Honda CRF190L Africa Twin: Πρώτες φωτογραφίες του μικρού Africa στην Κίνα

Από την Κίνα και για την ασιατική αγορά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/9/2021

Ο μονοκύλινδρος, αερόψυκτος των 184 κυβικών που λειτουργεί και με βενζίνη χαμηλής περιεκτικότητας σε οκτάνια ή απευθείας με αιθανόλη είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους κινητήρες μοτοσυκλέτας σε όλο τον κόσμο, άγνωστος όμως στους νεότερους Ευρωπαίους. Η Honda τον κατασκευάζει σε διάφορα εργοστάσια ανά τον κόσμο και τον τοποθετεί σε μία σειρά δημοφιλών μοντέλων, από το Βραζιλιάνικο XRE190 που είναι ένα από τα bestseller σε μία αγορά που πωλούνται εκατομμύρια δίκυκλα, μέχρι τα CB190, F και X για τα οποία πολλές φορές σας έχουμε μιλήσει και υπάρχουν στην Ινδονησία και την Κίνα κατά εκατομμύρια.

Από πέρσι τον Μάιο κάναμε γνωστό πως η Honda ετοιμάζει να βγάλει μικρού κυβισμού On-Off και το μικρότερο σε κυβισμό Africa Twin έρχεται πλέον άμεσα στην Κίνα, με αυτές να είναι οι πρώτες του εικόνες. Όπως και το CB200X που κατασκευάζεται στην Ινδία για την τοπική αγορά, το νέο CRF190L θα έχει αυτόν τον αερόψυκτο μονοκύλινδρο που αποδίδει 16 ίππους στις 8.500 στροφές. Το βάρος θα είναι περίπου στα 130 κιλά, χωρίς βενζίνη στο 13,5 λίτρων ρεζερβουάρ και με αρκετή απόσταση από το έδαφος, στα 240mm με ’19 ιντσών τροχό εμπρός και ’17 πίσω.

Στην Ινδία αυτός ο κινητήρας περνά BS6 προδιαγραφές για το CB200X που είναι ίδιες με τις Euro5, αλλά δεν είναι βέβαιο πως κι αυτός που κατασκευάζεται στην Κίνα θα πληροί τις ίδιες προδιαγραφές. Έτσι κι αλλιώς η εισαγωγή του στην Ευρώπη είναι πρακτικά ασύμφορη, γιατί θα πρέπει να περάσει εκ νέου την έγκριση των προδιαγραφών αλλά και γιατί το κόστος μεταφοράς έχει γίνει ιδιαίτερα υψηλό με αποτέλεσμα να πλησιάζει σε τιμή άλλα μεγαλύτερα μοντέλα και να μην παρουσιάζει έτσι εμπορικό ενδιαφέρον. Αντιθέτως, σε μία αγορά με σχεδόν 20 εκατομμύρια νέα δίκυκλα κάθε χρόνο από τα οποία «μόλις» τα 500.000 είναι μεγάλες μοτοσυκλέτες, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για ένα τέτοιο Africa Twin. Οι «μόλις» 500.000 πωλήσεις μεγάλων μοτοσυκλετών μπαίνουν σε εισαγωγικά γιατί πλησιάζουν τα νούμερα της Ευρώπης ως σύνολο που σημαίνει πως μιλάμε για έναν διόλου ευκαταφρόνητο νούμερο.

Σε κάθε περίπτωση αναμένουμε να το δούμε ολοκληρωμένο στην πλήρη του μορφή καθώς οι πρώτες φωτογραφίες αποκαλύπτουν ένα ενδιαφέρον μοντέλο.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.