Great Wall Motor – Προ των πυλών το κινεζικό οχτακύλινδρο Gold Wing!

Πατέντες δείχνουν ότι η GWM ετοιμάζει οχτακύλινδρο boxer
boxer china motomag
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

17/4/2024

Σύμφωνα με πατέντες που είδαν το φως της δημοσιότητας η κινεζική εταιρεία Great Wall Motor (GWM) ετοιμάζει έναν boxer κινητήρα με οχτώ κυλίνδρους, τον οποίο θα χρησιμοποιεί σε μοτοσυκλέτες, θέλοντας να κάνει με εκκωφαντικό τρόπο την είσοδό της στον κόσμο των δύο τροχών.

Αν και οι περισσότεροι κατασκευαστές μοτοσυκλετών ξεκίνησαν με μικρού κυβισμού δίκυκλα, βλέπουμε ότι σιγά σιγά αρχίζουν να μπαίνουν και σε χωράφια που μέχρι τώρα δεν είχαν σπείρει τον δικό τους καρπό, εμφανίζοντας συνεχώς νέα μοντέλα με μεγαλύτερους κυβισμούς και περισσότερους κυλίνδρους από πριν.

Great Wall Motor – Προ των πυλών το κινεζικό Gold Wing!

Όπως φαίνεται, όμως, ένας κολοσσός της αυτοκινητοβιομηχανίας στην Κίνα, η GWM, θέλει να ακολουθήσει την αντίστροφη οδό, μπαίνοντας με θόρυβο στον κόσμο των δύο τροχών. Αφορμή στάθηκε ένα βίντεο του ιδρυτή και ιδιοκτήτη της GWM, του κινέζου δισεκατομμυριούχου Wei Jianjun. Σε βίντεο που δημοσίευσε στα κοινωνικά του δίκτυα, φαίνεται στο φόντο μία μοτοσυκλέτα καλυμμένη από μία κουκούλα, με το μπροστινό της τμήμα επιμελώς ξεσκέπαστο.

Από εκεί λοιπόν άρχισε να ξετυλίγεται ο μίτος της GWM, που στην πορεία έφερε στο φως της δημοσιότητας τα σχέδια από τις πατέντες της. Ήδη η εταιρεία έχει έντονη παρουσία στον χώρο των αυτοκινήτων, με SUV, ηλεκτρικά και πολυτελή οχήματα, κάτω από ξεχωριστές επωνυμίες, που όμως όλες ανήκουν στην ομπρέλα της Great Wall Motor.

Great Wall Motor – Προ των πυλών το κινεζικό Gold Wing!

Όπως βλέπουμε στα σχέδια, ο κινητήρας που ετοιμάζεται είναι οχτακύλινδρος boxer, θυμίζοντας αρκετά τον εξακύλινδρο της Honda, με τον οποίο εξοπλίζει το θρυλικό τουριστικό της μοντέλο, Gold Wing. Αν και φημολογείται ότι ο κυβισμός θα είναι αρκετά μεγαλύτερος, πλησιάζοντας τα 2.000 κυβικά (σε αντίθεση με τα 1.833 του Χρυσού Φτερού του Big H) και με δύο επιπλέον κυλίνδρους, φαίνεται ότι ο κινητήρας της GWM δανείζεται πολλά αρχιτεκτονικά στοιχεία από τους Ιάπωνες. Αρχικά, όπως συμβαίνει και στο Gold Wing, η μετάδοση εντοπίζεται στο κάτω μέρος του κινητήρα, με στόχο τον όσο γίνεται περιορισμό του μεγέθους του και την συγκέντρωση των μαζών στο γεωμετρικό κέντρο της μοτοσυκλέτας. Οι πατέντες δείχνουν επίσης ότι η κινεζική εταιρεία χρησιμοποιεί σύστημα διπλού συμπλέκτη (DCT), με την τελική μετάδοση να γίνεται με άξονα, ακριβώς δηλαδή ό,τι κάνει και η Honda.

Για την ψύξη του οριζόντια τοποθετημένου στροφάλου και των κάθετα τοποθετημένων κυλίνδρων, βλέπουμε ότι για ακόμα μία φορά η GWM ακολουθεί τον δρόμο που άνοιξε η Honda. Εφαρμόζει δηλαδή πάνω σε κάθε μία από τις δύο κεφαλές ένα ψυγείο με αεραγωγούς, για την αποτελεσματική ψύξη της περίεργης διάταξης. Ο κινητήρας, όμως της GWM χρησιμοποιεί δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους σε κάθε κεφαλή, αντί για έναν που βρίσκουμε στον αντίστοιχης διάταξης εξακύλινδρο του Big H.

Great Wall Motor – Προ των πυλών το κινεζικό Gold Wing!

Συνδυάζοντας τώρα όλα τα παραπάνω, με το γεγονός ότι αυτό που φαίνεται στην φωτογραφία μοιάζει να είναι μία τουριστική μοτοσυκλέτα, έχουμε και το λογικό συμπέρασμα. Ότι, δηλαδή, μιλάμε για έναν ανταγωνιστή της θρυλικής θηριώδους ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Ένα ακόμα μοντέλο που οι πληροφορίες θέλουν να εξοπλίζεται με τον ίδιο κινητήρα, αποτελεί ξανά ευθεία αναφορά στην Honda και θα θυμίζει το cruiser μοντέλο της, Rune, το οποίο χρησιμοποιούσε επίσης τον εξακύλινδρο boxer των 1.800 κυβικών, χωρίς όμως να ακολουθήσει την επιτυχία του Gold Wing.

Great Wall Motor – Προ των πυλών το κινεζικό Gold Wing!

Αναμφίβολα, τα μικρού και μεσαίου κυβισμού μοντέλα με απλή αρχιτεκτονική και χαμηλό κόστος κατασκευής είναι αυτά που φέρνουν το μεγαλύτερο ποσοστό των χρημάτων στα ταμεία μίας εταιρείας. Αυτά όμως που την διαφημίζουν και ρίχνουν πάνω της όλα τα βλέμματα, είναι οι ναυαρχίδες της. Όσο μεγαλύτερη η υπερβολή μάλιστα, τόσο περισσότερο προκαλούν, αυξάνοντας τις μετοχές της εκάστοτε εταιρείας. Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές έχουν στην γκάμα τους μοντέλα που είναι πανάκριβα στην κατασκευή και πολλές φορές δεν θα βγάλουν πίσω ούτε καν αυτά που χρειάστηκαν για την κατασκευή τους. Αυτό φαίνεται ότι θέλει να κάνει τώρα και η Great Wall Motor. Και έχει την οικονομική επιφάνεια να το πράξει, με τον ιδιοκτήτη της, Wei Jianjun, να συγκαταλέγεται μεταξύ των 15 πλουσιότερων ανθρώπων της Κίνας.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.