Guy Martin: Του πήραν το δίπλωμα για έξι μήνες για υπερβολική ταχύτητα

Ο βρετανός πρέπει να καταβάλει και πρόστιμο που φτάνει τις 1.329 λίρες
Guy Martin
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Ο τηλεοπτικός παρουσιαστής και πρώην οδηγός αγώνων Guy Martin απαγορεύεται να οδηγεί για έξι μήνες, αφού οι κάμερες τον έπιασαν να υπερβαίνει το όριο ταχύτητας δύο φορές.

Ο 44χρονος, ο οποίος έγινε γνωστός από τις επιτυχίες του στον αγώνα Isle of Man TT και τη συμμετοχή του στην ταινία Closer to the Edge, που πραγματεύεται λεπτομέρειες και στοιχεία του ιστορικού θεσμού, οδηγούσε την προσωπική του Honda Africa Twin στις περιοχές του Northamptonshire και του Leicestershire.

Ο Guy Martin δεν υπολόγισε όμως τις κάμερες που υπήρχαν στις δύο περιοχές και αργότερα παραδέχτηκε ότι οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του με ταχύτητα 74 χλμ./ώρα στον αυτοκινητόδρομο A50 κοντά στο Leicester, όπου το όριο ήταν 64 χλμ./ώρα, και με ταχύτητα 125 χλμ./ώρα στον αυτοκινητόδρομο A43 κοντά στο Brackley, όπου ίσχυε προσωρινό όριο 80 χλμ./ώρα.

Guy Martin

Τα δικαστικά έγγραφα δείχνουν ότι ο Martin συγκέντρωσε τουλάχιστον 12 βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησής του και αποδέχτηκε ότι πρέπει πλέον να εκτίσει ποινή απαγόρευσης οδήγησης έξι μηνών.

Η πρώτη παράβαση για υπερβολική ταχύτητα σημειώθηκε στις 15 Ιουλίου στο Leicestershire και η δεύτερη στις 19 Μαρτίου στο Brackley, κοντά στα έργα του HS2, όπου ίσχυε προσωρινός περιορισμός ταχύτητας.

“Ζητά συγγνώμη από το δικαστήριο για την παράβασή του. Δεν θα αντιταχθεί στην αφαίρεση πόντων που συνεπάγεται εξαμηνιαία αφαίρεση της άδειας οδήγησης, έγραψε εκ μέρους του Martin ένας εκπρόσωπος της δικηγορικής εταιρείας Chattertons.

Ο τηλεοπτικός παρουσιαστής, ο οποίος κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής του καριέρας κατέκτησε 17 βάθρα στον αγώνα αγώνα Isle of Man TT, εκτός της αφαίρεσης της άδειας οδήγησης, οφείλει να καταβάλει και 1.329 λίρες ως πρόστιμο.

 

Ετικέτες

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;