Harley-Davidson Strap Tank 1908 - Έπιασε 863.000 ευρώ σε δημοπρασία!

Από τα πρώτα μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας
Harley-Davidson Strap Tank δημοπρασία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/1/2023

Σε δημοπρασία της Mecum Auctions στις Η.Π.Α., μια κλασική Harley-Davidson Strap Tank του 1908 πωλήθηκε στα 935.000 δολάρια, ήτοι 863.737 ευρώ με την πιο πρόσφατη ισοτιμία.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ανακαλύφθηκε από τον David Uihlein το 1941 ως barn-find, μέσα σε στάβλο του Wisconsin, 110 χλμ. Μακριά από το Milwaukee. Το Strap Tank παρέμεινε με τον νέο του ιδιοκτήτη για τα επόμενα 66 χρόνια, ενώ αναπαλαιώθηκε με προσοχή από τον Paul Freehill. Διαθέτει το original ρεζερβουάρ, αλλά και τους πρώτους τροχούς, τον ιμάντα του κινητήρα, τη σέλα και την εξάτμιση.

Από τις 450 Strap Tank μοτοσυκλέτες που είχε κατασκευάσει η HD το 1908, λιγότερες από μια ντουζίνα πιστεύεται πως διασώζονται σήμερα, ελάχιστες εκ των οποίων σε τέτοια κατάσταση. Πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικό ιστορικό μοντέλο, και μια από τις παλαιότερες Harley που μπορεί κανείς να βρει.

Strap Tank

Η ιστορία ξεκινά το 1901, όταν ο 20χρονος William S. Harley σχεδίασε τον δικό του μονοκύλινδρο κινητήρα 116 κ.εκ.. Η Harley και ο φίλος του Arthur Davidson χρειάστηκαν δύο χρόνια για να κατασκευάσουν τον πρώτο κινητήρα, που τοποθετήθηκε σε πλαίσιο ποδηλάτου. Οι επιδόσεις της μοτοσυκλέτας ήταν μάλλον “αναιμικές”, και έτσι για την επόμενη προσπάθεια τους οι δυο Αμερικανοί φίλοι μεγάλωσαν τον κινητήρα στα 405 κ.εκ., με σύμβουλο τους τον θρυλικό μηχανικό εξωλέμβιων, Ole Evinrude.

Το δεύτερο project τελείωσε τον Σεπτέμβριο του 1904, και στις 8 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα στο Milwaukee State Fair Park, με αναβάτη τον Edward Hildebrand, κατακτώντας την 4η θέση. Η δεύτερη αυτή μοτοσυκλέτα μπορούσε να σκαρφαλώνει λόφους χωρίς τη συνδρομή των πεταλιών -που ήταν απαραίτητα για την πλειονότητα των μοτοσυκλετών της εποχής-, χαράζοντας τον δρόμο που θα ακολουθούσε η αμερικάνικη εταιρεία με την παρουσίαση ολοένα και μεγαλύτερων σε κυβισμό μοντέλων.

Strap Tank

Το 1905, η Harley-Davidson ξεκίνησε την μαζική παραγωγή μοντέλων της, σε μια ξύλινη παράγκα, με την εταιρεία να κατασκευάζει μόλις 5 μοτοσυκλέτες εκείνη τη χρονιά.

Εκείνοι οι πρώτοι κινητήρες παραγωγής είχαν χωρητικότητα 440 κ.εκ., με απόδοση γύρω στους 4 ίππους, ιδιαίτερα αξιοσέβαστο νούμερο για την εποχή. Το 1906, η εταιρεία έχτισε ένα νέο εργοστάσιο στην Chestnut Street, που αργότερα μετονομάστηκε σε Juneau Avenue, εκεί που βρίσκεται ακόμα και σήμερα το αρχηγείο της Harley Davidson, με την παραγωγή να ανεβαίνει στις 50 μοτοσυκλέτες για το 1906.

Strap Tank

Τα πρώτα εκείνα μοντέλα έγιναν γνωστά ως Strap Tank, από τους επινικελωμένους ατσάλινους ιμάντες που συγκρατούσαν το ρεζερβουάρ και τα ψυγεία λαδιού στο πλαίσιο. Το 1907, το εργοστάσιο κατασκεύασε 150 Strap Tank, και το 1908 η παραγωγή εκτινάχθηκε στις 450 μοτοσυκλέτες. Η Strap Tank είχε τη φήμη της αξιόπιστης κατασκευής στην εποχή, φήμη για την οποία η εταιρεία περηφανεύεται μέχρι και σήμερα

Ιταλία: Νέο σύστημα διοδίων Free Flow καταργεί γκισέ και ουρές, φέρνει όμως βαριά πρόστιμα

Χρέωση μέσω κάμερας και πληρωμή μέσω εφαρμογής
italia diodia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/8/2026

Η ιδέα είναι απλή στη σύλληψή της: έχουμε ήδη κάμερες που μπορούν να διαβάσουν πινακίδες κυκλοφορίας, βάζουμε λοιπόν τέτοιες στη θέση των διοδίων και τους αναθέτουμε να καταγράφουν κάθε όχημα που περνά και να του χρεώνει αυτομάτως τα διόδια.

Το Free Flow είναι ένα σύστημα που εξετάζεται από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προς αντικατάσταση των παραδοσιακών διοδίων και έχει το πλεονέκτημα πως δεν δημιουργεί ουρές όταν ο φόρτος του οδικού δικτύου είναι μεγάλος, επιτρέποντας αυτό που λέει το όνομά του: ελεύθερη ροή των οχημάτων.

Στην ιταλική εφαρμογή μάλιστα διατηρεί το σύστημα που ήδη ίσχυε, όπου το κόστος των διοδίων δεν είναι σταθερό αλλά υπολογίζεται βάσει των διανυθέντων χιλιομέτρων στον συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο, κάτι που προφανώς προϋποθέτει ανάλογες κάμερες σε κάθε είσοδο ώστε να προκύπτει το ακριβές αντίτιμο για κάθε όχημα.

Η παγίδα βρίσκεται στην πληρωμή, καθώς προσφέρονται δύο επιλογές. Ο οδηγός πληρώνει είτε ηλεκτρονικώς μέσω της συνοδευόμενης εφαρμογής για τηλέφωνα, ή πάει σε κάποιο σταθερό σημείο διοδίων για να πληρώσει στον υπάλληλο. Το σημείο-κλειδί είναι η προθεσμία, καθώς η πληρωμή πρέπει να γίνει εντός 15 ημερών από τη διέλευση, αλλιώς καραδοκούν τσουχτερά πρόστιμα που φτάνουν ως τα 344 ευρώ!

Όσον αφορά τα ασύρματα συστήματα όπως το Telepass, αυτά θα συνεχίσουν να ισχύουν και υπό το Free Flow, βγάζοντας μάλιστα από την εξίσωση το θέμα της πληρωμής, καθώς αυτή θα γίνεται όπως πριν αυτόματα μέσω του πομποδέκτη του οχήματος.

Πέραν των προφανών ωφελειών στο κυκλοφοριακό και τα παρελκόμενά του, όπως τα καυσαέρια οχημάτων που περιμένουν σταματημένα στο ρελαντί, η ανάγκη να παραμείνουν τα παραδοσιακά γκισέ σε κάποιες λωρίδες δεν μπορεί να εξαλειφθεί, καθώς κάπως θα πρέπει να εξυπηρετηθούν και οι αλλοδαποί που ταξιδεύουν στους ιταλικούς αυτοκινητοδρόμους. Επίσης θα απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από όσους μπαίνουν καθημερινά ή έστω πολύ τακτικά σε δρόμους με διόδια, καθώς η έννοια “προθεσμία 15 ημερών” αρχίζει να θολώνει επικίνδυνα με τις συνεχείς χρεώσεις.