Γενέθλια Honda CB750 στο Glemseck 101

Γιορτάστηκε με βάθρο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/9/2019

Τα τελευταία 14 χρόνια πραγματοποιείται το Glemseck 101 στη Γερμανία. Πρόκειται για μια εκδήλωση που συγκεντρώνει κάθε χρόνο custom builders απ’ όλο τον κόσμο, για να δείξουν της δημιουργίες τους σε μια ατμόσφαιρα που θυμίζει περισσότερο γιορτή της μοτοσυκλέτας και όχι απλά μια έκθεση. Ωστόσο, πέραν απ’ τον διαγωνισμό που ανέδείξε την ομορφότερη custom μοτοσυκλέτα, δεν απουσιάζουν και οι κόντρες. Ο αγώνας πραγματοποιείται στην πίστα που βρίσκεται κοντά στο Glemseck 101 και συγκεκριμένα στην ευθεία της αφού πρόκειται για έναν αγώνα dragster 200 μέτρων.

Η Honda, για άλλη μια χρονιά ήταν εκεί και μάλιστα πιο δυναμική από ποτέ, καθώς φέτος γιορτάζει τα 50 χρόνια απ’ τη δημιουργία του CB750. Για να έχει έντονη παρουσία στην εκδήλωση έδωσε αρκετές CB1000R σε διάφορους γνωστούς custom builders ώστε να τις χρησιμοποιήσουν σαν "καμβά" και να δημιουργήσουν ως βάση αυτές μοναδικές custom κατασκευές. Μάλιστα, διοργάνωσε και έναν διαγωνισμό στα μέσα απ’ το κανάλι της στα social media ώστε να αναδειχτεί η πιο όμορφη από αυτές. Νικήτρια αμαδείχθηκε η “Monoposto” που φτιάχτηκε απ’ την Kummich Honda. Με μικρές αλλά εύστοχες αλλαγές, όπως η βαφή με τη διχρωμία και το κλασσικό λογότυπο της Honda, το κομμένο φτερό του εμπρός τροχού και η εξάτμιση που το τελικό της βγαίνει ψηλά κάτω απ’ την ουρά της μοτοσυκλέτας, συνέθεσαν μια μοναδική custom που έκλεψε την παράσταση.

Ωστόσο, στο “πρωτάθλημα” των dragster αγώνων πρωταγωνίστρια ήταν μια άλλη custom, η “Yokozuna” που έφτιαξε ο Alex Polita στο γκαράζ του στην Ιταλία. Οι τροποποιήσεις εδώ ήταν μεγαλύτερες και δεν περιοριζόντουσαν μόνο στη βαφή και στην τοποθέτηση μιας εξάτμισης. Ο Polita επειδή είχε σκοπό να λάβει μέρος με την "Yokozuna” στο “πρωτάθλημα” των dragster, που αποτελούνταν από 16 αγώνες νοκ-ουτ, φρόντισε να “κοντύνει” την τελική μετάδοση της CB1000R αφαιρώντας ένα δόντι απ’ το μπροστά γρανάζι και προσθέτοντας τρία στο πίσω. Επίσης, μεγάλωσε σε μήκος και το ψαλίδι κατα 5cm, ενώ τοποθέτησε κι ένα ζευγάρι slick ελαστικά για καλύτερη πρόσφυση, καταφέρνοντας να φτάσει μέχρι την τρίτη θέση.

Στο "πρωτάθλημα" έλαβαν μέρος κι άλλα γνωστά ονόματα του αγωνιστικού χώρου. Ο Connor Cummins, περισσότερο γνωστός για την συμμετοχή του Isle Of Man TT έτρεξε στην μικρή ευθεία με την CB1000R-adical. Μια custom σχεδιασμένη απο τον Ulfer Jansson, σχεδιαστή της Gannet Design και πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή 125cc του 2005.

Στην εκδήλωση βέβαια δεν υπήρχαν μόνο σύγχρονες custom αλλά και παλαιότερα CB750 (δεύτερης γενιάς με 16 βαλβίδες), όπως το Starrider των αδερφών Ben και Lin Ott απ’ το Μοναχό και την επιχείρησή τους Motoism. Το Starrider πέραν απ’ τη scrambler αισθητική που αποπνέει λόγω της επίπεδης σέλας, είναι εφοδιασμένο με Nitro, ώστε να μπορεί να δείξει τα “δόντια” του όταν χρειάζεται στα πιο νέα μοντέλα.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.