Γιατί πρέπει να οδηγούμε μοτοσυκλέτες!

Μας κάνει καλύτερους ανθρώπους
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/8/2019

Κι όμως! Αν θέλουμε να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι και –κυρίως- να έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής, η οδήγηση της μοτοσυκλέτας είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να το καταφέρουμε αυτό. Μπορεί εμείς που δεν μπορούμε να μην οδηγούμε μοτοσυκλέτες γιατί αυτό μας προσδιορίζει και μας κάνει αυτό που είμαστε να το θεωρούμε αυτονόητο, αλλά αυτό το άρθρο εξηγεί τους λόγους σε όλους αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν το γιατί.
Κατ' αρχήν το πιο κοινότοπο αλλά πέρα για πέρα αληθινό, είναι ότι η μοτοσυκλέτα είναι… cool. Αντίστοιχα είμαστε και όλοι όσοι τις οδηγούμε –ή τουλάχιστον η πλειοψηφία. Οι μοτοσυκλέτες είναι μια "δήλωση" του ιδιοκτήτη τους που λέει ότι ευχαριστιέται της ζωή, του αρέσει η περιπέτεια και δεν αφήνει τον φόβο να τον φρενάρει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όποιος δει κάποιον να οδηγεί μοτοσυκλέτα, θεωρεί ότι είναι ωραίος τύπος (εκτός κι αν είναι η πεθερά του…) και σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο ποσοστό εντυπωσιάζεται. Προσοχή όμως! Αν σας δουν να οδηγείτε με σαγιονάρες και μαγιό χωρίς κράνος, τότε μάλλον θα θεωρήσουν ότι είστε ηλίθιος.


Υπάρχουν επίσης και οι φιλοσοφικές προεκτάσεις, με την κατάκτηση του περίφημου ζεν και εξηγούμαστε ευθύς αμέσως. Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο. Είναι εκείνη η περίπτωση που αισθάνεσαι μεγάλος, έχοντας ταυτόχρονα την επίγνωση και του πόσο μικρός είσαι. Εκεί οφείλεται και το περίεργο βλέμμα κάθε μοτοσυκλετιστή και αναβάτη, γιατί εμείς έχουμε την δυνατότητα να κατανοήσουμε το σύμπαν στην πραγματική του διάσταση!
Από πρακτική άποψης, είναι πέραν πάσης αμφισβήτησης ότι η μοτοσυκλέτες διευκολύνουν άπειρα την καθημερινότητά μας. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να χάνεις χρόνο κολλημένος στην κίνηση και πάνω σε μια μοτοσυκλέτα αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Από την άλλη, ακόμη και μια βαρετή διαδρομή ρουτίνας αποκτά άλλο ενδιαφέρον όταν την κάνεις με την μοτοσυκλέτα σου. Μπορείς να βρεις τη διασκέδαση σε κάθε μέτρο σε κάθε στροφή, ακόμη και μέσα στο αστικό περιβάλλον. Φτάνεις γρηγορότερα στον προορισμό σου και πιο οικονομικά. Παρατηρήστε το και στον εργασιακό σας χώρο: κάθε συνάδελφος που μπαίνει στο γραφείο και βγάζει το κράνος του, είναι πιο χαμογελαστός από τον συνάδελφο που έψαχνε τρία τέταρτα να παρκάρει. Συν του ότι το περιβαλλοντικό μας ίχνος είναι πολύ μικρότερο απ' ό,τι των υπόλοιπων οχημάτων, επιβαρύνοντας το πρόβλημα της ρύπανσης πολύ λιγότερο από τα αυτοκίνητα για παράδειγμα. Οι μοτοσυκλέτες απαιτούν λιγότερους πόρους για να κατασκευαστούν, καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο στους δρόμους, φθείρουν λιγότερο το οδικό σύστημα και ως μέσα μεταφοράς ενός ή δύο ατόμων είναι πολύ πιο αποτελεσματικές γενικότερα.


Ένα επιπλέον όφελος που αποκομίζουμε από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας, είναι ότι αυτά που εφαρμόζουμε αποτελούν και μαθήματα ζωής γενικότερα. Όταν οδηγούμε κοιτάμε πάντα εκεί που θέλουμε να πάμε κι όχι ακριβώς μπροστά από τον τροχό μας. Αφουγκραζόμαστε το περιβάλλον κι έχουμε όλες τις αισθήσεις μας να δουλεύουν σε απόλυτο βαθμό. Αυτές οι λύσεις που μας χρησιμεύουν στο δρόμο είναι αυτές που θα πρέπει να εφαρμόζουμε και στη ζωή μας. Να κοιτάμε πάντα μακριά κι όχι κοντόφθαλμα όταν νιώθουμε ότι χάνουμε την ψυχολογική ισορροπία μας και τα υπόλοιπα θα γίνουν από μόνα τους.


