Harley-Davidson Strap Tank 1908 - Έπιασε 863.000 ευρώ σε δημοπρασία!

Από τα πρώτα μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας
Harley-Davidson Strap Tank δημοπρασία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/1/2023

Σε δημοπρασία της Mecum Auctions στις Η.Π.Α., μια κλασική Harley-Davidson Strap Tank του 1908 πωλήθηκε στα 935.000 δολάρια, ήτοι 863.737 ευρώ με την πιο πρόσφατη ισοτιμία.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ανακαλύφθηκε από τον David Uihlein το 1941 ως barn-find, μέσα σε στάβλο του Wisconsin, 110 χλμ. Μακριά από το Milwaukee. Το Strap Tank παρέμεινε με τον νέο του ιδιοκτήτη για τα επόμενα 66 χρόνια, ενώ αναπαλαιώθηκε με προσοχή από τον Paul Freehill. Διαθέτει το original ρεζερβουάρ, αλλά και τους πρώτους τροχούς, τον ιμάντα του κινητήρα, τη σέλα και την εξάτμιση.

Από τις 450 Strap Tank μοτοσυκλέτες που είχε κατασκευάσει η HD το 1908, λιγότερες από μια ντουζίνα πιστεύεται πως διασώζονται σήμερα, ελάχιστες εκ των οποίων σε τέτοια κατάσταση. Πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικό ιστορικό μοντέλο, και μια από τις παλαιότερες Harley που μπορεί κανείς να βρει.

Strap Tank

Η ιστορία ξεκινά το 1901, όταν ο 20χρονος William S. Harley σχεδίασε τον δικό του μονοκύλινδρο κινητήρα 116 κ.εκ.. Η Harley και ο φίλος του Arthur Davidson χρειάστηκαν δύο χρόνια για να κατασκευάσουν τον πρώτο κινητήρα, που τοποθετήθηκε σε πλαίσιο ποδηλάτου. Οι επιδόσεις της μοτοσυκλέτας ήταν μάλλον “αναιμικές”, και έτσι για την επόμενη προσπάθεια τους οι δυο Αμερικανοί φίλοι μεγάλωσαν τον κινητήρα στα 405 κ.εκ., με σύμβουλο τους τον θρυλικό μηχανικό εξωλέμβιων, Ole Evinrude.

Το δεύτερο project τελείωσε τον Σεπτέμβριο του 1904, και στις 8 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα στο Milwaukee State Fair Park, με αναβάτη τον Edward Hildebrand, κατακτώντας την 4η θέση. Η δεύτερη αυτή μοτοσυκλέτα μπορούσε να σκαρφαλώνει λόφους χωρίς τη συνδρομή των πεταλιών -που ήταν απαραίτητα για την πλειονότητα των μοτοσυκλετών της εποχής-, χαράζοντας τον δρόμο που θα ακολουθούσε η αμερικάνικη εταιρεία με την παρουσίαση ολοένα και μεγαλύτερων σε κυβισμό μοντέλων.

Strap Tank

Το 1905, η Harley-Davidson ξεκίνησε την μαζική παραγωγή μοντέλων της, σε μια ξύλινη παράγκα, με την εταιρεία να κατασκευάζει μόλις 5 μοτοσυκλέτες εκείνη τη χρονιά.

Εκείνοι οι πρώτοι κινητήρες παραγωγής είχαν χωρητικότητα 440 κ.εκ., με απόδοση γύρω στους 4 ίππους, ιδιαίτερα αξιοσέβαστο νούμερο για την εποχή. Το 1906, η εταιρεία έχτισε ένα νέο εργοστάσιο στην Chestnut Street, που αργότερα μετονομάστηκε σε Juneau Avenue, εκεί που βρίσκεται ακόμα και σήμερα το αρχηγείο της Harley Davidson, με την παραγωγή να ανεβαίνει στις 50 μοτοσυκλέτες για το 1906.

