Γιατί πρέπει να οδηγούμε μοτοσυκλέτες!

Μας κάνει καλύτερους ανθρώπους
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/8/2019

Κι όμως! Αν θέλουμε να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι και –κυρίως- να έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής, η οδήγηση της μοτοσυκλέτας είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να το καταφέρουμε αυτό. Μπορεί εμείς που δεν μπορούμε να μην οδηγούμε μοτοσυκλέτες γιατί αυτό μας προσδιορίζει και μας κάνει αυτό που είμαστε να το θεωρούμε αυτονόητο, αλλά αυτό το άρθρο εξηγεί τους λόγους σε όλους αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν το γιατί.
Κατ' αρχήν το πιο κοινότοπο αλλά πέρα για πέρα αληθινό, είναι ότι η μοτοσυκλέτα είναι… cool. Αντίστοιχα είμαστε και όλοι όσοι τις οδηγούμε –ή τουλάχιστον η πλειοψηφία. Οι μοτοσυκλέτες είναι μια "δήλωση" του ιδιοκτήτη τους που λέει ότι ευχαριστιέται της ζωή, του αρέσει η περιπέτεια και δεν αφήνει τον φόβο να τον φρενάρει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όποιος δει κάποιον να οδηγεί μοτοσυκλέτα, θεωρεί ότι είναι ωραίος τύπος (εκτός κι αν είναι η πεθερά του…) και σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο ποσοστό εντυπωσιάζεται. Προσοχή όμως! Αν σας δουν να οδηγείτε με σαγιονάρες και μαγιό χωρίς κράνος, τότε μάλλον θα θεωρήσουν ότι είστε ηλίθιος.


Υπάρχουν επίσης και οι φιλοσοφικές προεκτάσεις, με την κατάκτηση του περίφημου ζεν και εξηγούμαστε ευθύς αμέσως. Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο. Είναι εκείνη η περίπτωση που αισθάνεσαι μεγάλος, έχοντας ταυτόχρονα την επίγνωση και του πόσο μικρός είσαι. Εκεί οφείλεται και το περίεργο βλέμμα κάθε μοτοσυκλετιστή και αναβάτη, γιατί εμείς έχουμε την δυνατότητα να κατανοήσουμε το σύμπαν στην πραγματική του διάσταση!
Από πρακτική άποψης, είναι πέραν πάσης αμφισβήτησης ότι η μοτοσυκλέτες διευκολύνουν άπειρα την καθημερινότητά μας. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να χάνεις χρόνο κολλημένος στην κίνηση και πάνω σε μια μοτοσυκλέτα αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Από την άλλη, ακόμη και μια βαρετή διαδρομή ρουτίνας αποκτά άλλο ενδιαφέρον όταν την κάνεις με την μοτοσυκλέτα σου. Μπορείς να βρεις τη διασκέδαση σε κάθε μέτρο σε κάθε στροφή, ακόμη και μέσα στο αστικό περιβάλλον. Φτάνεις γρηγορότερα στον προορισμό σου και πιο οικονομικά. Παρατηρήστε το και στον εργασιακό σας χώρο: κάθε συνάδελφος που μπαίνει στο γραφείο και βγάζει το κράνος του, είναι πιο χαμογελαστός από τον συνάδελφο που έψαχνε τρία τέταρτα να παρκάρει. Συν του ότι το περιβαλλοντικό μας ίχνος είναι πολύ μικρότερο απ' ό,τι των υπόλοιπων οχημάτων, επιβαρύνοντας το πρόβλημα της ρύπανσης πολύ λιγότερο από τα αυτοκίνητα για παράδειγμα. Οι μοτοσυκλέτες απαιτούν λιγότερους πόρους για να κατασκευαστούν, καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο στους δρόμους, φθείρουν λιγότερο το οδικό σύστημα και ως μέσα μεταφοράς ενός ή δύο ατόμων είναι πολύ πιο αποτελεσματικές γενικότερα.


Ένα επιπλέον όφελος που αποκομίζουμε από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας, είναι ότι αυτά που εφαρμόζουμε αποτελούν και μαθήματα ζωής γενικότερα. Όταν οδηγούμε κοιτάμε πάντα εκεί που θέλουμε να πάμε κι όχι ακριβώς μπροστά από τον τροχό μας. Αφουγκραζόμαστε το περιβάλλον κι έχουμε όλες τις αισθήσεις μας να δουλεύουν σε απόλυτο βαθμό. Αυτές οι λύσεις που μας χρησιμεύουν στο δρόμο είναι αυτές που θα πρέπει να εφαρμόζουμε και στη ζωή μας. Να κοιτάμε πάντα μακριά κι όχι κοντόφθαλμα όταν νιώθουμε ότι χάνουμε την ψυχολογική ισορροπία μας και τα υπόλοιπα θα γίνουν από μόνα τους.


