Google Maps: Εγκαίνια για το «Motorcycle mode»

Έρχεται η οδήγηση με μοτοσυκλέτα στο Google Maps
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2017

Άκρως ενθαρρυντικό που η εκδοχή για κίνηση με μοτοσυκλέτα στις διαδρομές του Google Maps, ξεκίνησε από την Ινδία. Στην νεότερη έκδοση του Google Maps, οι χρήστες λαμβάνουν πλέον εκτιμώμενο χρόνο διαδρομής για κίνηση με μοτοσυκλέτα, προτιμώμενες διαδρομές που ξεχωρίζουν από το αυτοκίνητο και το πιο σημαντικό: Σημεία διαδρομής που είναι εύκολο να τα θυμάται κανείς, ώστε να αποτυπώνει στο μυαλό του την γενική εικόνα της πορείας και να μην χρειάζεται να σταματά βγάζοντας το κινητό από την τσέπη, για να δει αν πηγαίνει σωστά.

Πρώτη χώρα που ξεκίνησε η εφαρμογή αυτή είναι η Ινδία, πράγμα αρκετά ενθαρρυντικό γιατί έτσι θα φανεί άμεσα η διαφορά στις επιλογές κίνησης με αυτοκίνητο και στους εκτιμώμενους χρόνους, από την στιγμή που στην Ινδία οι μοτοσυκλέτες κινούνται ανάμεσα από τα αυτοκίνητα. Επίσης χρησιμοποιούν διαφορετική ποικιλία από δρόμους καθώς μπαίνουν σε στενά δρομάκια που ενώ δεν απαγορεύεται η κυκλοφορία τροχοφόρων, δεν χωρά και κάτι μεγαλύτερο από μοτοσυκλέτα ή τρίκυκλο για να χρησιμοποιηθούν από περισσότερο κόσμο.

Προς το παρόν η χρήση του “motorcycle mode” έχει δείξει πως μπορεί να κάνει την διαφορά, πράγμα που μονάχα στην California που έχει επιτραπεί η διήθηση των μοτοσυκλετών στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων, και στην Ν. Ευρώπη που συμβαίνει ως πρακτική, θα φαινόταν με αντίστοιχο τρόπο. Ακριβώς σε αυτά τα μέρη, μαζί με την Ελλάδα, υπολογίζεται πως θα εμφανιστεί σύντομα και η επιλογή της μοτοσυκλέτας ως όχημα στο Google Maps εκτός από την Ινδία, καθώς έχει κατά καιρούς αναφερθεί πως στον κώδικα της εφαρμογής υπάρχει εδώ και αρκετές εκδόσεις, αναφορά τόσο για δίτροχα, όσο και για ποδήλατα.

Η αρχική προσέγγιση του “Motorcycle Mode” από την Google στην Ινδία, εξελίσσεται προς το παρόν στη σωστή κατεύθυνση, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική χρήση της μοτοσυκλέτας, έτσι όπως συνηθίζεται στην χώρα. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά την εκ των προτέρων υπόθεση της Google πως ο μοτοσυκλετιστής πρόκειται να παρανομήσει, -όπως συμβαίνει καθημερινά στους δρόμους των Ινδικών πόλεων- αλλά τον υπολογισμό του χρόνο της διαδρομής με την σχετική ταχύτητα των μοτοσυκλετών, που διαφέρει από αυτή των αυτοκινήτων. Όπως φυσικά και την διαφορά των προτάσεων. Αναμένουμε την είσοδο του “motorcycle mode” στα ελληνικά δεδομένα…

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»