Γιατί πρέπει να οδηγούμε μοτοσυκλέτες!

Μας κάνει καλύτερους ανθρώπους
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/8/2019

Κι όμως! Αν θέλουμε να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι και –κυρίως- να έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής, η οδήγηση της μοτοσυκλέτας είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να το καταφέρουμε αυτό. Μπορεί εμείς που δεν μπορούμε να μην οδηγούμε μοτοσυκλέτες γιατί αυτό μας προσδιορίζει και μας κάνει αυτό που είμαστε να το θεωρούμε αυτονόητο, αλλά αυτό το άρθρο εξηγεί τους λόγους σε όλους αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν το γιατί.
Κατ' αρχήν το πιο κοινότοπο αλλά πέρα για πέρα αληθινό, είναι ότι η μοτοσυκλέτα είναι… cool. Αντίστοιχα είμαστε και όλοι όσοι τις οδηγούμε –ή τουλάχιστον η πλειοψηφία. Οι μοτοσυκλέτες είναι μια "δήλωση" του ιδιοκτήτη τους που λέει ότι ευχαριστιέται της ζωή, του αρέσει η περιπέτεια και δεν αφήνει τον φόβο να τον φρενάρει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όποιος δει κάποιον να οδηγεί μοτοσυκλέτα, θεωρεί ότι είναι ωραίος τύπος (εκτός κι αν είναι η πεθερά του…) και σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο ποσοστό εντυπωσιάζεται. Προσοχή όμως! Αν σας δουν να οδηγείτε με σαγιονάρες και μαγιό χωρίς κράνος, τότε μάλλον θα θεωρήσουν ότι είστε ηλίθιος.


Υπάρχουν επίσης και οι φιλοσοφικές προεκτάσεις, με την κατάκτηση του περίφημου ζεν και εξηγούμαστε ευθύς αμέσως. Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο. Είναι εκείνη η περίπτωση που αισθάνεσαι μεγάλος, έχοντας ταυτόχρονα την επίγνωση και του πόσο μικρός είσαι. Εκεί οφείλεται και το περίεργο βλέμμα κάθε μοτοσυκλετιστή και αναβάτη, γιατί εμείς έχουμε την δυνατότητα να κατανοήσουμε το σύμπαν στην πραγματική του διάσταση!
Από πρακτική άποψης, είναι πέραν πάσης αμφισβήτησης ότι η μοτοσυκλέτες διευκολύνουν άπειρα την καθημερινότητά μας. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να χάνεις χρόνο κολλημένος στην κίνηση και πάνω σε μια μοτοσυκλέτα αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Από την άλλη, ακόμη και μια βαρετή διαδρομή ρουτίνας αποκτά άλλο ενδιαφέρον όταν την κάνεις με την μοτοσυκλέτα σου. Μπορείς να βρεις τη διασκέδαση σε κάθε μέτρο σε κάθε στροφή, ακόμη και μέσα στο αστικό περιβάλλον. Φτάνεις γρηγορότερα στον προορισμό σου και πιο οικονομικά. Παρατηρήστε το και στον εργασιακό σας χώρο: κάθε συνάδελφος που μπαίνει στο γραφείο και βγάζει το κράνος του, είναι πιο χαμογελαστός από τον συνάδελφο που έψαχνε τρία τέταρτα να παρκάρει. Συν του ότι το περιβαλλοντικό μας ίχνος είναι πολύ μικρότερο απ' ό,τι των υπόλοιπων οχημάτων, επιβαρύνοντας το πρόβλημα της ρύπανσης πολύ λιγότερο από τα αυτοκίνητα για παράδειγμα. Οι μοτοσυκλέτες απαιτούν λιγότερους πόρους για να κατασκευαστούν, καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο στους δρόμους, φθείρουν λιγότερο το οδικό σύστημα και ως μέσα μεταφοράς ενός ή δύο ατόμων είναι πολύ πιο αποτελεσματικές γενικότερα.


Ένα επιπλέον όφελος που αποκομίζουμε από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας, είναι ότι αυτά που εφαρμόζουμε αποτελούν και μαθήματα ζωής γενικότερα. Όταν οδηγούμε κοιτάμε πάντα εκεί που θέλουμε να πάμε κι όχι ακριβώς μπροστά από τον τροχό μας. Αφουγκραζόμαστε το περιβάλλον κι έχουμε όλες τις αισθήσεις μας να δουλεύουν σε απόλυτο βαθμό. Αυτές οι λύσεις που μας χρησιμεύουν στο δρόμο είναι αυτές που θα πρέπει να εφαρμόζουμε και στη ζωή μας. Να κοιτάμε πάντα μακριά κι όχι κοντόφθαλμα όταν νιώθουμε ότι χάνουμε την ψυχολογική ισορροπία μας και τα υπόλοιπα θα γίνουν από μόνα τους.


