Harley-Davidson Strap Tank 1908 - Έπιασε 863.000 ευρώ σε δημοπρασία!

Από τα πρώτα μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας
Harley-Davidson Strap Tank δημοπρασία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/1/2023

Σε δημοπρασία της Mecum Auctions στις Η.Π.Α., μια κλασική Harley-Davidson Strap Tank του 1908 πωλήθηκε στα 935.000 δολάρια, ήτοι 863.737 ευρώ με την πιο πρόσφατη ισοτιμία.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ανακαλύφθηκε από τον David Uihlein το 1941 ως barn-find, μέσα σε στάβλο του Wisconsin, 110 χλμ. Μακριά από το Milwaukee. Το Strap Tank παρέμεινε με τον νέο του ιδιοκτήτη για τα επόμενα 66 χρόνια, ενώ αναπαλαιώθηκε με προσοχή από τον Paul Freehill. Διαθέτει το original ρεζερβουάρ, αλλά και τους πρώτους τροχούς, τον ιμάντα του κινητήρα, τη σέλα και την εξάτμιση.

Από τις 450 Strap Tank μοτοσυκλέτες που είχε κατασκευάσει η HD το 1908, λιγότερες από μια ντουζίνα πιστεύεται πως διασώζονται σήμερα, ελάχιστες εκ των οποίων σε τέτοια κατάσταση. Πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικό ιστορικό μοντέλο, και μια από τις παλαιότερες Harley που μπορεί κανείς να βρει.

Strap Tank

Η ιστορία ξεκινά το 1901, όταν ο 20χρονος William S. Harley σχεδίασε τον δικό του μονοκύλινδρο κινητήρα 116 κ.εκ.. Η Harley και ο φίλος του Arthur Davidson χρειάστηκαν δύο χρόνια για να κατασκευάσουν τον πρώτο κινητήρα, που τοποθετήθηκε σε πλαίσιο ποδηλάτου. Οι επιδόσεις της μοτοσυκλέτας ήταν μάλλον “αναιμικές”, και έτσι για την επόμενη προσπάθεια τους οι δυο Αμερικανοί φίλοι μεγάλωσαν τον κινητήρα στα 405 κ.εκ., με σύμβουλο τους τον θρυλικό μηχανικό εξωλέμβιων, Ole Evinrude.

Το δεύτερο project τελείωσε τον Σεπτέμβριο του 1904, και στις 8 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα στο Milwaukee State Fair Park, με αναβάτη τον Edward Hildebrand, κατακτώντας την 4η θέση. Η δεύτερη αυτή μοτοσυκλέτα μπορούσε να σκαρφαλώνει λόφους χωρίς τη συνδρομή των πεταλιών -που ήταν απαραίτητα για την πλειονότητα των μοτοσυκλετών της εποχής-, χαράζοντας τον δρόμο που θα ακολουθούσε η αμερικάνικη εταιρεία με την παρουσίαση ολοένα και μεγαλύτερων σε κυβισμό μοντέλων.

Strap Tank

Το 1905, η Harley-Davidson ξεκίνησε την μαζική παραγωγή μοντέλων της, σε μια ξύλινη παράγκα, με την εταιρεία να κατασκευάζει μόλις 5 μοτοσυκλέτες εκείνη τη χρονιά.

Εκείνοι οι πρώτοι κινητήρες παραγωγής είχαν χωρητικότητα 440 κ.εκ., με απόδοση γύρω στους 4 ίππους, ιδιαίτερα αξιοσέβαστο νούμερο για την εποχή. Το 1906, η εταιρεία έχτισε ένα νέο εργοστάσιο στην Chestnut Street, που αργότερα μετονομάστηκε σε Juneau Avenue, εκεί που βρίσκεται ακόμα και σήμερα το αρχηγείο της Harley Davidson, με την παραγωγή να ανεβαίνει στις 50 μοτοσυκλέτες για το 1906.

Strap Tank

Τα πρώτα εκείνα μοντέλα έγιναν γνωστά ως Strap Tank, από τους επινικελωμένους ατσάλινους ιμάντες που συγκρατούσαν το ρεζερβουάρ και τα ψυγεία λαδιού στο πλαίσιο. Το 1907, το εργοστάσιο κατασκεύασε 150 Strap Tank, και το 1908 η παραγωγή εκτινάχθηκε στις 450 μοτοσυκλέτες. Η Strap Tank είχε τη φήμη της αξιόπιστης κατασκευής στην εποχή, φήμη για την οποία η εταιρεία περηφανεύεται μέχρι και σήμερα

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.