Και η λίστα δεν σταματά εδώ. Οι μοτοσυκλέτες είναι από τα λίγα πράγματα που μας δίνουν αφορμές να διατηρήσουμε την αυθεντικότητα. Στην πλειοψηφία τους, ακόμη και στην απλούστερη μορφή τους, είναι μια αντανάκλαση της προσωπικότητας του ιδιοκτήτη τους. Πολύ σπάνια δύο μοτοσυκλέτες θα είναι απόλυτα ίδιες, χωρίς έστω την παραμικρή παρέμβαση από την πλευρά του αναβάτη τους. Επιπλέον, από σχεδιασμού τους, οι μοτοσυκλέτες προσφέρουν μεγαλύτερη ελευθερία και περισσότερες επιλογές για να εκφράσεις την φαντασία σου πάνω τους, με τη δημιουργία ενός ισχυρού δεσμού, ανάμεσα σε μοτοσυκλέτα και άνθρωπο. Ακόμη και οι απλή ενασχόληση με τις βασικές διαδικασίες συντήρησης συντελούν σ' αυτό το χτίσιμο της ιδιαίτερης σχέσης.

Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο

Οι μοτοσυκλέτες συμβάλλουν όμως και στην βελτίωση της υγείας μας. Μια έρευνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν οδηγείς μέσα στην κίνηση, ο εγκέφαλος παίρνει περισσότερες αποφάσεις ανά λεπτό, απ' ό,τι ένας πιλότος που εμπλέκεται σε αερομαχία. Υπάρχουν πάρα πολλές επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι το να οδηγείς μοτοσυκλέτα βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και την αντίληψη. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά σε ανθρώπους που έπασχαν από κατάθλιψη και κρίσεις άγχους. Σε ό,τι αφορά την σωματική υγεία, η οδήγηση –και ειδικά για όσους ασχολούνται με το χώμα- είναι μια από τις πιο αποδοτικές αερόβιες ασκήσεις, ενεργοποιώντας μεγάλες μυϊκές ομάδες.


Η συμβολή των μοτοσυκλετών στην βελτίωση της ποιότητας ζωής περιλαμβάνει και την κοινωνικοποίηση. Η κουλτούρα και η φιλοσοφία του μοτοσυκλετισμού έχει να κάνει με την αντιμετώπιση όλων των μοτοσυκλετιστών ως μέλη μιας μεγάλης ενιαίας κοινότητας. Υπάρχει αυτό το πνεύμα συναδελφικότητα και αλληλεγγύης που δεν το συναντάμε σε καμία άλλη αντίστοιχη κατηγορία ιδιοκτητών οχημάτων και η αλήθεια είναι ότι μερικοί από τους καλύτερους και πιο ωραίους ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει, οδηγούσαν μοτοσυκλέτα. Ανθρώπους που δίνουν τα πάντα για να βοηθήσουν έναν συνάδελφο μοτοσυκλετιστή γιατί είναι "ένας από εμάς".


Ένα από τα μεγαλύτερα κλισέ, αλλά ταυτόχρονα και μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες, είναι η περιβόητη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η μοτοσυκλέτα, καθώς μπορεί να σε πάει σε μέρη που κανένα αυτοκίνητο δεν θα μπορέσει ποτέ. Σου προσφέρει την απόλυτη αυτονομία και ελευθερία να αποφασίσεις για οποιονδήποτε προορισμό, χωρίς κανένα περισπασμό. Κι όλα αυτά συμβαίνει ενώ βρίσκεσαι σε απόλυτη επαφή και σύνδεση με το περιβάλλον. Δεν το παρακολουθείς αποκλεισμένος και αποστειρωμένος, αλλά γίνεσαι μέρος αυτού.

Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά

Με άλλα λόγια, η οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας είναι απίθανη, είναι διασκεδαστική, είναι εξιταριστική, είναι συναρπαστική. Μπορεί να οδηγείς μια μεγάλη ή μια μικρή μοτοσυκλέτα, μπορεί να οδηγείς με όποιο ρυθμό και στιλ θέλεις, ξύνοντας γόνατα σε μια πίστα ή βολτάροντας σε μια παραλιακή λεωφόρο. Όπως και να έχει οι μοτοσυκλέτες θα αποτελούν το καύσιμο που χρειάζεται η ψυχή μας. Είναι αυτές που φέρνουν συχνότερα το χαμόγελο στα χείλη μας. Οι μοτοσυκλέτες είναι τρόπος ζωής!

