Graham Jarvis: Στη Θήβα θα γίνει ο κολλητός σου

Enduro Festival Θήβας: Το πρώτο ενός θεσμού!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/2/2019

Αν δεν το έχετε ήδη διαβάσει, αν δεν το ξέρετε ήδη, από εδώ αλλά κι εδώ, που συνεχώς σας το υπενθυμίζουμε, ο Graham Jarvis έρχεται στην Ελλάδα:

Η Θήβα φημίζεται για την ιστορία της, για τα προϊόντα που παράγει, για τα μέρη της, για ένα σωρό λόγους εκτός από το φεστιβάλ Enduro, πράμα που είναι ακριβώς αυτό που θα αλλάξει από φέτος τον Μάρτιο. Τουλάχιστον αυτός είναι ο στόχος του Enduro Club Thivas, της μικρής δηλαδή ομάδας που βρέθηκε ξαφνικά να προετοιμάζεται για να υποδεχτεί τον Graham Jarvis! Ο Graham δεν θέλει συστάσεις, γιατί ακόμη κι αν κάποιος δεν έχει ιδέα από Enduro πέρα από το ό,τι πρόκειται για κάτι μοτοσυκλέτες με τακούνια στα λάστιχά τους, σίγουρα θα έχει δει κάποιο video του Jarvis να σουζάρει ξύνοντας το φτερό του Husqvarna στο χώμα. Ανέκαθεν ο Jarvis είχε εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας, βασικό στοιχείο της επιτυχίας του στην αγωνιστική του πορεία που ξεκίνησε κατακτώντας το Βρετανικό πρωτάθλημα και γιγαντώθηκε στο Σκωτσέζικο Six Days πριν αρχίσει να κερδίζει την μία μετά την άλλη, διοργάνωση Extreme Enduro της Red Bull. Με την χορηγία της Husqvarna και την ανάγκη να επικοινωνήσει τον χορηγό του ακόμη περισσότερο, ο Jarvis ξεκίνησε να κινηματογραφεί το σχολείο Enduro έχοντας ακριβώς το αποτέλεσμα που θα ήθελε κάθε εταιρία που χορηγεί έναν αναβάτη: Η φήμη του ξεπέρασε τα στενά όρια εκείνων που παρακολουθούν το πρωτάθλημα Enduro, αποκτώντας πολλούς οπαδούς κι από διαφορετικά υπόβαθρα. Πάντοτε προσιτός, αφοπλιστικά ειλικρινής και με πηγαίο χιούμορ, ο Jarvis δεν άργησε να γίνει αγαπητός και να χτίσει την φήμη του κάνοντας ανθρώπους να ταξιδεύουν για να τον δουν. Εμείς, οι Έλληνες, έχουμε τώρα μία σπάνια ευκαιρία έναντι των υπολοίπων καθώς δεν θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε γιατί έρχεται εδώ σε εμάς ο ίδιος! Και μάλιστα μέσα από μία τροπή των πραγμάτων από εκείνα που λες: «δεν γίνονται αυτά»!

Τουλάχιστον αυτό είπε ο Γιώργος, όταν έκλεισε το τηλέφωνο και κατάλαβε πως πλέον πρόκειται να διοργανώσει την επίσημη επίσκεψη του Jarvis στην Ελλάδα, την στιγμή που λίγους μήνες πριν δεν είχε καμία σχέση ούτε με τον Jarvis, ούτε καλά-καλά με το ίδιο το άθλημα! Έτσι είναι όμως το Enduro, ένα τόσο μαγευτικό χόμπι που μπορεί να σε κάνει να ζεις ολόκληρη την εβδομάδα με την προσμονή της Κυριακάτικης βόλτας. Στην Θήβα την Κυριακή 3 Μαρτίου αυτό ακριβώς θα γίνει, μία οργανωμένη βόλτα, επικεφαλής της οποίας θα είναι ο παγκόσμιος Jarvis, ενώ το προηγούμενο Σάββατο 2 Μαρτίου, λίγοι και καλοί θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το μάθημά του με την μοτοσυκλέτα τους. Και όχι, το μάθημα δεν περιλαμβάνει μαστίγιο και υποχρεωτική τελειοποίηση της κατακόρυφης σούζας, ούτε απευθύνεται σε αναβάτες που κυνηγούν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Απεναντίας ο Jarvis περιγράφεται ως εξαιρετικός δάσκαλος, ιδιαίτερα από τους άπειρους αναβάτες, και όσοι έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή ευελπιστούν τώρα να είναι ανάμεσα σε εκείνους που τελικά θα κληρωθούν για να παρακολουθήσουν από κοντά το μάθημα του Jarvis. Σε κάθε περίπτωση αυτό είναι το Σάββατο, και το κλειστό μάθημα το οποίο όμως θα έχει θεατές, έχει περιορισμένες θέσεις ώστε ο Jarvis να μπορεί να δώσε σε κάθε έναν το σύνολο της προσοχής του. Την Κυριακή βέβαια, η οργανωμένη βόλτα που θα έχει κυμαινόμενη δυσκολία είναι ανοικτή στον κόσμο με λογικό κόστος συμμετοχής, κι εκεί ο Jarvis θα δώσει το παρόν ακολουθώντας την μεγάλη διαδρομή, μαζί με όλους όσους παρευρεθούν. Αν ακόμη δεν το έχετε βάλει στο πρόγραμμα, μπορεί να μην προλαβαίνετε για τα ιδιαίτερα του Σαββάτου αλλά σίγουρα δεν πρέπει να λείπετε την Κυριακή.

