Χάρισαν μοτοσυκλέτα σε νοσηλεύτρια

Ως ένδειξη σεβασμού για τη δουλειά της
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/4/2020

Έχεις φανταστεί ποτέ πώς θα ήταν να ήσουν νοσηλευτής/τρια σε νοσοκομείο την περίοδο της πανδημίας; Βασικά και χωρίς αυτήν. Μιλάμε για μια “δουλειά” που επί της ουσίας είναι λειτούργημα. Μια δουλειά που δεν αμείβεται όπως θα ‘πρεπε, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει ποσό που να αντισταθμίζει αυτά που προσφέρει ένας νοσηλευτής/τρια, αν αναλογιστείς πώς σε κάθε βάρδια δεν εφαρμόζεις απλώς τις νοσηλευτικές σου δεξιότητες και μετά πας σπίτι, αλλά αφήνεις κι ένα κομμάτι της ψυχής σου, αφού κάθε ασθενής που περνά απ’ τα χέρια σου είτε αναρρώσει είτε όχι σε στιγματίζει και αποτυπώνεται στη μνήμη σου.

Τώρα σκέψου ότι έχει τελειώσει μια κουραστική βάρδια, έχεις αλλάξει και είσαι με το κράνος στο χέρι, έτοιμος να ξεκινήσεις την επαναφόρτιση των δυνάμεών σου με τον καλύτερο τρόπο… πηγαίνοντας σπίτι οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα σου! Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε αμέτρητες, φορές η οδήγηση της μοτοσυκλέτας τονώνει την ψυχολογία μας και αυτό είναι κάτι που χρειάζονται οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας αυτή τη στιγμή!

Ωστόσο, στη περίπτωση της νεαρής νοσηλεύτριας, Mercedes Suarez, συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Αντί να απολαύσει το γυρισμό στο σπίτι καβάλα στο Kawasaki Ninja του 2004, που είχε ανακατασκευάσει με τον πατριό της, διαπίστωσε πως η μοτοσυκλέτα της είχε κλαπεί.

“Το Ninja 250 ήταν η πρώτη μου μεγάλη αγορά με τα χρήματα της δουλειάς και το πρώτο project με τον πατριό μου. Μας πήρε πολύ καιρό μέχρι να το επαναφέρουμε σε λειτουργική κατάσταση,” ανέφερε η νοσηλεύτρια του νοσοκομείου San Antonio. Το γεγονός πήρε μεγάλες διαστάσεις με διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς να το αναπαράγουν κι έτσι η είδηση έφτασε στα αυτιά ενός πραγματικά καλού Σαμαρείτη, του ιδιοκτήτη του Alamo Cycle Plex, Dave Sears, που θέλησε να βοηθήσει την Suarez με τον δικό του τρόπο.

Ο Sears επικοινώνησε με τους συνεργάτες του στη Kawasaki και της χάρισε ένα ολοκαίνουργιο Kawasaki Ninja 400 εφοδιασμένο με μπόλικα αξεσουάρ, όπως το τελικό της Akrapovic! Μια απόφαση που προέκυψε απ’ τον ιδιοκτήτη του Alamo Cycle Plex, αφότου βρέθηκε το παλιό Ninja της Suarez παρατημένο στο δρόμο με αρκετές υλικές ζημίες, που όπως αναφέρθηκε θα ήταν ασύμφορη η επισκευή του. Ακόμη, ένα συνοικιακό συνεργείο προσφέρθηκε να επισκευάσει το παλιό Ninja δωρεάν όταν έμαθε για την ιστορία της, ως μια κίνηση σεβασμού προς τη νεαρή νοσηλεύτρια.

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.