Και η λίστα δεν σταματά εδώ. Οι μοτοσυκλέτες είναι από τα λίγα πράγματα που μας δίνουν αφορμές να διατηρήσουμε την αυθεντικότητα. Στην πλειοψηφία τους, ακόμη και στην απλούστερη μορφή τους, είναι μια αντανάκλαση της προσωπικότητας του ιδιοκτήτη τους. Πολύ σπάνια δύο μοτοσυκλέτες θα είναι απόλυτα ίδιες, χωρίς έστω την παραμικρή παρέμβαση από την πλευρά του αναβάτη τους. Επιπλέον, από σχεδιασμού τους, οι μοτοσυκλέτες προσφέρουν μεγαλύτερη ελευθερία και περισσότερες επιλογές για να εκφράσεις την φαντασία σου πάνω τους, με τη δημιουργία ενός ισχυρού δεσμού, ανάμεσα σε μοτοσυκλέτα και άνθρωπο. Ακόμη και οι απλή ενασχόληση με τις βασικές διαδικασίες συντήρησης συντελούν σ' αυτό το χτίσιμο της ιδιαίτερης σχέσης.

Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο

Οι μοτοσυκλέτες συμβάλλουν όμως και στην βελτίωση της υγείας μας. Μια έρευνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν οδηγείς μέσα στην κίνηση, ο εγκέφαλος παίρνει περισσότερες αποφάσεις ανά λεπτό, απ' ό,τι ένας πιλότος που εμπλέκεται σε αερομαχία. Υπάρχουν πάρα πολλές επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι το να οδηγείς μοτοσυκλέτα βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και την αντίληψη. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά σε ανθρώπους που έπασχαν από κατάθλιψη και κρίσεις άγχους. Σε ό,τι αφορά την σωματική υγεία, η οδήγηση –και ειδικά για όσους ασχολούνται με το χώμα- είναι μια από τις πιο αποδοτικές αερόβιες ασκήσεις, ενεργοποιώντας μεγάλες μυϊκές ομάδες.


Η συμβολή των μοτοσυκλετών στην βελτίωση της ποιότητας ζωής περιλαμβάνει και την κοινωνικοποίηση. Η κουλτούρα και η φιλοσοφία του μοτοσυκλετισμού έχει να κάνει με την αντιμετώπιση όλων των μοτοσυκλετιστών ως μέλη μιας μεγάλης ενιαίας κοινότητας. Υπάρχει αυτό το πνεύμα συναδελφικότητα και αλληλεγγύης που δεν το συναντάμε σε καμία άλλη αντίστοιχη κατηγορία ιδιοκτητών οχημάτων και η αλήθεια είναι ότι μερικοί από τους καλύτερους και πιο ωραίους ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει, οδηγούσαν μοτοσυκλέτα. Ανθρώπους που δίνουν τα πάντα για να βοηθήσουν έναν συνάδελφο μοτοσυκλετιστή γιατί είναι "ένας από εμάς".


Ένα από τα μεγαλύτερα κλισέ, αλλά ταυτόχρονα και μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες, είναι η περιβόητη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η μοτοσυκλέτα, καθώς μπορεί να σε πάει σε μέρη που κανένα αυτοκίνητο δεν θα μπορέσει ποτέ. Σου προσφέρει την απόλυτη αυτονομία και ελευθερία να αποφασίσεις για οποιονδήποτε προορισμό, χωρίς κανένα περισπασμό. Κι όλα αυτά συμβαίνει ενώ βρίσκεσαι σε απόλυτη επαφή και σύνδεση με το περιβάλλον. Δεν το παρακολουθείς αποκλεισμένος και αποστειρωμένος, αλλά γίνεσαι μέρος αυτού.

Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά

Με άλλα λόγια, η οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας είναι απίθανη, είναι διασκεδαστική, είναι εξιταριστική, είναι συναρπαστική. Μπορεί να οδηγείς μια μεγάλη ή μια μικρή μοτοσυκλέτα, μπορεί να οδηγείς με όποιο ρυθμό και στιλ θέλεις, ξύνοντας γόνατα σε μια πίστα ή βολτάροντας σε μια παραλιακή λεωφόρο. Όπως και να έχει οι μοτοσυκλέτες θα αποτελούν το καύσιμο που χρειάζεται η ψυχή μας. Είναι αυτές που φέρνουν συχνότερα το χαμόγελο στα χείλη μας. Οι μοτοσυκλέτες είναι τρόπος ζωής!

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.