H Autoliv εξελίσσει αποσπώμενο αερόσακο για δίκυκλα που μένει πάνω στον αναβάτη

Από την εταιρεία που φτιάχνει τον αερόσακο του Yamaha Tricity
autoliv
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στον κόσμο των αυτοκινήτων η Autoliv είναι μια από τις εταιρείες που πρωταγωνιστούν ως προμηθεύτρια συστημάτων αερόσακων, εξοπλίζοντας περίπου το 40% των ανάλογων συστημάτων που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η αμερικανο-σουηδική εταιρεία έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να επεκταθεί και στα δίκυκλα, έχοντας μια σύμπραξη με την Piaggio (για τα Mp3) που ακόμη δεν έχει παράξει αποτέλεσμα, ενώ δικός της θα είναι και ο αερόσακος που θα φορέσει το νέο Tricity 300 της Yamaha.

Το νέο σχέδιο που επεξεργάζεται η Autoliv και αποτελεί αντικείμενο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας είναι ένας αποσπώμενος αερόσακος που μπορεί να τοποθετηθεί σε πληθώρα σκούτερ και μοτοσυκλετών.

autoliv

Η ιδέα είναι απλή και κατά βάση αποτελείται από τη συνήθη τεχνολογία που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια. Ο αερόσακος είναι τοποθετημένος μέσα σε έναν μακρόστενο σωλήνα, μαζί με την ηλεκτρονική πλακέτα ελέγχου, το αέριο και τον μηχανισμό ενεργοποίησής του.

Η καινοτομία στο σχέδιο αυτό έγκειται στον τρόπο λειτουργίας του αερόσακου. Συγκεκριμένα, όταν το σύστημα ενεργοποιηθεί, ο μηχανισμός που πυροδοτεί το φούσκωμα του αερόσακου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε ταυτόχρονα να σπάει τη σύνδεση με το τιμόνι, έτσι όταν ο αναβάτης εκτοξευτεί από τη μοτοσυκλέτα ο αερόσακος παραμένει πάνω στο σώμα του και όχι στη μηχανή.

autoliv

Το σχήμα του αερόσακου συνεπώς είναι εδώ διαφορετικό, μελετημένο να αγκαλιάζει τον κορμό του αναβάτη και να περνά πάνω από τους ώμους του, προστατεύοντας από τυχόν σύγκρουση του σώματος με την άσφαλτο ή όποιο άλλο εμπόδιο απειλήσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της διάταξης είναι αρκετά και εμφανή. Πρώτον, κατά την Autoliv είναι ένα εξάρτημα με σχετικά μικρό κόστος παραγωγής, άρα δεν θα επιβαρύνει σημαντικά την τιμή του δικύκλου που θα το φορέσει. Δεύτερον, προσφέρει τη δυνατότητα προσαρμογής σε πληθώρα μοντέλων, κάτι που θα τον κάνει ελκυστικό για εργοστασιακή τοποθέτηση (ΟΕΜ) από πολλούς κατασκευαστές και, τρίτον, απολαμβάνει την καινοτομία της απόσπασής του από το όχημα για να μείνει στο σώμα του αναβάτη, αντικαθιστώντας έτσι τζάκετ ή ανεξάρτητα γιλέκα με ενσωματωμένο αερόσακο που πωλούνται ξεχωριστά στην αγορά.

Γερμανία: Aμφισβήτηση των πιστοποιητικών συμμόρφωσης της ΚΤΜ! Η επίθεση οικολόγων στις Enduro φέρνει αποτέλεσμα

Στο κρατίδιο Baden-Württemberg απαιτείται πλέον οπτική έγκριση για να ταξινομηθούν καινούργιες ΚΤΜ
ΚΤΜ
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/10/2026

Τον περασμένο Ιούνιο ο γερμανικός Τύπος υπόπτως και με ιδιαίτερη θέρμη υποστήριξε μια θεωρία συνομωσίας που ισχυριζόταν πως οι κατασκευαστές πουλούν τις enduro μοτοσυκλέτες τους έχοντας εφαρμόσει τροποποιήσεις πέραν των Euro προδιαγραφών.

Το θέμα αγκιστρώθηκε εμμονικά στις καθαρόαιμες enduro της ΚΤΜ, αναδεικνύοντας ιστορίες ανθρώπων που παρέλαβαν τις μοτοσυκλέτες τους ξεκλειδωμένες από τα δεσμά των ευρω-προδιαγραφών, προφανώς γιατί τις παράγγειλαν έτσι προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουν στο φυσικό τους πεδίο, το χώμα.