Strap Tank

Τα πρώτα εκείνα μοντέλα έγιναν γνωστά ως Strap Tank, από τους επινικελωμένους ατσάλινους ιμάντες που συγκρατούσαν το ρεζερβουάρ και τα ψυγεία λαδιού στο πλαίσιο. Το 1907, το εργοστάσιο κατασκεύασε 150 Strap Tank, και το 1908 η παραγωγή εκτινάχθηκε στις 450 μοτοσυκλέτες. Η Strap Tank είχε τη φήμη της αξιόπιστης κατασκευής στην εποχή, φήμη για την οποία η εταιρεία περηφανεύεται μέχρι και σήμερα

Προσγείωσαν τον χαρταετό στο Υπουργείο Μεταφορών: Την Παρασκευή ξεκινούν οι πινακίδες – Δεν είχαν βγάλει ούτε απόφαση για βεβαίωση κυκλοφορίας!

Έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν – Πρώτη φορά δεν δίνουν ούτε βεβαίωση
Προσγείωσαν τον χαρταετό στο Υπουργείο Μεταφορών: Την Παρασκευή ξεκινούν οι πινακίδες – Δεν είχαν βγάλει ούτε απόφαση για βεβαίωση κυκλοφορίας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σύμφωνα με πληροφορία που έχει το MOTO, από την ερχόμενη Παρασκευή 26/9 θα ξεκινήσουν να δίνονται πινακίδες, ξεμπλοκάροντας έτσι χιλιάδες οχήματα.

Αυτό σημαίνει πως ο ανάδοχος έχει ήδη ξεκινήσει το κόψιμο και την προετοιμασία των πινακίδων, αλλιώς δεν θα είναι σε θέση να δοθούν οι πρώτες στο τέλος της εβδομάδας. Προφανώς αυτό σημαίνει πως θα χρειαστεί καιρός για την πλήρη ομαλοποίηση της κατάστασης, αλλά ταυτόχρονα αναπτερώνει το ηθικό εκείνων που έβλεπαν την νέα τους μοτοσυκλέτα στον αντιπρόσωπο και δεν μπορούσαν να την πάρουν, ενώ δεν είχαν και καμία ενημέρωση για κάποιο χρονοδιάγραμμα.

Το πρόβλημα αυτό δεν ήταν συνολικό για όλη την Ελλάδα, αλλά για την περιφέρεια με τις περισσότερες ταξινομήσεις και την μεγαλύτερη ανάγκη για νέες πινακίδες.

Στο μεταξύ αυτή την εβδομάδα είχε λήξει και η προθεσμία που οι ίδιοι είχαν δώσει από το Υπουργείο Μεταφορών για επίλυση του προβλήματος στο ζήτημα έλλειψης πινακίδων που υπάρχει στην Αττική και -τι έκπληξη- δεν υπήρχε καμία ενημέρωση για το πότε θα δώσουν λύση.

Ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων πίεζε σε δύο μέτωπα, για οριστική επίλυση του ζητήματος και παράλληλα για την έναρξη απόδοσης βεβαιώσεων σε όσους δεν μπορούσαν να τους παραδώσουν πινακίδες, έτσι ώστε να μπορούν να κυκλοφορήσουν κανονικά.

Στο μεταξύ το μόνο που χρειαζόταν για να γίνει αυτό, ήταν μία απόφαση, κυριολεκτικά μία άμεση και γρήγορη διαδικασία από τον Υπουργό Μεταφορών που θα επιτρέπει στην υπηρεσία να δίνει βεβαίωση κυκλοφορίας χωρίς πινακίδα, εξαιτίας αδυναμίας προμήθειας.

Αυτό θα ξεμπλόκαρε την διαθεσιμότητα χιλιάδων δικύκλων που περιμένουν να παραδοθούν στους τελικούς ιδιοκτήτες και αντίστοιχα από τις εισαγωγικές εταιρείες που έχουν κάνει ήδη το έξοδο, να ξεκινήσουν τις παραδόσεις.

Προφανώς το μεγαλύτερο ζήτημα είναι πως φτάσαμε για ακόμη μία φορά να ξεμείνει το Υπουργείο από πινακίδες. Δεν είναι η πρώτη και καθώς υπάρχει προϊστορία, δυστυχώς δεν περιμένει κανείς πως θα είναι και η τελευταία.

Είναι αδιανόητο να γνωρίζεις πως από δική σου παράλειψη θα εγκλωβίσεις ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς σε ακινησία, να βλέπεις δηλαδή πως οδηγείς σε τοίχο και τελικά να πέφτεις επάνω του.

Θεωρώ πως είναι εξίσου αδιανόητο όμως να χτυπάς στον τοίχο, να σηκώνεσαι και αντί να παρακάμψεις να περιμένεις εκεί, μέχρι να πέσει μόνος του, διότι αυτό ακριβώς συνέβαινε από την στιγμή που δεν δινόντουσαν βεβαιώσεις, όπως στο παρελθόν.

Σε άλλες χώρες της Ευρώπης το Κράτος έχει διώξει από πάνω του αυτή την διαδικασία και μέσα από δικλείδες ασφαλείας που μπορούν να εξασφαλίσουν -μεγάλη υπόθεση αυτή- καθένας μπορεί να προμηθευτεί την πινακίδα του από την ελεύθερη αγορά άμεσα και γρήγορα.

Αυτό είναι βέβαια μία άλλη κουβέντα, το σημαντικότερο ήταν να προχωρήσει ο διαγωνισμός και η προμήθεια των πινακίδων. Μόλις λίγες ημέρες πριν, ο Υπουργός μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ επιβεβαίωσε πως το πρόβλημα εντοπιζόταν στην έλλειψη «τσίγκου» και το ζήτημα αυτό το είχαν και άλλες χώρες.

Από την πλευράς επικοινωνήσαμε με συναδέλφους σε 5 διαφορετικές χώρες της Ευρώπης όπου δήλωσαν έκπληξη, επιβεβαιώνοντας πως δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα, προφανώς θα ήταν άλλες χώρες αυτές που το έχουν, όχι 5 μεγάλες που μιλήσαμε εμείς. Ανεπιβεβαίωτη πληροφορία κάνει λόγο για χρέος στον προηγούμενο ανάδοχο ύψους 1,5 εκατομμυρίου.

Αντίστοιχα η Διακήρυξη 5/2025 από το Υπουργείο Υποδομών & Μεταφορών, με ημερομηνία 23 Ιουλίου 2025, για κατασκευή και προμήθεια κρατικών μεταλλικών πινακίδων πήρε παράταση για άνοιγμα φακέλου στις 5/9, ημερομηνία κατά την οποία θα ανακοινωνόταν στην Διαύγεια και ο νέος ανάδοχος. Έτσι ώστε να επικοινωνήσουμε μαζί του για να μάθουμε αν τελικά πράγματι υπάρχει πρόβλημα στην προμήθεια φύλλων αλουμινίου για την παραγωγή πινακίδων. Επισήμως η ΑΔΑΜ: 25PROC017272661_2025.07.23 αναμένει ακόμη την ανάρτησή της για το αποτέλεσμα, ωστόσο έχουμε την ασφαλή πληροφορία που γράψαμε στην αρχή του άρθρου πως η παραγωγή των πινακίδων έχει ήδη ξεκινήσει.

Στο μεταξύ δημιουργήθηκε ζήτημα με την παραποίηση στοιχείων καθώς αρκετοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να βγάλουν πινακίδες σε άλλες πόλεις μέσω διαφορών τρόπων που αυτό θα μπορούσε να γίνει.

Με επιστολή δική μας προς το Υπουργείο θα ζητήσουμε να μην υπάρχει ξανά κωλυσιεργία τριμήνου και την εξέταση για την αλλαγή της διαδικασίας μετά την λήξη της ανωτέρω σύμβασης που -προφανώς- έχει ήδη κατοχυρωθεί για την προμήθεια των πινακίδων από την ελεύθερη αγορά, στα πρότυπα άλλων κρατών.