Harley Livewire – Ηλεκτρικό και... ξένοιαστο;

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

19/6/2014

Αλλά γιατί; Πως και αποφάσισε να βγάλει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα η τόσο παραδοσιακή Harley, ενώ για δεκαετίες τώρα επικεντρώνεται σε μοτοσυκλέτες κινούμενης νοσταλγίας; Κατ’ αρχήν, δεν "έβγαλε" τίποτα. Το Livewire είναι ένα λειτουργικό πρωτότυπο που ο ρόλος του θα είναι να γυρίσει στους dealer, να το δουν οι πελάτες, κάποιοι να το οδηγήσουν, κι έτσι να μαζευτούν γνώμες για το αν αξίζει να συνεχιστεί η εξέλιξή του ή αν θα πρέπει να βγει σε παραγωγή. Από τα λίγα τεχνικά χαρακτηριστικά που έχουν διαρρεύσει μέχρι στιγμής, φαίνεται να έχει 74 ίππους, περισσότερους δηλαδή από των Brammo ή Zero που διατίθενται ήδη στην Αμερικανική αγορά. Αμφιβολίες υπάρχουν για την χωρητικότητα των μπαταριών του, οπότε είναι και άγνωστη η αυτονομία του. Από σχεδίαση πάντως, πάει καλά, ειδικά το πάνω μισό του! Το πλαίσιο είναι ασυνήθιστο για μοτοσυκλέτα, αν και όλα αυτά τα ηλεκτρικά μοιάζουν παράξενα λόγω χωροταξίας και εντελώς διαφορετικού κινητήρα και "ρεζερβουάρ" σε σχέση με τις συμβατικές μοτοσυκλέτες. Για να είναι ανταγωνιστικό στις ΗΠΑ, θα πρέπει να κοστίζει κάτω από 20.000 δολάρια και να έχει αυτονομία πάνω από 100 μίλια. Κι εδώ αρχίζουν οι δικές μας ενστάσεις στο θέμα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Θα σκεφτόταν ποτέ κανείς να αγοράσει μια μοτοσυκλέτα που θα κοστίζει 20.000 ευρώ, θα έχει μόλις 74 ίππους και δεν θα μπορεί να πάει μακρύτερα από Αθήνα – Άγιο Κωνσταντίνο; Και μετά να πρέπει να μείνει κάποιες ώρες στην μπρίζα για να μπορέσει να συνεχίσει; Και για όλα αυτά τα υπέροχα να πρέπει ο κάθε υποψήφιος ιδιοκτήτης να πληρώσει ένα υπέρογκο ποσό έναντι του κόστους εξέλιξης μελλοντικών μοντέλων; Να βάλει δηλαδή τα χεράκια του (και τα λεφτάκια του) ώστε η κάθε εταιρία ηλεκτρικών να μπορέσει να εξελίξει την επόμενη γενιά, που θα κάνει την δική του αρχαία μέσα σ’ ένα χρόνο; Γιατί ο ρυθμός εξέλιξης των μπαταριών και μόνο, είναι τέτοιος που σε ελάχιστα χρόνια θα έχει πολλαπλασιαστεί η χωρητικότητα και θα έχει μειωθεί κατά πολύ το βάρος. Φυσικά, οι γκούρου-γκούρου του marketing θα έχουν ήδη σκεφτεί να πουλάνε παρωχημένη τεχνολογία με το σταγονόμετρο, αντί για την καλύτερη που υπάρχει διαθέσιμη την συγκεκριμένη στιγμή, όπως κάνουν και με τα PC.

Μόνο το επιχείρημα πως δεν ρυπαίνει όταν κινείται, αλλά η ρύπανση έχει γίνει κάπου αλλού για να αγοραστεί το ρεύμα, δεν αρκεί για να πείσει πως οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν μια κάποια εναλλακτική λύση, αφού οι αναβάτες τους πρέπει να κάνουν μεγάλες υποχωρήσεις σε σχέση με αυτά που έχουν συνηθίσει.

Τι θα λέγατε όμως κύριοι της Harley, να βγάζατε μια μοτοσυκλέτα με αυτό το design; Kανονική μοτοσυκλέτα εννοούμε.      

Στην Ελλάδα δεν έχουμε πινακίδες για νέες μοτοσυκλέτες, στην Κίνα στις φέρνουν στο σπίτι!

Η πόλη Xi'an λανσάρει μια νέα διαδικασία ταξινόμησης νέων μοτοσυκλετών “πόρτα-πόρτα”
china number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/4/2026

Η υπηρεσία Μεταφορών της κινέζικης πόλης Xi'an ανακοίνωσε ένα νέο πρόγραμμα κατά το οποίο οι ταξινομήσεις νέων δικύκλων γίνονται χωρίς ο πολίτης να χρειαστεί να βγει καν από το σπίτι του.

Η διαδικασία περιλαμβάνει μια εφαρμογή για τηλέφωνα (Traffic Management 12123), μέσω της οποία όποιος αγοράσει ένα νέο δίκυκλο μπορεί να κάνει μια σειρά από διαδικασίες ηλεκτρονικώς. Αυτές περιλαμβάνουν επιβεβαίωση στοιχείων ταυτότητας, έλεγχο του δικύκλου και επιλογή αριθμών κυκλοφορίας.

Ο πολίτης έχει την ευκαιρία έτσι να κλείσει online ραντεβού μέσω της εφαρμογής, για να έρθει στο σπίτι του ο υπάλληλος της υπηρεσίας για να επιβεβαιώσει τα στοιχεία και ό,τι άλλο χρειάζεται για την ταξινόμηση της μοτοσυκλέτας.

Στη συνέχεια οι πινακίδες και όλα τα απαραίτητα έγγραφα (λ.χ. άδεια κυκλοφορίας) αποστέλλονται στο σπίτι του ιδιοκτήτη με κούριερ, σε μια διαδικασία που απαιτεί λίγες μόνο μέρες από τη στιγμή που θα έχει ολοκληρωθεί ο κατ’ οίκον έλεγχος.

Η πρωτοτυπία αυτή της Xi’an – γνωστής για τον πήλινο στρατό, ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της χώρας – την κάνει την πρώτη πόλη σε όλη την Κίνα και πιθανότατα στον κόσμο που λανσάρει αυτήν την υπηρεσία, ενώ δημιουργεί μια εντονότατη αντίθεση με την ελληνική πραγματικότητα που απαιτεί κρατικές αλχημείες για να ξεμπλοκάρει ένα σύστημα που επί σειρά ετών φρακάρει σε τακτά διαστήματα όλη την αγορά αδυνατώντας να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια νέων πινακίδων.