Honda: Παλιό και νέο CB1000F στην πίστα με Freddie Spencer και τα θρυλικά NSR500 και CB750F Daytona [Photos]

Παρέλαση αστέρων, ανθρώπων και μηχανών, στην πίστα Paul Ricard
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/5/2026

Η Honda Motor Europe France και η Honda Racing Corporation (HRC) διοργάνωσαν δύο ιστορικές εκδηλώσεις για να γιορτάσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των αγώνων μοτοσυκλέτας, φέρνοντας μαζί θρυλικούς αναβάτες και μια εντυπωσιακή συλλογή μοτοσυκλετών σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις στη Γαλλία.

Πρωταγωνιστής των εκδηλώσεων ήταν ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Freddie Spencer, που κατέκτησε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά, στα κυβικά το 1983 και στα 250 κυβικά και 500 κυβικά το 1985.

Ο εορτασμός συμπίπτει με την παρουσίαση της νέας Honda CB1000F, μιας γυμνής μοτοσυκλέτας με ρετρό εμφάνιση που παραπέμπει στα ιστορικά CB750/CB900, ενώ στην έκθεση υπήρχε και η θρυλική NSR500, με την οποία ο Spencer κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Honda

Η NSR500 του 1985 άλλαξε τα πάντα”, αναπολεί ο Spencer. “Επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζαμε τη γεωμετρία, τις δοκιμές και τη σύνδεση με τον αναβάτη. Όταν την οδηγώ ξανά, νιώθω σαν να γυρίζω στο σπίτι μου. Είναι κάτι περισσότερο από μια μοτοσυκλέτα. Είναι μέρος του εαυτού μου και διαμόρφωσε γενιές αγωνιστικών μηχανών που ακολούθησαν”.

Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για τη Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί και οι δίχρονες μοτοσυκλέτες αποτέλεσαν παρελθόν για τον κορυφαίο θεσμό.

Μαζί με τον Spencer στο Le Mans ήταν η Ana Carrasco, αναβάτρια της Honda World Supersport, πρωταθλήτρια World Supersport 300 το 2018 και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας απέναντι σε άνδρες αντιπάλους.

“Νιώθω πιο νευρική για την οδήγηση αυτής της μοτοσυκλέτας από ό,τι πριν από έναν αγώνα. Είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή. Σήμερα βασιζόμαστε στα δεδομένα και τα ηλεκτρονικά. Αλλά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση και τη σύνδεση. Αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση και ένα προνόμιο,” παραδέχτηκε η Carrasco

Οι εκδηλώσεις ανέδειξαν επίσης την τεχνολογική κληρονομιά της Honda, με σημαντικά στελέχη από το Honda Collection Hall της Ιαπωνίας να παρέχουν πληροφορίες για την απαραίτητη συντήρηση των μοτοσυκλετών αυτών. Το Collection Hall, που ιδρύθηκε το 1998, φιλοξενεί περισσότερα από 150 οχήματα σε έκθεση, ενώ εκατοντάδες ακόμη μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε αποθήκη, όλες συντηρημένες σε κατάσταση λειτουργίας.

Honda

Η αντίθεση μεταξύ της μηχανικής του παρελθόντος και του παρόντος διερευνήθηκε περαιτέρω από τον Ujino-san, πρώην μηχανικό της Repsol Honda MotoGP και πλέον μέλος της ομάδας ανάπτυξης της HRC: Σήμερα, διαθέτουμε τηλεμετρία και σφραγισμένους κινητήρες. Στην εποχή των δίχρονων, οι μηχανικοί έπρεπε να «διαβάζουν» τη μοτοσυκλέτα – τον ήχο, τους κραδασμούς, ακόμα και τη μυρωδιά της. Απαιτούσε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο κατανόησης.

Μάλιστα ο Spencer πρόσφατα οδήγησε και τη νέα CB1000F και δήλωσε: “Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σύνδεση. Μπορείς να νιώσεις την καταγωγή, αλλά με σύγχρονη τεχνολογία, σταθερότητα και ευελιξία. Η Honda κατασκευάζει πάντα μοτοσυκλέτες που επιτρέπουν στους αναβάτες να φτάνουν στα όρια και να επιστρέφουν. Η CB1000F συνεχίζει αυτή την παράδοση υπέροχα.”

Στην εκδήλωση οι οπαδοί της Ιαπωνικής εταιρείας είχαν την ευκαιρία  να δουν από κοντά τις CB1000F του 1977, NSR500 και CB750F Daytona, όπως φυσικά και τον Spencer. Ακολουθούν οι φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις.