H Yamaha πάει camping!

Μόνο στην Ιαπωνία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/9/2019

Όχι δεν πρόκειται για κάποιο αστείο αλλά για μια απόφαση της ιαπωνικής εταιρείας απ’ τo Iwata, να διευρύνει περισσότερο τους ορίζοντές της. Πώς; Με μια πολύ απλή κίνηση. Να βάλει πέντε "πινέζες" στο χάρτη για όσους αποφασίσουν να ενοικιάσουν μια μοτοσυκλέτα της από προκαθορισμένα σημεία, τα οποία συνεργάζονται με την εταιρεία εξοπλισμού camping της Tental και παρέχουν τη δυνατότητα ενοικίασης εξοπλισμού για camping. Το κόστος ενοικίασης του εξοπλισμού διαφοροποιείται με βάση το χρόνο που θα τον κρατήσει ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος κι έτσι το πρώτο 24ωρο φτάνει τα 94$ και για κάθε επιπλέον ημέρα υπάρχει επιβάρυνση της τάξεως των 28$. Ο εξοπλισμός συμπεριλαμβάνει σκηνή, υπνόσακο, εσωτερικό υπνόσακο, υπόστρωμα, ένα τραπέζι και μια καρέκλα, γκαζάκι, λαμπτήρα, μαγειρικά σκεύη, γενικής χρήσης σφυρί και σάκο. Διαθέτει σχεδόν όλα όσα χρειάζεται κανείς για να μετατρέψει μια απλή εκδρομή σε μια επική περιπέτεια, κατασκηνώνοντας στο δάσος ή όπου του αρέσει και να “φορτίσει” τις μπαταρίες του δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις. Με αυτό τον τρόπο η Yamaha προσπαθεί να προσελκύσει όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο στο να ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα και να βιώσει μοναδικές εμπειρίες.

Κάτι αντίστοιχο αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα είχε κάνει πριν από λίγο καιρό και η τοπική κυβέρνηση της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία. Για την ακρίβεια είχε συνεργαστεί με την “Stories of Bike” και την Pipeburn και δημιούργησαν ένα εκπληκτικό video που αναδεικνύει τις ομορφιές του τόπου τους, συνδυάζοντάς τες με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό. Όπως φαίνεται όλο και περισσότερες χώρες ασπάζονται την ιδέα της προώθησης του τουρισμού με μοτοσυκλέτα, με στόχο φυσικά το κέρδος και την ευμάρεια της οικονομίας τους.

Η χώρα μας στηρίζεται στον τουρισμό, αφού η παραγωγική της δυνατότητα δραστηριοποιείται κυρίως γύρω από τον πρωτογενή τομέα και δεν είναι αρκετή για να αποφέρει μεγάλα κέρδη από εξαγωγές. Ο τουρισμός αν και θεωρείται το δυνατό μας χαρτί, περιορίζεται κατά βάση στους θερινούς μήνες του έτους με τα νησιά και τα παράλια της χώρας μας να βρίσκονται σε πρώτο πλάνο. Έτσι, μένει ανεκμετάλλευτη η ενδοχώρα που έχει τη δική της μαγεία που παράλληλα αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή και για χειμερινές αποδράσεις. Η επίσκεψη αυτών των προορισμών με μοτοσυκλέτα μάλιστα, αποτελεί “παρθένο έδαφος” αν σκεφτεί κάνεις πόσες γραφικές διαδρομές με εκπληκτικά τοπία προσφέρει το εθνικό επαρχιακό δίκτυο. Το γεγονός όμως ότι παραμένει παραγκωνισμένη αυτή η πτυχή του τουρισμού οφείλεται στο Υπουργείο Τουρισμού και στον ΕΟΤ, που δεν καταβάλουν ιδιαίτερη προσπάθεια ως προς την ανάδειξή της. Η χώρα μας έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να υποστηρίξει τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό αλλά και να αποτελέσει έναν απ’ τους καλύτερους προορισμούς για αναβάτες του εξωτερικού, που θέλουν να βρεθούν σε μαγευτικά μέρη. Όρισμένοι ιδιώτες έχουν ξεκινήσει να δραστηριοποιούνται στο χώρο του τουρισμού με μοτοσυκλέτες τα τελευταία χρόνια, ωστόσο υπάρχει ακόμη χώρος σε αυτό το κλάδο μέχρι να κορεστεί. Κρίνοντας από τον τρόπο που αντιμετωπίζαν μέχρι στιγμής οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους αναβάτες εδείχνε πως ένα σχέδιο για την προώθηση του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας… Όμως το πρώτο βήμα με την πρόταση για τη μείωση του Φ.Π.Α. στα κράνη δείχνει κάποια αλλαγή στη νοοτροπία της κυρβέρνησης. Το θέμα είναι να συνεχίσει έτσι και πιο δυναμικά... Σίγουρα η κίνηση της Yamaha στην Ιαπωνία να προωθήσει με τον τρόπο της τόσο τις μοτοσυκλέτες της όσο και τον τουρισμό με μοτοσυκλέτα μπορεί να αποτελέσει άλλο ένα λαμπρό παράδειγμα και να δώσει λύση στη χώρα μας ώστε να ενισχυθεί περισσότερο η οικονομία μας.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.