Honda Cub: Παπί Θρη Ντι

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

30/5/2014

Το ξέρουν και οι πέτρες, όπως άλλωστε διαπιστώσαμε πρόσφατα στην αποστολή του ΜΟΤΟ στα Λευκά Όρη της Κρήτης με παπιά. Για τους περισσότερους από μας, ήταν το πρώτο μας μηχανάκι, ή τουλάχιστον ένα από τα πρώτα που οδηγήσαμε. Κι όχι μόνο εμείς. Το Honda Super Cub παρουσιάστηκε το 1958, ως το 1974 είχαν πουληθεί δέκα εκατομμύρια από δαύτα, ως το 2005 πενήντα, το μέτρημα το 2008 έλεγε 60 και τα τελευταία στοιχεία της Ηοnda, ως το Μάρτιο του 2014, 87 ολόκληρα εκατομμύρια. Αν τα βάζαμε όλα αυτά το ένα πίσω από το άλλο, το πρώτο θα απείχε από το τελευταίο 165.300 χιλιόμετρα, χοντρικά τέσσερις φορές την περίμετρο της γης.
Ειδικά στην Ελλάδα, η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό με την λέξη παπί είναι ενός εξάβολτου ή δωδεκάβολτου Honda C50, ανάλογα με την ηλικία του καθενός. Και μπορεί στις ΗΠΑ να σταμάτησε να πωλείται το 1983, αλλά στον υπόλοιπο κόσμο που έχει ανάγκη φθηνής και αξιόπιστης μετακίνησης, το παπί ζει και βασιλεύει.

Παράγεται σε 15 εργοστάσια σε 14 χώρες, με βασικότερες την Ταϊλάνδη, την Ινδονησία, το Βιετνάμ, την Βραζιλία, την Κίνα, την Νιγηρία και φυσικά την Ιαπωνία, ενώ πωλείται σε 160 χώρες. Το τελευταίο κατόρθωμα της Honda είναι πως κατοχύρωσε το τρισδιάστατο σχήμα του παπιού ως δικό της. Είναι η πρώτη τρισδιάστατη πατέντα στην Ιαπωνία για οποιουδήποτε είδους όχημα, και κάτι εξαιρετικά σπάνιο για βιομηχανικό προϊόν γενικά. Στην Ευρώπη, ξέρουμε πως έχουν κατοχυρωθεί ως 3D τα σχήματα των Vespa και του πρώτου 500 της Fiat. 
H αιτιολόγηση για την χορήγηση αυτής της 3D πατέντας είναι πως η Ηοnda έχει διατηρήσει την βασική σχεδίαση του παπιού όλα αυτά τα χρόνια, άσχετα από τις τεχνολογικές και λειτουργικές βελτιώσεις που έχουν γίνει. Σαν αποτέλεσμα, λέει το σκεπτικό, όταν το κοινό βλέπει ένα Cub, το αναγνωρίζει ως προϊόν της Ηonda, κι αυτός ήταν ο κύριος λόγος που το Ιαπωνικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών χορήγησε και την 3D πατέντα στην Honda.  


Η φωτογραφία με το μαύρο παπί που δημοσιεύουμε είναι μία από αυτές που συνόδευαν την αίτηση για την κατοχύρωση του 3D σχήματος του παπιού. Θα παρατηρήσετε πως δεν υπάρχουν πάνω του λογότυπα ή διακοσμήσεις, όπως στα παπιά παραγωγής. Αυτό δεν είναι παράλειψη, αλλά έχει γίνει επίτηδες. Αυτό που μετράει, στην περίπτωση της κατοχύρωσης ενός τρισδιάστατου σχήματος, είναι η γενική εντύπωση, που δεν εξαρτάται από χρώματα ή λογότυπα. Επομένως, η τρισδιάστατη εικόνα ενός αντικειμένου είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την αναγνώριση της προέλευσής του, του κατασκευαστή του δηλαδή. Στην περίπτωσή μας, οι Ιάπωνες του Γραφείου Ευρεσιτεχνιών κατοχύρωσαν το τρισδιάστατο σχήμα αυτού του παπιού, κρίνοντας πως είναι αυτομάτως αναγνωρίσιμο ως Honda. Κι επειδή πρόκειται για μια καινούργια πρακτική, είναι επόμενο πως θα υπάρχουν ερωτήσεις που δεν έχουν απαντηθεί ακόμα, καθώς η παγκόσμια νομοθεσία δεν είναι ξεκάθαρη σ’ αυτό το θέμα. Τι γίνεται με τα παπιά των άλλων εταιριών; Τι δικαιώματα δίνει στην Honda αυτή η κατοχύρωση; Ακόμα και η Κίνα έχει υπογράψει συμφωνία που την αναγκάζει να σέβεται τις κατοχυρωμένες Ιαπωνικές πατέντες, αυτό όμως μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει πολλούς κατασκευαστές της από το να αντιγράφουν ασύστολα, όχι μόνο την Ηonda αλλά και τις υπόλοιπες εταιρίες.


