Γερμανία - Διαφορετικά όρια σε Autobahn, για μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα!

Ζημιές στο οδόστρωμα οδήγησαν σε διάκριση μεταξύ δίτροχών και τετράτροχων, δημιουργώντας θέμα ασφάλειας
Νέα όρια ταχύτητας σε αυτοκινητόδρομο στη Γερμανία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/9/2024

Νέα όρια ταχύτητας σε γερμανικό αυτοκινητόδρομο που έχει υποστεί ζημιές, διαχωρίζουν τη μέγιστη ταχύτητα κίνησης μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων, προσπαθώντας να προστατέψουν τους μοτοσυκλετιστές όμως δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν.

Με μήκος που φτάνει τα 963 χιλιόμετρα, ο Bundesautobahn 7 ή αλλιώς Ομοσπονδιακός Αυτοκινητόδρομος 7, είναι ο μακρύτερος αυτοκινητόδρομος της χώρας και ξεκινά από τα σύνορα της Γερμανίας με την Αυστρία για να φτάσει έως τα σύνορα με τη Δανία.

Ο εν λόγω αυτοκινητόδρομος έχει χαμηλά όρια ταχύτητας (έως και 80 χλμ./ώρα) σε διάφορα σημεία του, λόγω του μεγάλου κυκλοφοριακού φόρτου που καλείται να διαχειριστεί. Ωστόσο από τα μέσα του περασμένου Αυγούστου οι αρχές όρισαν νέα όρια ταχύτητας σε ένα κομμάτι μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων το οποίο έχει υποστεί σημαντικές φθορές που δεν επιδιορθώνονται απλά με "μπαλώματα", δημιουργώντας έτσι μια επικίνδυνη κατάσταση για τους χρήστες του. Το συγκεκριμένο κομμάτι του αυτοκινητόδρομου έχει φτάσει στο τέλος της ζωής του σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές και χρήζει ολικής "αναζωογόνησης" (βλ. στρώσιμο από την αρχή), με τις αρχές να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στο μεσοδιάστημα με μπαλώματα.

Νέα όρια ταχύτητας σε αυτοκινητόδρομο στη Γερμανία

Παράλληλα με τα μπαλώματα, στο κομμάτι του Autobahn που βρίσκεται μεταξύ των κρατιδίων της Βάδης-Βυρτεμβέργης και της Βαυαρίας, οι αρμόδιες αρχές όρισαν ως μέγιστο όριο ταχύτητας για τα αυτοκίνητα τα 120 χλμ./ώρα, ενώ για τις μοτοσυκλέτες το όριο αυτό στον ίδιο δρόμο βρίσκεται 40 χλμ. χαμηλότερα στα 80 χλμ./ώρα! Για ποιο λόγο γίνεται αυτό; Για να... προστατευτούν οι αναβάτες μοτοσυκλέτας που θεωρούνται -εν μέρει σωστά- πιο ευάλωτοι σε μπαλώματα και τρύπες στο οδόστρωμα.

Όμως στην προσπάθειά τους να προστατέψουν το κοινό, με τα διαφορετικά όρια ταχύτητας οι αρχές δημιούργησαν μια νέα δυνητικά επικίνδυνη κατάσταση για τους μοτοσυκλετιστές στον δύο λωρίδων ανά κατεύθυνση αυτοκινητόδρομο. 

Για να αποφύγουν την πτώση από λακκούβα ή άλλη ανωμαλία, οι αναβάτες καλούνται να κινηθούν με σημαντικά χαμηλότερη ταχύτητα στο ίδιο κομμάτι του δρόμου με τα αυτοκίνητα. Έτσι οι αναβάτες περιορίζονται να κινούνται επί της ουσίας στη δεξιά λωρίδα του δρόμου που έχει ακόμη περισσότερες ζημιές από την αριστερή, μαζί με τα φορτηγά... Παράλληλα, η προσπέραση γίνεται επικίνδυνη λόγω της μεγάλης διαφοράς σε ταχύτητα (40 ολόκληρα χλμ/ώρα) με τα αυτοκίνητα που βρίσκονται ήδη στην αριστερή.

Στο θέμα παρενέβει η Ομοσπονδιακή Ένωση Μοτοσυκλετιστών Γερμανίας (BVDM), που ορθώς αντιτίθεται με τα διαφορετικά όρια ταχύτητας, ζητώντας επίσημα από τις αρχές να αλλάξουν εκ νέου τα όρια ταχύτητας και να τα εξισώσουν για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.