Honda Africa Twin: Video από την γραμμή παραγωγής

Ένα «Made in Japan» video!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/10/2020

Επιτυχία έχει κάνει ένα video από την γραμμή παραγωγής της Honda στην Ιαπωνία που δείχνει στιγμιότυπα από όλα τα στάδια κατασκευής ενός CRF1000L Africa Twin. Το video δεν ανήκει στο κανάλι που το δημοσιεύει, αλλά αποτελεί συρραφή παλαιότερου υλικού που είχε κυκλοφορήσει σε τρία μέρη από ιαπωνικό μοτοσυκλετιστικό site.

Όπως όλα στην εποχή μας, το video στηρίζεται στην εικόνα και μόνο χωρίς να εξηγεί το παραμικρό. Καταρχήν πρόκειται για το προηγούμενης γενιάς Africa Twin καθώς αποτελεί πάγια τακτική για τους κατασκευαστές να δείχνουν πάντα ένα στάδιο πριν, με εξαίρεση την Ducati. Η Honda επέτρεψε τα γυρίσματα αυτά όταν έβγαινε στην παραγωγή το CRF1100L. Ομοίως, αυτή ήταν και η τακτική της BMW πριν λίγο καιρό με την γραμμή παραγωγής του S1000RR, που επίσης έδειξαν την προηγούμενη γενιά. Κάθε γραμμή παραγωγής είναι διαφορετική και τα εργοστάσια βρίσκονται σε διαρκή μεταβολή, οπότε δεν πρέπει να κυκλοφορεί η τελευταία τους εικόνα προς τα έξω. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, δεν αλλάζουν τα πράγματα για το CRF1100L και με τον ίδιο τρόπο κατασκευάζεται και εκείνο.

Αυτό που βλέπετε είναι το εργοστάσιο στο Kumamoto, που είναι από τα σχετικά νέα εργοστάσια μοτοσυκλέτας και εξαιρετικά σύγχρονο έχοντας ξεκινήσει την παραγωγή του το 2008 και συγκεκριμένα στις 14 Απριλίου.

Στον καταστροφικό σεισμό του 2016, ακριβώς στα εγκαίνια κυκλοφορίας της Honda CRF1000L, το εργοστάσιο υπέστη ζημιές αλλά όχι εκτεταμένες. Ήταν ένας από τους καταστροφικότερους σεισμούς στην Ιαπωνία με 7,3 ρίχτερ αλλά επίκεντρο που ενίσχυσε την επίδρασή του και ανάγκασε ένα μεγάλο ποσοστό παραγωγής να διακοπή, όπως της Toyota, Nissan, Mitsubishi και Sony. Ακόμη και αν κάποια από τα εργοστάσια μπορούσαν να συνεχίσουν, το σύστημα “just-in-time” που εφαρμόζουν με τους προμηθευτές να εφοδιάζουν απευθείας τις γραμμές παραγωγής, ήταν ο λόγος που σταμάτησε η παραγωγή. Από την στιγμή που αρκετοί προμηθευτές είχαν έρθει αντιμέτωποι με μεγάλες καταστροφές.

Ως η μοναδική περίοδος που έμεινε κλειστό από την ημέρα που ξεκίνησε, το εργοστάσιο Kumamoto εκμεταλλεύτηκε την ζημιά αυτή για να προχωρήσει σε αλλαγές πριν ακόμη κλείσει μια δεκαετία από τα εγκαίνια.

Από τα βασικά σημεία που πρέπει κανείς να δει, και αντιλαμβάνεται πως πρόκειται για σύγχρονο εργοστάσιο, είναι πως υπάρχουν ξεχωριστές σταθερές τροχιές και όχι μία ενιαία σε όλο το μήκος της γραμμής παραγωγής. Οι μοτοσυκλέτες συναρμολογούνται σε ξεχωριστές πλατφόρμες γύρω από τον κινητήρα τους εγκαταλείποντας έπειτα την σταθερή τροχιά. Αυτό ήταν κάτι λιγότερο συνηθισμένο το 2008, τώρα το βλέπεις παντού αν και μεγάλες γραμμές παραγωγής μοτοσυκλετών στην Κίνα και την Ινδία εξακολουθούν να είναι αποκλειστικά σταθερής τροχιάς.