Η επίσκεψη του αναβάτη με τις εντυπωσιακές ικανότητες είναι ένα γεγονός που οι εντουράδες δεν πρέπει να χάσουν σίγουρα, ενώ καλό είναι να παρευρεθούν όλοι όσοι μπορούν την Κυριακή, για να τον δουν από κοντά. Άλλωστε ο τρόπος με τον οποίο τελικά προχώρησαν το πράγματα ώστε να επισκεφτεί την Ελλάδα, είναι εξίσου εντυπωσιακός με τις οδηγικές του ικανότητες και υποδηλώνει το πόσο προσιτός και συνεννοήσιμος είναι. Με ένα δανεικό KTM Freeride ο Γιώργος δοκιμάζει τα πρώτα του βήματα στο Enduro υπό τις υποδείξεις του δασκάλου, κι όλα βαίνουν μαγικά και εξαιρετικά, μέχρι την κορυφή σε εκείνο το ανηφορικό κομμάτι την οποία δεν είδε ποτέ από κοντά. Γιατί άρχισε να κατρακυλά προς τα πίσω με όλο το σκηνικό να έχει καταγραφεί στην κάμερα. Αργότερα σε γνωστή καφετέρια-στέκι της Θήβας όπου είναι όλοι μαζεμένοι και συγκρατούν τα δάκρυα από τα γέλια, η απόφαση πέφτει στο τραπέζι με μία από εκείνες τις φράσεις που διακόπτονται για να μπορέσει κανείς να ανασάνει, έχοντας ήδη λαχανιάσει από τα γέλια: «Το video πρέπει να πάει στον Jarvis, να δει τι σημαίνει Enduro που μας έχει ταράξει στις σούζες…» Και πάνω στην ευθυμία της στιγμής, πράγματι του το στέλνουν… Γιατί τον Jarvis; Μα τα δικά του video βλέπουν στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, αυτός είναι που θαυμάζουν. Μέχρι εδώ όλα καλά, ήταν μία ωραία συνηθισμένη ημέρα από εκείνες που την επόμενη η παρέα θα είχε ξεχάσει, θα έμενε μόνο η ανάμνηση πως γέλασαν πολύ και καλά είχαν περάσει. Η συνέχεια θα ήταν όμως κινηματογραφική, γιατί ο Jarvis απάντησε, κι όχι απλά απάντησε άλλα άνοιξε κουβέντα, η οποία συνέχισε και την επόμενη ημέρα. Και κάπου εκεί, πάντα με την ευθυμία με την οποία ξεκίνησε αυτή η κουβέντα, πάντα τυχαία και χωρίς κανένα προσχέδιο, πέφτει η πρόταση να έρθει στην Ελλάδα, να μας δείξει από κοντά όλα αυτά που ξέρει!

Κι έτσι απλά και όμορφα, ο Jarvis αποφασίζει να βασιστεί στον άγνωστο Έλληνα και να μπει στην διαδικασία να έρθει στην Ελλάδα. Η εύλογη απορία για το αν κάποιος δεν είναι αυτός που λέει και παριστάνει κάποιον άλλο, δεν προβλημάτισε τον Άγγλο, αλλά τον φίλο της ιστορίας μας, τον Γιώργο, που αρκετά σεμνά θέλησε να ρωτήσει αν πράγματι ο λογαριασμός αυτός είναι του Jarvis και πώς πράγματι μιλά με τον ίδιο, για να λάβει live, την επιβεβαίωση.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Γιώργος βρέθηκε να διοργανώνει ένα Enduro Festival κι έτοιμος πια, να κανονίζει από εδώ και πέρα τις λεπτομέρειες έχοντας προχωρήσει σε όλα τα υπόλοιπα διαδικαστικά. Η βόλτα της Κυριακής έχει το καλύτερο στοιχείο για να είναι ξεχωριστή και να μην πρέπει κανείς να την χάσει: Έναν καλεσμένο υψηλού προφίλ αλλά και την πρωτιά για μία διοργάνωση που έχει όλα τα φόντα να γίνει θεσμός. Το Enduro Festival Θήβας, στις 2 & 3 Μαρτίου, είναι το μοτοσυκλετιστικό γεγονός που δεν πρέπει κανείς να χάσει. Τόσο το Hard Enduro σκηνικό που θα στηθεί μέσα στην πόλη της Θήβας το Σάββατο, όσο και την οργανωμένη βόλτα της Κυριακής. Ανεξαρτήτως επιπέδου, ανεξαρτήτως εμπειρίας, στις 2 & 3 Μαρτίου είναι η ευκαιρία να δείτε από κοντά τον Graham Jarvis, τον τρόπο που επικοινωνεί με τους μαθητές του και την αμεσότητα με την οποία εκτελεί… όλα αυτά για τα οποία έχει γίνει γνωστός!

Για κάθε πληροφορία, [email protected]

 

 

 

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”