Και η λίστα δεν σταματά εδώ. Οι μοτοσυκλέτες είναι από τα λίγα πράγματα που μας δίνουν αφορμές να διατηρήσουμε την αυθεντικότητα. Στην πλειοψηφία τους, ακόμη και στην απλούστερη μορφή τους, είναι μια αντανάκλαση της προσωπικότητας του ιδιοκτήτη τους. Πολύ σπάνια δύο μοτοσυκλέτες θα είναι απόλυτα ίδιες, χωρίς έστω την παραμικρή παρέμβαση από την πλευρά του αναβάτη τους. Επιπλέον, από σχεδιασμού τους, οι μοτοσυκλέτες προσφέρουν μεγαλύτερη ελευθερία και περισσότερες επιλογές για να εκφράσεις την φαντασία σου πάνω τους, με τη δημιουργία ενός ισχυρού δεσμού, ανάμεσα σε μοτοσυκλέτα και άνθρωπο. Ακόμη και οι απλή ενασχόληση με τις βασικές διαδικασίες συντήρησης συντελούν σ' αυτό το χτίσιμο της ιδιαίτερης σχέσης.

Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο

Οι μοτοσυκλέτες συμβάλλουν όμως και στην βελτίωση της υγείας μας. Μια έρευνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν οδηγείς μέσα στην κίνηση, ο εγκέφαλος παίρνει περισσότερες αποφάσεις ανά λεπτό, απ' ό,τι ένας πιλότος που εμπλέκεται σε αερομαχία. Υπάρχουν πάρα πολλές επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι το να οδηγείς μοτοσυκλέτα βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και την αντίληψη. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά σε ανθρώπους που έπασχαν από κατάθλιψη και κρίσεις άγχους. Σε ό,τι αφορά την σωματική υγεία, η οδήγηση –και ειδικά για όσους ασχολούνται με το χώμα- είναι μια από τις πιο αποδοτικές αερόβιες ασκήσεις, ενεργοποιώντας μεγάλες μυϊκές ομάδες.


Η συμβολή των μοτοσυκλετών στην βελτίωση της ποιότητας ζωής περιλαμβάνει και την κοινωνικοποίηση. Η κουλτούρα και η φιλοσοφία του μοτοσυκλετισμού έχει να κάνει με την αντιμετώπιση όλων των μοτοσυκλετιστών ως μέλη μιας μεγάλης ενιαίας κοινότητας. Υπάρχει αυτό το πνεύμα συναδελφικότητα και αλληλεγγύης που δεν το συναντάμε σε καμία άλλη αντίστοιχη κατηγορία ιδιοκτητών οχημάτων και η αλήθεια είναι ότι μερικοί από τους καλύτερους και πιο ωραίους ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει, οδηγούσαν μοτοσυκλέτα. Ανθρώπους που δίνουν τα πάντα για να βοηθήσουν έναν συνάδελφο μοτοσυκλετιστή γιατί είναι "ένας από εμάς".


Ένα από τα μεγαλύτερα κλισέ, αλλά ταυτόχρονα και μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες, είναι η περιβόητη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η μοτοσυκλέτα, καθώς μπορεί να σε πάει σε μέρη που κανένα αυτοκίνητο δεν θα μπορέσει ποτέ. Σου προσφέρει την απόλυτη αυτονομία και ελευθερία να αποφασίσεις για οποιονδήποτε προορισμό, χωρίς κανένα περισπασμό. Κι όλα αυτά συμβαίνει ενώ βρίσκεσαι σε απόλυτη επαφή και σύνδεση με το περιβάλλον. Δεν το παρακολουθείς αποκλεισμένος και αποστειρωμένος, αλλά γίνεσαι μέρος αυτού.

Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά

Με άλλα λόγια, η οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας είναι απίθανη, είναι διασκεδαστική, είναι εξιταριστική, είναι συναρπαστική. Μπορεί να οδηγείς μια μεγάλη ή μια μικρή μοτοσυκλέτα, μπορεί να οδηγείς με όποιο ρυθμό και στιλ θέλεις, ξύνοντας γόνατα σε μια πίστα ή βολτάροντας σε μια παραλιακή λεωφόρο. Όπως και να έχει οι μοτοσυκλέτες θα αποτελούν το καύσιμο που χρειάζεται η ψυχή μας. Είναι αυτές που φέρνουν συχνότερα το χαμόγελο στα χείλη μας. Οι μοτοσυκλέτες είναι τρόπος ζωής!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.