H Autoliv εξελίσσει αποσπώμενο αερόσακο για δίκυκλα που μένει πάνω στον αναβάτη

Από την εταιρεία που φτιάχνει τον αερόσακο του Yamaha Tricity
autoliv
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στον κόσμο των αυτοκινήτων η Autoliv είναι μια από τις εταιρείες που πρωταγωνιστούν ως προμηθεύτρια συστημάτων αερόσακων, εξοπλίζοντας περίπου το 40% των ανάλογων συστημάτων που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η αμερικανο-σουηδική εταιρεία έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να επεκταθεί και στα δίκυκλα, έχοντας μια σύμπραξη με την Piaggio (για τα Mp3) που ακόμη δεν έχει παράξει αποτέλεσμα, ενώ δικός της θα είναι και ο αερόσακος που θα φορέσει το νέο Tricity 300 της Yamaha.

Το νέο σχέδιο που επεξεργάζεται η Autoliv και αποτελεί αντικείμενο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας είναι ένας αποσπώμενος αερόσακος που μπορεί να τοποθετηθεί σε πληθώρα σκούτερ και μοτοσυκλετών.

autoliv

Η ιδέα είναι απλή και κατά βάση αποτελείται από τη συνήθη τεχνολογία που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια. Ο αερόσακος είναι τοποθετημένος μέσα σε έναν μακρόστενο σωλήνα, μαζί με την ηλεκτρονική πλακέτα ελέγχου, το αέριο και τον μηχανισμό ενεργοποίησής του.

Η καινοτομία στο σχέδιο αυτό έγκειται στον τρόπο λειτουργίας του αερόσακου. Συγκεκριμένα, όταν το σύστημα ενεργοποιηθεί, ο μηχανισμός που πυροδοτεί το φούσκωμα του αερόσακου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε ταυτόχρονα να σπάει τη σύνδεση με το τιμόνι, έτσι όταν ο αναβάτης εκτοξευτεί από τη μοτοσυκλέτα ο αερόσακος παραμένει πάνω στο σώμα του και όχι στη μηχανή.

autoliv

Το σχήμα του αερόσακου συνεπώς είναι εδώ διαφορετικό, μελετημένο να αγκαλιάζει τον κορμό του αναβάτη και να περνά πάνω από τους ώμους του, προστατεύοντας από τυχόν σύγκρουση του σώματος με την άσφαλτο ή όποιο άλλο εμπόδιο απειλήσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της διάταξης είναι αρκετά και εμφανή. Πρώτον, κατά την Autoliv είναι ένα εξάρτημα με σχετικά μικρό κόστος παραγωγής, άρα δεν θα επιβαρύνει σημαντικά την τιμή του δικύκλου που θα το φορέσει. Δεύτερον, προσφέρει τη δυνατότητα προσαρμογής σε πληθώρα μοντέλων, κάτι που θα τον κάνει ελκυστικό για εργοστασιακή τοποθέτηση (ΟΕΜ) από πολλούς κατασκευαστές και, τρίτον, απολαμβάνει την καινοτομία της απόσπασής του από το όχημα για να μείνει στο σώμα του αναβάτη, αντικαθιστώντας έτσι τζάκετ ή ανεξάρτητα γιλέκα με ενσωματωμένο αερόσακο που πωλούνται ξεχωριστά στην αγορά.

Buell Project Leviathan: 287,3 km/h στην πρώτη προσπάθεια στη Bonneville Speed Week

Μακριά από τον αρχικό στόχο της υπέρβασης των 400 χιλιομέτρων ανά ώρα
Buell Leviathan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Η 400 ίππων τουρμπάτη Buell Leviathan είχε στόχο να υπερβεί τα 400 km/h, όμως η πρώτη της συμμετοχή στη Bonneville Speed Week αποδείχθηκε κυρίως μια διαδικασία εξέλιξης και προσαρμογής.

Το Project Leviathan ολοκλήρωσε την πρώτη παρουσία στο Bonneville με καλύτερη επίδοση 287,3 χιλιομέτρων ανά ώρα, αρκετά μακριά από τον αρχικό στόχο υπέρβασης των 250 μιλίων ανά ώρα (402,3 χ.α.ώ.), λόγω σημαντικών προκλήσεων και τεχνικών δυσκολιών στην προσπάθεια να διοχετεύσει όλη την ισχύ της στο αλάτι.

Buell Leviathan

Η Buell είχε παρουσιάσει το Project Leviathan ως μια μοτοσυκλέτα με στόχο την υπέρβαση των 402,3 km/h (250mph). Η πρώτη της συμμετοχή στην εβδομάδα ταχύτητας του Bonneville έδειξε, ωστόσο, πόσο δύσκολο είναι να μετατραπούν οι αριθμοί ενός δυναμόμετρου σε πραγματική ταχύτητα πάνω στην επιφάνεια των αλυκών. Η Leviathan απέδωσε περισσότερους από 401 ίππους στον τροχό και πάνω από 29,7 κιλά ροπής, σύμφωνα με τη Buell. Παρά τα εντυπωσιακά νούμερα ισχύος, η καλύτερη επίδοση της στην διοργάνωση ήταν 287,3 km/h.

Η πρώτη ημέρα ήταν ουσιαστικά μια διαδικασία εξοικείωσης. Ο αναβάτης Jacob Stark δεν είχε τρέξει ποτέ στη Bonneville, ενώ ούτε η Leviathan είχε κινηθεί εκτός δοκιμών και δυναμόμετρου. Επιπλέον, ο Stark έπρεπε να περάσει από τη διαδικασία αδειοδότησης, αυξάνοντας σταδιακά τις ταχύτητες. Στην πρώτη προσπάθεια χρειάστηκε να ξεπεράσει τα 201,2 km/h για να αποκτήσει την άδεια "D". Η ομάδα κράτησε χαμηλό ρυθμό, χρησιμοποιώντας σύντομη αλλαγή στη δεύτερη σχέση πριν επιστρέψει στα pits για έλεγχο και ρυθμίσεις.

Buell Leviathan

Τα προβλήματα έγιναν πιο έντονα όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται οι υψηλότερες σχέσεις στο κιβώτιο ταχυτήτων. Πάνω από τα 241,4 km/h η συμπεριφορά της Leviathan άλλαζε σημαντικά, ενώ η επιλογή της τέταρτης σχέσης δημιουργούσε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση, με την ταχύτητα του πίσω τροχού να ξεπερνά τα 321,9 km/h, ενώ η πραγματική ταχύτητα της μοτοσυκλέτας ήταν σημαντικά χαμηλότερη.

Buell Leviathan

Ο Stark έπρεπε έτσι να μάθει να ελέγχει τη Leviathan ουσιαστικά σε ένα rolling burnout διαρκείας με περισσότερα από 281,6 km/h. Παράλληλα, η ομάδα αντιμετώπισε σειρά τεχνικών θεμάτων που απαιτούσαν συνεχείς διορθώσεις κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Buell Leviathan

Τελικά ο Stark απέκτησε την απαραίτητη άδεια "B", επιτρέποντας στη Leviathan να χρησιμοποιήσει τη μεγάλη διαδρομή των οκτώ χιλιομέτρων (8 km) για να έχει περισσότερο χώρο για επιτάχυνση. Εκεί καταγράφηκε και η καλύτερη επίδοση των 287,3 km/h.

Buell Leviathan

Η Leviathan βασίζεται στο πλαίσιο της Super Cruiser και χρησιμοποιεί στοιχεία από τις Hammerhead και 1190RS, μαζί με αναρτήσεις FOX, σφυρήλατες αλουμινένιες ζάντες και ειδικά hubs για τα γρανάζια.

Buell Leviathan

Η Buell αναφέρει ότι η μετάδοση έχει σχεδιαστεί για όριο ταχύτητας έως και 482,8 km/h. Η πρώτη παρουσία στο Bonneville, επομένως, δεν έφερε το πολυπόθητο 400άρι, αλλά έδωσε στη Buell και στην ομάδα της πολύτιμα δεδομένα.

Buell Leviathan

Η Leviathan απέκτησε την πρώτη της εμπειρία στο αλάτι, ο αναβάτης ολοκλήρωσε τη διαδικασία αδειοδότησης και η ομάδα εντόπισε τα σημεία που χρειάζονται βελτίωση. Το 287,3 km/h απέχει σημαντικά από τα 402,3 km/h, όμως αποτελεί το επόμενο βήμα ώστε να βρεθεί τρόπος οι περισσότεροι από 400 ίπποι της Leviathan να μετατραπούν σε πραγματική επιτάχυνση στην έρημο αλατιού Bonneville.

Buell Leviathan