους των βρετανικών αγώνων ταχύτητας, έχοντας μεγαλώσει ανάμεσα σε ανθρώπους που κυνηγούν τις επιδόσεις, όπως ο Guy Martin.

"Είναι πάντα ο μικρότερος όπου κι αν αγωνίζεται, αλλά η κοινότητα τον στηρίζει απίστευτα και τον καθοδηγεί."

Sand Speed Record

Επόμενος στόχος τα ρεκόρ στο Elvington

Με τα ρεκόρ του Pendine ήδη στο ενεργητικό του, ο επόμενος στόχος του Alfie είναι το Straightliners Speed Week τον Σεπτέμβριο στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington.

Όπως αποκάλυψε ο πατέρας του, "μόλις κατάλαβε ότι είχε πετύχει τα ρεκόρ, άρχισε αμέσως να σκέφτεται τι μπορεί να κάνει του χρόνου. Πάντα βάζει προσωπικούς στόχους, αλλά ποτέ εξωπραγματικούς. Είναι στόχοι που ξέρει ότι μπορεί να πετύχει, γιατί καταλαβαίνει τι απαιτείται για να φτάσεις εκεί."