Δείτε το VIDEO:

Κάθε πλατφόρμα παραγωγής είναι ρυθμιζόμενη σε ύψος και επισκέπτεται τους μηχανικούς σε μία προκαθορισμένη ταχύτητα. Κάθε σταθμός εργασίας βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένος μέσα στο Kumamoto ώστε να μπορεί να τροφοδοτείται χωρίς να επηρεάζει την λειτουργία των υπολοίπων σταθμών. Ο εφοδιασμός των πιο βαριών αντικειμένων γίνεται από ψηλά και η τροφοδοσία τους κατευθύνεται με ρομποτικά χέρια. Μόλις η Africa Twin αποκτήσει κινητήρα, πλαίσιο αναρτήσεις και τροχούς, αλλάζει πλατφόρμα και τοποθετείται σε διαφορετικό mono-rail τρένο για να ολοκληρωθεί η συναρμολόγηση. Σε αυτό διαφέρει από το εργοστάσιο της BMW στο Βερολίνο, μιας και ήταν πρόσφατα που το είδαμε από μέσα, από το γεγονός πως εκεί οι πλατφόρμες κινούνται αυτόματα στο χώρο ελεύθερες από ράγες με ρομποτικό σύστημα και κάθε σταθμός ρυθμίζει εκείνος την ταχύτητα εργασίας του. Είναι γιατί δύσκολα μπορεί ένας Ευρωπαίος να εργαστεί με την σχεδόν ρομποτική προσήλωση του Ιάπωνα μηχανικού. Κι αυτό δεν το λέμε τυχαία, αλλά αποτελεί εσωτερική μελέτη της BMW για τον εκμορντενισμό των εργοστασίων και την αποδοτικότερη λειτουργία τους με βάση τα δικά τους δεδομένα. Και δεν έχει καμία σχέση με την εργατικότητα ή την απόδοση. Υπάρχει διαφορά φιλοσοφίας. Στην Ιαπωνία αποτελεί τιμή να έχεις εργαστεί για την Honda καθώς αυτό από μόνο του αποδεικνύει στοιχεία του χαρακτήρα σου, όπως μας έχουν πει στο ΜΟΤΟ σε διαφορετικές επισκέψεις μας, μέσα σε διαφορετικές δεκαετίες. Πράγμα που σημαίνει πως αυτή η αντίληψη παραμένει αναλλοίωτη.

Βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής ξεκινά ο ποιοτικός έλεγχος και αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο κινητήρας παίρνει μπροστά. Η πρώτη ήταν κατά την ολοκλήρωση του κινητήρα. Το πλάνο κόβεται όταν η μοτοσυκλέτα παίρνει μπροστά στο δυναμόμετρο, αλλά γεγονός είναι πως βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής οι μοτοσυκλέτες δουλεύουν σε όλο το φάσμα του στροφόμετρου. Έτσι κι αλλιώς η διαδικασία για το στρώσιμο που ακολουθούν τα εργοστάσια στις μοτοσυκλέτες που δεν θα καταλήξουν στον πελάτη, αλλά θα χρησιμοποιηθούν για άλλες δουλειές, όπως οι δημοσιογραφικές παρουσιάσεις, περνούν από τελείως διαφορετική διαδικασία στρωσίματος από αυτή που λέει το manual, όπως εφαρμόζουμε και εμείς στις νέες μοτοσυκλέτες και επανειλημμένα έχουμε αναλύσει στο ΜΟΤΟ.

Το εργοστάσιο στο Kumamoto έχει δυναμική 250.000 μονάδων και κατασκευάζει σχεδόν το σύνολο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού της Honda.

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες