Guy Martin: Αποχωρεί από Honda και TT

Guy αφήνει αιχμές- Honda ανακοινώνει πόρισμα McGuinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/7/2017

Η Honda ανακοινώνει το πόρισμά της για το ατύχημα του McGuinness ενώ παράλληλα ο Guy Martin ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ομάδα και για δεύτερη φορά, την αποχώρησή του και από και από τους αγώνες Road Racing και το Isle of Man…

Ατίθαση προσωπικότητα που δεν μπαίνει σε πλαίσια και δυσκολεύεται με κανόνες, ολίγον τρελός όπως έχει δηλώσει ο ίδιος αλλά και ο John McGuinness πριν τον υποδεχτεί στην ομάδα, ο Guy Martin αποχωρεί από την Honda και ξεσπαθώνει..

Αυτή την φορά πάντως ο Guy Martin προσπάθησε να κάνει τα πράγματα «σωστά», αντί να βγει να μιλήσει χωρίς πρότερα να γνωρίζει αυτά που θα πει, κάλεσε δημοσιογράφους, έδωσε συνέντευξη για την νέα του αποχώρηση από το TT κι έκανε έμπειρες κινήσεις να διαχειριστεί την κίνηση αυτή χωρίς να μείνουν κενά και εικασίες στους χιλιάδες οπαδούς αυτού του πρωταθλήματος. Όμως τα social media κατακλύζονται από πάνσοφους ανθρώπους που γνωρίζουν τα πάντα, οι οποίοι διέκριναν πως ο Martin αποχωρούσε για ένα σωρό διαφορετικούς λόγους από εκείνους που ανέφερε. Έπειτα από μία σειρά φημών που ξεκίνησαν κυριολεκτικά από το μηδέν, ο Martin αναγκάστηκε να πει ξανά τα ίδια, αφού από την πρώτη στιγμή είπε τα πράγματα ως είχαν, ώστε να σταματήσει ο κόσμος να λέει τα δικά του σενάρια.

Η αρχική του απόφαση να εγκαταλείψει το TT δεν άλλαξε, κάμφθηκε απλά γιατί βρέθηκε μία εταιρία να του προσφέρει μία μοτοσυκλέτα έτοιμη, και τα εφόδια για να διεκδικήσει την νίκη. Για ένα σεβαστό διάστημα της ζωής του, ο Guy Martin πάλευε για μία νίκη στο TT, ήταν ο αυτοσκοπός του. Όταν η Honda του είπε πως του προσφέρει όλο το πακέτο για να είναι ανταγωνιστικός, και μία μοτοσυκλέτα που μπορεί να τα βάλει με τους καθιερωμένους στο βάθρο, η αρχική απόφαση του Martin για οριστική αποχώρηση από το TT κάμφθηκε. Αναγνώρισε πως για πρώτη φορά θα είχε την υποστήριξη να διεκδικήσει την κορυφή, κι έτσι επέστρεψε. Ασχέτως με το αν μπορούσε να κερδίσει ή όχι, ο Martin το πίστευε, όπως πίστευε ότι η υποστήριξη και η ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα ήταν το εμπόδιο που τον είχε κρατήσει εκτός. Για αυτό άλλαξε γνώμη.

Στην Honda όμως τα πράγματα δεν τα βρήκε όπως τα περίμενε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του:

«Η μοτοσυκλέτα δεν ήταν έτοιμη, χρειαζόταν πολύ δουλειά για να τρέξει στο Isle of Man TT και κατέληξα να γίνω αναβάτης εξέλιξης. Δεν ήταν αυτή η συμφωνία μας, είχα επενδύσει το χρόνο μου σε άλλες δραστηριότητες, δεν γινόταν να γίνουν όλα ταυτόχρονα. Παρόλη την προσπάθεια που κατέβαλα κι εγώ και η ομάδα, η μοτοσυκλέτα δεν θα ήταν έτοιμη για το Ulster Grand Prix, και αφού τους το είπα, αποφάσισαν να με αποσύρουν χωρίς όμως πρώτα να συνεννοηθούν μαζί μου».

Χθες η Honda ανακοίνωσε και την αιτία του ατυχήματος του McGuinness. Το πρόβλημα ήταν στην αγωνιστική ECU που προκάλεσε απώλεια του γκαζιού. Είχε σταλεί πίσω στην Κίνα στον κατασκευαστή της κατεστραμμένη και χρειάστηκε χρόνος μέχρι να ανακτηθούν τα δεδομένα, καθυστερώντας το πόρισμα. Οι ECU περιέχουν ένα σύνολο αλγορίθμων και εντολών με τις οποίες κάθε κατασκευαστής προγραμματίζει την λειτουργία του κινητήρα του. Σε μία τέτοια περίπτωση δεν μπορείς να κατηγορήσεις μονάχα την ECU ως hardware, φταίει και ο προγραμματισμός που έχει γίνει. Πλέον το πρόγραμμα είναι καινούριο, ενώ αλλαγές έχουν γίνει και στις παραμέτρους της ECU και ζητήθηκαν νέες προδιαγραφές από τον κατασκευαστή. Πρέπει να τονιστεί πως πρόκειται για την αγωνιστική ECU, όχι εκείνη των μοντέλων παραγωγής. Πλέον η λειτουργία της είναι απροβλημάτιστη, όμως αυτό στοίχησε στην ομάδα τον τραυματισμό του McGuinness, την πτώση του Martin και τέλος την εγκατάληψή του και την αποχώρησή του από την ομάδα…

Τα μελλοντικά σχέδια του Guy Martin περιλαμβάνουν το Pikes Peak με αυτοκίνητο και τους αγώνες αυτοκινήτων γενικά, συνεχίζοντας στις μοτοσυκλέτες με αγώνες κλασσικών. Θα πρέπει να εμφανιστεί μία τεραστίων διαστάσεων ευκαιρία για να επιστρέψει στο Isle of Man, μετά την παταγώδη αποτυχία της Honda φέτος. Θα πρέπει μία ομάδα να του υποσχεθεί τα εχέγγυα ότι μπορεί να του δώσει μοτοσυκλέτα έτοιμη για Road Racing και ανταγωνιστική, και η μόνη ομάδα που μπορεί να υπογράψει κάτι τέτοιο, δεν φαίνεται πως θέλει να αλλάξει το επιτυχημένο της σχήμα…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.