H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!

Δεν είναι στα άμεσα σχέδια της CFMOTO να μπεί στο Enduro
H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2026

Ο Mario Roman, αναβάτης τους Extreme Enduro και μέχρι τώρα αθλητής με την Sherco, ανακοίνωσε την συνεργασία του με την CFMOTO με στόχο να τρέχει στο Romaniacs με το 450ΜΤ.

Με το Romaniacs να είναι το επίκεντρο της συνεργασίας τους, η CFMOTO κάλεσε τον Mario Roman να γίνει πρεσβευτής τους στις Adventure μοτοσυκλέτες βλέποντας ακόμη μία μεταπήδηση από τον χώρο του Enduro στους αγώνες Rally και συγκεκριμένα στις κατηγορίες που μπορούν να συμμετάσχουν μοτοσυκλέτες του εμπορίου και όχι πανάκριβα αγωνιστικά μονοκύλινδρα.

Οι μάρκες βλέπουν πως δεν υπάρχει απήχηση ευρύτερου κοινού στους εξιδεικευμένους αγώνες μοτοσυκλετών στο χώμα, σε αντίθεση με τις κατηγορίες που μπορούν να πάρουν μέρος οι Adventure μοτοσυκλέτες, όπου ξαφνικά το ενδιαφέρον ξεφεύγει του στενού κύκλου που πάντα παρακολουθούσε αυτές τις διοργανώσεις.

Με λίγα λόγια αγώνες Enduro παρακολουθούν λιγότεροι από όσους κάνουν Enduro, ενώ φωτογραφίες και video από μοτοσυκλέτες του εμπορίου που πηγαίνουν στους αγώνες αυτούς, έχει πολλαπλάσια διασπορά και καταλήγει σε μεγαλύτερο κοινό.

Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε συνέχεια περισσότερες τέτοιες συνεργασίες και μάλιστα η CFMOTO είχε καθυστερήσει να κάνει περισσότερα βήματα. Υπήρχαν έτσι και αλλιώς πολλές CFMOTO μοτοσυκλέτες από ιδιώτες σε αυτές τις διοργανώσεις, όπως είδαμε και στο Romaniacs πέρσι που φέτος μία τέτοια κίνηση ήταν επιβεβλημένη σχεδόν και η επιλογή του Mario Roman είναι η κατάλληλη.

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Αυτό θέλει η CFMOTO από τον Mario Roman αυτή την στιγμή: Το 450MT σε δράση όπως λίγοι μπορούν να δείξουν!

Το ζήτημα είναι όμως πως η CFMOTO δεν έχει μοτοσυκλέτες Enduro και δεν γίνεται να συνεργαστείς με έναν ενεργό αθλητή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Hard Enduro μόνο για το Adventure κομμάτι.

Για αυτό και επέκτειναν την συνεργασία τους, επιτρέποντας μέσα από γενναία χρηματοδότηση στον Mario Roman να φτιάξει αγωνιστική ομάδα για να μπορέσει να απεμπλακεί από την Sherco με την οποία έτρεχε έως τώρα.

Οπότε η νέα αγωνιστική ομάδα MR74 δεν είχε μοτοσυκλέτες. Επέλεξαν να ξεκινήσουν προπονήσεις με δίχρονα Husqvarna TE300 τα οποία προφανώς ντύθηκαν στα λογότυπα της CFMOTO και η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες του χώρου που έκαναν λόγο για είσοδο της CFMOTO στον Enduro!

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Η εικόνα αυτή μπέρδεψε ακόμη και επαγγελματίες της μοτοσυκλέτας που θεώρησαν πως η CFMOTO θα μπει στον κόσμο του Enduro!

Αυτη η εικασία είναι ωστόσο πέρα για πέρα λάθος και τελείως μακριά από την πραγματικότητα!

Η ιστορία μας διδάσκει τον τρόπο που γίνονται τα πράγματα. Όποιος την παρακολουθεί ζωντανά δεκαετίες μπορεί να δει τα μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά από την MR74. Ο Mario Roman χτίζει την πορεία στους αγώνες ανεξάρτητος πλέον, η CFMOTO τον πλαισιώνει με μηχανολόγους που έχουν στόχο να αποκτήσουν εμπειρία στους αγώνες στο χώμα και βήμα – βήμα ο Roman έχει και συμβουλευτικό χαρακτήρα ώστε να φτάσουμε μετά από χρόνια σε μία πρωτότυπη, έχοντας πρώτα χτίσει πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ αγωνιζομένων και R&D με δικλείδες ασφαλείας, που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν!

Φανταστείτε πως για το concept T7, η Yamaha έπρεπε να κάνει την ίδια διαδικασία, για αυτό και καθυστέρησε άλλα τρία χρόνια, φτάνοντας συνολικά τα πέντε μέχρι να δούμε επιτέλους το Tenere που περιμέναμε. Το ενδεχόμενο να μπει η CFMOTO στο Enduro μπορεί να προχωρήσει μόνο αν θέσει έναν τέτοιο χαρακτήρα στη συνεργασία της με αναβάτες όπως ο Roman, και μόνο αν αυτή η συνεργασία προχωρήσει βάση προγράμματος. Κανείς δεν μπορεί να το εγγυηθεί αυτό, οπότε είναι διπλό λάθος να λέει κανείς πως η CFMOTO μπαίνει στο Enduro!

Αυτό μπορεί να ειπωθεί όταν θα υπάρχει πρωτότυπη μοτοσυκλέτα, μέχρι τότε θα είναι απλά ένα ενδεχόμενο.

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Μακάρι να τους δούμε και στο Enduro, όταν και αν έρθει αυτή η ώρα

Ένα καλύτερο ενδεχόμενο είχε με το ηλεκτρικό Motocross, ένα θαύμα της βιομηχανίας κυριολεκτικά και δεν αποτελεί δική μου δήλωση, αλλά μεταφέρω αυτό που μου είπε προσωπικά ο κος Domenicali όταν το είδε για πρώτη φορά στην προ-περσινή EICMA, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2024 δ. Δίπλα ήταν ο V4 κινητήρας που τώρα, πριν μήνες, μόλις σε έναν χρόνο, τον είδαμε σε πρωτότυπη Superbike μοτοσυκλέτα. Για αυτό και είναι πιο σημαντικό που ξεχώρισε το ηλεκτρικό Motocross!

H CFMOTO στέλνει το 450ΜΤ στο Romaniacs με τον Mario Roman! Συνεργασία στις Adventure μοτοσυκλέτες – Όχι Enduro!
Η φωτογραφία που αποδεικνύει τον διάλογο που περιγράφουμε στο άρθρο! Ο CEO της Ducati μιλά με τον Διεθυντή σχεδιασμού της CFMOTO και τον υπεύθυνο παραγωγής!

Διότι το μάτι του έπιασε το tooling που είχε επάνω της αυτή η πρωτότυπη, αναγνώρισε το μέγεθος του βιομηχανικού σχεδιασμού που απαιτείται για να δείξεις κάτι τέτοιο, που με την σειρά του δηλώνει το μηχανολογικό επίπεδο στο οποίο έχουν φτάσει. Οι επιδόσεις είναι για τον πολύ κόσμο και για τις καφετέριες, εκείνος ο άνθρωπος είχε δει κάτι άλλο εκείνη την στιγμή και εκείνο σχολίασε με τον τρόπο που πάντα διατηρεί, ευθέως δηλαδή ενώ ήταν μέσα στο περίπτερο της CFMOTO και συζητούσαμε για τον V4 κινητήρα, θεωρώντας πως εκεί είναι το πρόβλημα για εκείνους! Κι όμως, έβλεπε κάτι άλλο.

Διπλό κρίμα λοιπόν που η CFMOTO τερμάτισε το σχέδιο να βγάλει στην παραγωγή το ηλεκτρικό Motocross βλέποντας πως ακόμη και αν ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικό από την πρώτη στιγμή, πάλι θα έκανε ισχνές πωλήσεις ενώ θα έπρεπε για να το συντηρήσει εκεί έξω, να στρέψει και το δίκτυό της προς το χώμα, κάτι που δεν ήταν ακόμη έτοιμη να το κάνει. Βλέπετε πως τα προβλήματα είναι σύνθετα, ακόμη και αν αναπτύξεις την γκάμα σου σε νέες κατηγορίες δεν είναι αρκετό. Ποιος θα τις διαθέσει αυτές τις μοτοσυκλέτες και ποιος θα τις συντηρήσει; Είναι μία κίνηση που την κάνεις όταν μπορείς να συγκεντρωθείς σε μία κατεύθυνση, όπως η Ducati για παράδειγμα. Αντιθέτως η CFMOTO επεκτείνεται ραγδαία προς κάθε κατεύθυνση, θα ήταν λοιπόν πρόβλημα να προσθέσει ακόμη περισσότερα!

Η κίνηση αυτή, να φτιάξει αγωνιστική ομάδα με έναν κορυφαίο αναβάτη, όπου θα δούμε με τι μοτοσυκλέτες θα μείνει μέχρι να ξεκινήσει το αγωνιστικό πρόγραμμα, είναι στην σωστή κατεύθυνση αυτή την στιγμή, δίνοντας ώθηση στις Adventure μοτοσυκλέτες στις οποίες έχει επενδύσει πάρα πολύ και που η επένδυση αυτή πηγαίνει πολύ καλύτερα από το αναμενόμενο.

Το που θα οδηγήσει η συνεργασία είναι ένα κομμάτι που ούτε οι ίδιοι μπορούν να το έχουν σίγουρο, είναι μία διαδικασία που εξελίσσεται!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.