Graham Jarvis: Στη Θήβα θα γίνει ο κολλητός σου

Enduro Festival Θήβας: Το πρώτο ενός θεσμού!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/2/2019

Αν δεν το έχετε ήδη διαβάσει, αν δεν το ξέρετε ήδη, από εδώ αλλά κι εδώ, που συνεχώς σας το υπενθυμίζουμε, ο Graham Jarvis έρχεται στην Ελλάδα:

Η Θήβα φημίζεται για την ιστορία της, για τα προϊόντα που παράγει, για τα μέρη της, για ένα σωρό λόγους εκτός από το φεστιβάλ Enduro, πράμα που είναι ακριβώς αυτό που θα αλλάξει από φέτος τον Μάρτιο. Τουλάχιστον αυτός είναι ο στόχος του Enduro Club Thivas, της μικρής δηλαδή ομάδας που βρέθηκε ξαφνικά να προετοιμάζεται για να υποδεχτεί τον Graham Jarvis! Ο Graham δεν θέλει συστάσεις, γιατί ακόμη κι αν κάποιος δεν έχει ιδέα από Enduro πέρα από το ό,τι πρόκειται για κάτι μοτοσυκλέτες με τακούνια στα λάστιχά τους, σίγουρα θα έχει δει κάποιο video του Jarvis να σουζάρει ξύνοντας το φτερό του Husqvarna στο χώμα. Ανέκαθεν ο Jarvis είχε εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας, βασικό στοιχείο της επιτυχίας του στην αγωνιστική του πορεία που ξεκίνησε κατακτώντας το Βρετανικό πρωτάθλημα και γιγαντώθηκε στο Σκωτσέζικο Six Days πριν αρχίσει να κερδίζει την μία μετά την άλλη, διοργάνωση Extreme Enduro της Red Bull. Με την χορηγία της Husqvarna και την ανάγκη να επικοινωνήσει τον χορηγό του ακόμη περισσότερο, ο Jarvis ξεκίνησε να κινηματογραφεί το σχολείο Enduro έχοντας ακριβώς το αποτέλεσμα που θα ήθελε κάθε εταιρία που χορηγεί έναν αναβάτη: Η φήμη του ξεπέρασε τα στενά όρια εκείνων που παρακολουθούν το πρωτάθλημα Enduro, αποκτώντας πολλούς οπαδούς κι από διαφορετικά υπόβαθρα. Πάντοτε προσιτός, αφοπλιστικά ειλικρινής και με πηγαίο χιούμορ, ο Jarvis δεν άργησε να γίνει αγαπητός και να χτίσει την φήμη του κάνοντας ανθρώπους να ταξιδεύουν για να τον δουν. Εμείς, οι Έλληνες, έχουμε τώρα μία σπάνια ευκαιρία έναντι των υπολοίπων καθώς δεν θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε γιατί έρχεται εδώ σε εμάς ο ίδιος! Και μάλιστα μέσα από μία τροπή των πραγμάτων από εκείνα που λες: «δεν γίνονται αυτά»!

Τουλάχιστον αυτό είπε ο Γιώργος, όταν έκλεισε το τηλέφωνο και κατάλαβε πως πλέον πρόκειται να διοργανώσει την επίσημη επίσκεψη του Jarvis στην Ελλάδα, την στιγμή που λίγους μήνες πριν δεν είχε καμία σχέση ούτε με τον Jarvis, ούτε καλά-καλά με το ίδιο το άθλημα! Έτσι είναι όμως το Enduro, ένα τόσο μαγευτικό χόμπι που μπορεί να σε κάνει να ζεις ολόκληρη την εβδομάδα με την προσμονή της Κυριακάτικης βόλτας. Στην Θήβα την Κυριακή 3 Μαρτίου αυτό ακριβώς θα γίνει, μία οργανωμένη βόλτα, επικεφαλής της οποίας θα είναι ο παγκόσμιος Jarvis, ενώ το προηγούμενο Σάββατο 2 Μαρτίου, λίγοι και καλοί θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το μάθημά του με την μοτοσυκλέτα τους. Και όχι, το μάθημα δεν περιλαμβάνει μαστίγιο και υποχρεωτική τελειοποίηση της κατακόρυφης σούζας, ούτε απευθύνεται σε αναβάτες που κυνηγούν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Απεναντίας ο Jarvis περιγράφεται ως εξαιρετικός δάσκαλος, ιδιαίτερα από τους άπειρους αναβάτες, και όσοι έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή ευελπιστούν τώρα να είναι ανάμεσα σε εκείνους που τελικά θα κληρωθούν για να παρακολουθήσουν από κοντά το μάθημα του Jarvis. Σε κάθε περίπτωση αυτό είναι το Σάββατο, και το κλειστό μάθημα το οποίο όμως θα έχει θεατές, έχει περιορισμένες θέσεις ώστε ο Jarvis να μπορεί να δώσε σε κάθε έναν το σύνολο της προσοχής του. Την Κυριακή βέβαια, η οργανωμένη βόλτα που θα έχει κυμαινόμενη δυσκολία είναι ανοικτή στον κόσμο με λογικό κόστος συμμετοχής, κι εκεί ο Jarvis θα δώσει το παρόν ακολουθώντας την μεγάλη διαδρομή, μαζί με όλους όσους παρευρεθούν. Αν ακόμη δεν το έχετε βάλει στο πρόγραμμα, μπορεί να μην προλαβαίνετε για τα ιδιαίτερα του Σαββάτου αλλά σίγουρα δεν πρέπει να λείπετε την Κυριακή.

Η επίσκεψη του αναβάτη με τις εντυπωσιακές ικανότητες είναι ένα γεγονός που οι εντουράδες δεν πρέπει να χάσουν σίγουρα, ενώ καλό είναι να παρευρεθούν όλοι όσοι μπορούν την Κυριακή, για να τον δουν από κοντά. Άλλωστε ο τρόπος με τον οποίο τελικά προχώρησαν το πράγματα ώστε να επισκεφτεί την Ελλάδα, είναι εξίσου εντυπωσιακός με τις οδηγικές του ικανότητες και υποδηλώνει το πόσο προσιτός και συνεννοήσιμος είναι. Με ένα δανεικό KTM Freeride ο Γιώργος δοκιμάζει τα πρώτα του βήματα στο Enduro υπό τις υποδείξεις του δασκάλου, κι όλα βαίνουν μαγικά και εξαιρετικά, μέχρι την κορυφή σε εκείνο το ανηφορικό κομμάτι την οποία δεν είδε ποτέ από κοντά. Γιατί άρχισε να κατρακυλά προς τα πίσω με όλο το σκηνικό να έχει καταγραφεί στην κάμερα. Αργότερα σε γνωστή καφετέρια-στέκι της Θήβας όπου είναι όλοι μαζεμένοι και συγκρατούν τα δάκρυα από τα γέλια, η απόφαση πέφτει στο τραπέζι με μία από εκείνες τις φράσεις που διακόπτονται για να μπορέσει κανείς να ανασάνει, έχοντας ήδη λαχανιάσει από τα γέλια: «Το video πρέπει να πάει στον Jarvis, να δει τι σημαίνει Enduro που μας έχει ταράξει στις σούζες…» Και πάνω στην ευθυμία της στιγμής, πράγματι του το στέλνουν… Γιατί τον Jarvis; Μα τα δικά του video βλέπουν στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, αυτός είναι που θαυμάζουν. Μέχρι εδώ όλα καλά, ήταν μία ωραία συνηθισμένη ημέρα από εκείνες που την επόμενη η παρέα θα είχε ξεχάσει, θα έμενε μόνο η ανάμνηση πως γέλασαν πολύ και καλά είχαν περάσει. Η συνέχεια θα ήταν όμως κινηματογραφική, γιατί ο Jarvis απάντησε, κι όχι απλά απάντησε άλλα άνοιξε κουβέντα, η οποία συνέχισε και την επόμενη ημέρα. Και κάπου εκεί, πάντα με την ευθυμία με την οποία ξεκίνησε αυτή η κουβέντα, πάντα τυχαία και χωρίς κανένα προσχέδιο, πέφτει η πρόταση να έρθει στην Ελλάδα, να μας δείξει από κοντά όλα αυτά που ξέρει!

Κι έτσι απλά και όμορφα, ο Jarvis αποφασίζει να βασιστεί στον άγνωστο Έλληνα και να μπει στην διαδικασία να έρθει στην Ελλάδα. Η εύλογη απορία για το αν κάποιος δεν είναι αυτός που λέει και παριστάνει κάποιον άλλο, δεν προβλημάτισε τον Άγγλο, αλλά τον φίλο της ιστορίας μας, τον Γιώργο, που αρκετά σεμνά θέλησε να ρωτήσει αν πράγματι ο λογαριασμός αυτός είναι του Jarvis και πώς πράγματι μιλά με τον ίδιο, για να λάβει live, την επιβεβαίωση.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Γιώργος βρέθηκε να διοργανώνει ένα Enduro Festival κι έτοιμος πια, να κανονίζει από εδώ και πέρα τις λεπτομέρειες έχοντας προχωρήσει σε όλα τα υπόλοιπα διαδικαστικά. Η βόλτα της Κυριακής έχει το καλύτερο στοιχείο για να είναι ξεχωριστή και να μην πρέπει κανείς να την χάσει: Έναν καλεσμένο υψηλού προφίλ αλλά και την πρωτιά για μία διοργάνωση που έχει όλα τα φόντα να γίνει θεσμός. Το Enduro Festival Θήβας, στις 2 & 3 Μαρτίου, είναι το μοτοσυκλετιστικό γεγονός που δεν πρέπει κανείς να χάσει. Τόσο το Hard Enduro σκηνικό που θα στηθεί μέσα στην πόλη της Θήβας το Σάββατο, όσο και την οργανωμένη βόλτα της Κυριακής. Ανεξαρτήτως επιπέδου, ανεξαρτήτως εμπειρίας, στις 2 & 3 Μαρτίου είναι η ευκαιρία να δείτε από κοντά τον Graham Jarvis, τον τρόπο που επικοινωνεί με τους μαθητές του και την αμεσότητα με την οποία εκτελεί… όλα αυτά για τα οποία έχει γίνει γνωστός!

Για κάθε πληροφορία, [email protected]

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.