Goodwood 2026: Τιμά την απίστευτη καριέρα του Barry Sheene [VIDEO]

Συμπληρώνονται 50 χρόνια από την κατάκτηση του Παγκόσμιου 500 από τον Βρετανό
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/1/2026

Το 2026, το Goodwood θα τιμήσει την καριέρα του Barry Sheene και στις 3 εκδηλώσεις που έχει προγραμματίσει, καθώς συμπληρώνονται 50 χρόνια από την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος από τον θρυλικό Βρετανό αγωνιζόμενο στα 500 κυβικά.

Ο Sheene είχε μία πλούσια καριέρα και κέρδισε δυο Παγκόσμιους Τίτλους στα 500 κ.εκ. το 1976 και το 1977, ενώ αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1984. Στη συνέχεια ασχολήθηκε και πάλι με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, αλλά από διαφορετική σκοπιά, συμμετέχοντας σε αγώνες με φορτηγά και τουριστικά αυτοκίνητα. Έπειτα, μετανάστευσε στην Αυστραλία, καθώς ταλαιπωριόταν από αρθρίτιδα -που του είχαν προκαλέσει οι πολλοί τραυματισμοί στους αγώνες- και αναζητούσε θερμότερο κλίμα.

Το 2002, σε ηλικία 52 ετών, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής κέρδισε τον αγώνα Goodwood Revival απέναντι σε ονόματα όπως οι Freddie Spencer και Wayne Gardner, όμως το αξιοσημείωτο στην ιστορία δεν είναι η νίκη του Barry Sheene, αλλά το ότι έτρεξε και κέρδισε παρά το γεγονός πως είχε διαγνωστεί με καρκίνο λίγους μήνες νωρίτερα. Λίγο καιρό αργότερα, ο πολυπρωταθλητής έφυγε από την ζωή μόλις στα 53 του χρόνια.

barry

Επιστρέφουμε στο 2026 και πιο συγκεκριμένα στις φετινές τρεις διοργανώσεις στην πίστα του Goodwood στη Βρετανία, και στους εορτασμούς για την καριέρα του Sheene. Στις 18-19 Απριλίου, στην 83η Συνάντηση Μελών, το Goodwood θα συγκεντρώσει έως και 30 μοτοσυκλέτες MotoGP 500 κυβικών που είτε οδήγησε ο Sheene, είτε οδηγούσαν ανταγωνιστές του. Στις 9-12 Ιουλίου, στο Festival of Speed θα συγκεντρωθεί η οικογένεια του Sheene, ενώ στις 18-20 Σεπτεμβρίου, στο Goodwood Revival, θα παρελάσουν στην πίστα μια συλλογή από μοτοσυκλέτες του Sheene, πριν τον αγώνα Barry Sheene Memorial Trophy.

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;