Harley Davidson 338cc για την Κίνα!

Σε συνεργασία με την Qianjiang
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/6/2019

Η Harley Davidson εδώ και αρκετά χρόνια σχεδιάζει την επέκταση της γκάμας της και σε άλλες κατηγορίες, με σκοπό να έχει μεγαλύτερη απήχηση σε ευρύτερο κοινό.  Μάλιστα, πέρσι τέτοια εποχή, την ώρα που ετοίμαζε το διαζύγιό της με την Alta Motors –μια συνεργασία που είχε ξεκινήσει με σκοπό τη δημιουργία της LiveWire, η οποία εν τέλει οδήγησε στη δημιουργία του νέου R&D της H-D στην Καλιφόρνια-, έψαχνε και έναν άξιο συνεργάτη απ’ την ανατολή ώστε να δημιουργήσει μια σειρά από νέες μοτοσυκλέτες για την μικρή κατηγορία. Στόχος της ήταν η ασιατική αγορά, που για να μπει δυναμικά σε αυτή χρειάζεται μικρού κυβισμού μοντέλα. Τα νέα σχέδια απ’ το πρώτο μοντέλο της που θα κυκλοφορήσει με κυβισμό κάτω από 500cc έχουν κυκλοφορήσει ήδη στο διαδίκτυο, μαζί με τις φήμες πως πρόκειται να έχει έναν μονοκύλινδρο κινητήρα 338cc. Το σχέδιο είναι ξεκάθαρο πως έχει βασιστεί πάνω στο BN302 της Benelli. Οι ομοιότητες που έχουν μεταξύ τους είναι παρά πολλές και εντοπίζονται απ’ το ρεζερβουάρ και κάτω. Συγκεκριμένα, πλαίσιο, ψαλίδι, πιρούνι και η θέση του αμορτισέρ μπορούμε να πούμε πως είναι ακριβώς ίδια. Ο κινητήρας, εξωτερικά έχει αντίστοιχα πολλές ομοιότητες με το σύστημα εξαγωγής να διαφοροποιείται μόνο αισθητά. Εξάλλου το ανέφερε και η ίδια η HD πως θα συνεργαστεί με την Qianjiang/QJ, η οποία έχει εξαγοράσει την Benelli από το 2005. Περισσότερες πληροφορίες για το ποια είναι η QJ μπορείτε να βρείτε απ' την παρουσίαση του Benelli TRK 502X

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Harley Davidson επιχειρεί μια παρόμοια κίνηση, καθώς πίσω τη δεκαετία του ’80 είχε αγοράσει την Aermacchi (AMF) με αντίστοιχες βλέψεις. Αυτό που έκανε τότε ήταν να συνεχίσει την παραγωγή των μοντέλων της AMF κανονικά και να βάζει το λογότυπό της πάνω τους, με σκοπό να διατεθούν στην ευρωπαϊκή αγορά. Η κίνηση όμως ναυάγησε σαν καράβι πριν καλά-καλά σαλπάρει και αποτέλεσε μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της. Η διαφορά τώρα με την συνεργασία της QJ και της H-D είναι πως αφενός μεν η αμερικάνικη εταιρεία δεν έχει βλέψεις να αγοράσει την QJ (και να ήθελε θα ήταν αδύνατο αφού η QJ είναι ο νούμερο δύο κατασκευαστής μοτοσυκλετών παγκοσμίως σε ότι αφορά τα μεγέθη παραγωγής) και αφετέρου πως αυτή τη φορά δεν θα μείνει μόνο στο να βάλει το λογότυπό της πάνω τους.

Όπως είπαμε ο κινητήρας θα είναι 338cc και εδώ είναι η διαφορά που θα έχει με το BN302, αν οι φήμες είναι αληθινές. Αν λοιπόν ισχύει αυτό, τότε η ιπποδύναμη αναμένεται να ξεπερνά τους 38 ίππους που παράγει αυτός του BN302. Το πιθανότερο σενάριο είναι η Harley να έχει ζητήσει απ’ την QJ να υπερκυβίσει τον κινητήρα του ΒΝ, με σκοπό η μεγαλύτερη σε κυβισμό έκδοση να είναι διαθέσιμη μόνο για το μοντέλο της.  Ακόμη, η μοτοσυκλέτα θα παράγεται στο εργοστάσιο της QJ με την H-D να επιβλέπει τις διαδικασίες ώστε να πληρούνται οι προδιαγραφές της στην ποιότητα κατασκευής. Το πλάνο της Harley για την επέκτασή της στην ασιατική αγορά, εκεί που οι πωλήσεις των μικρών μοτοσυκλετών ανθίζουν, φαίνεται να προχωρά σταθερά, όμως δεν αποκλείεται να δούμε το μοντέλο και στην Ευρώπη ως μια μοτοσυκλέτα που θα εισάγει από νωρίς τους νέους αναβάτες στην οικογένεια και την φιλοσοφία της Harley Davidson.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.