Πάνω σε αυτό το μοτίβο ωστόσο, μεγάλα γερμανικά ΜΜΕ όπως τα ZDF και Der Spiegel κατέφυγαν σε ακατάσχετη γενικολογία εικάζοντας πως όλες οι χιλιάδες ΚΤΜ κυκλοφορούν στους δρόμους της Γερμανίας παραβιάζοντας τις προδιαγραφές που οφείλουν να υπακούν, καλλιεργώντας την ψευδή εικόνα πως η βιομηχανία της Μοτοσυκλέτας είναι κάποιου είδους οργανωμένη μαφία που κάνει ό,τι της κατέβει προκειμένου να πουλήσει ό,τι.

Όλοι μας γνωρίζουμε πως η πραγματικότητα απέχει παρασάγγας, όμως μια εξίσου οικεία σε όλους μας πραγματικότητα λέει πως, αν πετάξεις κάμποση λάσπη στον ανεμιστήρα, όλο και κάποια θα κολλήσει.

Αυτό ακριβώς συνέβη στο κρατίδιο Baden-Württemberg, όπου η τοπική κυβέρνηση αποφάσισε πως εφεξής κάθε καινούργια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ (συγκεκριμένα!) θα πρέπει να περάσει από οπτική εξέταση πριν μπορέσει να ταξινομηθεί. Αυτό σημαίνει πως ακόμη και μοντέλα δρόμου, όπως λ.χ. τα Duke, δεν μπορούν να εκδώσουν πινακίδες βάσει του πιστοποιητικού συμμόρφωσης που, όπως κάθε άλλος κατασκευαστής, έχει εξασφαλίσει η ΚΤΜ για να μπορέσει να τα εμπορευτεί.

Κοινώς, οι αρχές του Baden-Württemberg αμφισβητούν ευθέως την ειλικρίνεια της ΚΤΜ, θεωρώντας πως παίρνει την Euro πιστοποίηση και μετά παραποιεί τις μοτοσυκλέτες της από το εργοστάσιο, πριν καν τις πουλήσει στους πελάτες της!

Και το κρατίδιο αυτό στα νοτιοδυτικά της Γερμανίας με πρωτεύουσα τη Στουτγάρδη είναι κάθε άλλο παρά αμελητέο, με πληθυσμό άνω των 11 εκατομμυρίων και τις έδρες βαριών χαρτιών της γερμανικής βιομηχανίας όπως οι Mercedes-Benz, Porsche και Bosch.

Αντιλαμβανόμαστε πως η όλη θεώρηση ακούγεται αφελέστατη, ειδικά όταν εστιάζει αποκλειστικά στην ΚΤΜ και όχι στην πληθώρα άλλων κατασκευαστών που φτιάχνουν καθαρόαιμα χωματερά, ενώ είναι εξίσου γελοίο το τσουβάλιασμα που θεωρεί πως, αν κάτι τέτοιο (νομίζουμε πως) γίνεται στα off-road, θα γίνεται και σε όλα τα άλλα μοντέλα.

Το θέμα έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις στη Γερμανία, με την Ένωση Μοτοσυκλετιστικής Βιομηχανίας της χώρας (Industrieverband Motorrad, ή IVM) να εκφράζει την οργισμένη της αντίδραση, υποστηρίζοντας μάλιστα πως τα τοπικά γραφεία που επιτελούν τις ταξινομήσεις δεν έχουν ούτε τη γνώση ούτε την τεχνική υποδομή να ελέγξουν μια μοτοσυκλέτα ως προς τη συμμόρφωσή της με τις ευρωπαϊκές και εθνικές προδιαγραφές.

Προβλέπει μάλιστα πως το μόνο που θα καταφέρει το εν λόγω κρατίδιο θα είναι να δημιουργήσει μεγάλες καθυστερήσεις στην έκδοση πινακίδων για νέες μοτοσυκλέτες και δηλώνει πως συνεργάζεται με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της χώρας προκειμένου να βρεθεί μια λογική λύση.

Η ουσία ωστόσο είναι πως μια ιστορία που ξεκίνησε από υπερβάλλοντα ζήλο και εμφανέστατη άγνοια από πλευράς των δημοσιογράφων που ανέλαβαν την έρευνα, κατάφερε να γιγαντωθεί σε βαθμό που πλέον μια τοπική κυβέρνηση παραμορφώνει τη νομοθεσία στα μέτρα μιας υπερφίαλης θεωρίας συνομωσίας και στοχοποιεί συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Ας τελειώσει τουλάχιστον εδώ αυτή η υπόθεση, πριν παραδειγματιστούν και άλλες τοπικές κυβερνήσεις – ή και εθνικές κυβερνήσεις άλλων χωρών – από τον ευκολοχώνευτο λαϊκισμό που ως συνήθως βρίσκει γόνιμο πεδίο στο ευρύ κοινό που δεν έχει την παραμικρή γνώση του πώς λειτουργεί η βιομηχανία και η αγορά της Μοτοσυκλέτας.