Είναι επίσης προφανές πως τα κριτήρια για την κατοχύρωση τρισδιάστατων σχημάτων δεν μπορεί να είναι χαλαρά, ή να εξαρτώνται από τα χρώματα και τα γραφικά. Πρέπει να ξεχωρίζουν σε βάθος χρόνου, με το σχήμα τους να μην έχει αλλάξει ουσιαστικά, οπότε να μπορούν και οι κατασκευαστές τους να αποδείξουν πως το σχήμα τους έχει αποκτήσει ισχυρή προστιθέμενη αξία στα μάτια του κοινού. Κι έτσι, ένα κατοχυρωμένο τρισδιάστατο σχήμα δεν αφορά μόνο την εικόνα, αλλά συνδέεται με αξίες όπως η ευχρηστία, η ποιότητα, η οικονομία και η αξιοπιστία, που έχουν βελτιώσει τις ζωές των ανθρώπων που έζησαν μαζί του. Ακριβώς όπως το σκεφτόταν και ο Soichiro Honda. 

Ρεκόρ ανάβασης στη Μ. Βρετανία με BMW R 1300 GS - Κρατούσε για 15 χρόνια

Στο Bouley Bay Hill Climb της νήσου Jersey, με αναβάτη τον Greg Mansell - Μπροστά από Tuono V4 και ΚΤΜ 1290 Super Duke
mansell-bmw
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/9/2025

Η BMW R 1300 GS αποτελεί την adventure ναυαρχίδα της βαυαρικής εταιρείας και είναι από τις πιο δημοφιλείς adventure παγκοσμίως, αυτό όμως δεν σημαίνει πως μια τέτοια μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να γίνει και πολύ γρήγορη σε μία ανάβαση έχοντας της κατάλληλες τροποποιήσεις.

Το project ήταν ιδέα του Greg Mansell (γιου του θρύλου της F1 Nigel Mansell και CEO της Mansell Collection), ο οποίος συμμετείχε για πρώτη φορά στην ανάβαση Bouley Bay Hill Climb που πραγματοποιείται με στη βρετανική νήσο Jersey με μια στάνταρ R 1250 GS Adventure.

“Οδηγούσα μια R 1250 GS Adventure και για πλάκα, την πήγα στο Bouley Bay πριν από περίπου δύο χρόνια. Η GS ήταν με κανονικά ελαστικά δρόμου, για να αποδείξω ότι είναι εξαιρετικές μοτοσυκλέτες σε πραγματικές συνθήκες, και καταλήξαμε να πάμε λίγο πιο γρήγορα από ό,τι περιμέναμε”, εξήγησε ο Greg.

Αφού παρακολούθησαν την παρουσίαση της R 1300 GS στη Μάλαγα, όπου ο Mansell και ένας συνάδελφός του δοκίμασαν τη νέα μοτοσυκλέτα σε δρόμο αλλά και εκτός δρόμου, γεννήθηκε η ιδέα να δοκιμάσουν το νέο μοντέλο της BMW σε αγώνες.

“Σκεφτήκαμε: γιατί να μην τη δοκιμάσουμε στο Bouley Bay και να δούμε πόσο πιο γρήγορη είναι από την προηγούμενη μοτοσυκλέτα; Αυτό μας έφερε ένα δευτερόλεπτο από το ρεκόρ όλων των εποχών με ένα νορμάλ GS, αλλάζοντας τον εμπρός τροχός με έναν 17 ιντσών”.

Η ομάδα της αντιπροσωπείας του Mansell συνεργάστηκε στενά με την BMW Motorrad για να τροποποιήσει τη μοτοσυκλέτα δοκιμάζοντας σταδιακά όλο και περισσότερα εξαρτήματα για το μετατρέψει στο τέλος σε ένα μεγάλο supermoto με 17άρη εμπρός τροχό, διαφορετική τελική σχέση μετάδοσης, άλλα αμορτισέρ εμπρός και πίσω, νέα ECU της Hilltop Motorcycles και νέο σύστημα εξαγωγής.

BMW

Στη φετινή ανάβαση ο Greg Mansell κατάφερε να σπάσει το 15χρονο ρεκόρ της κατηγορίας Unlimited στην τέταρτη και τελευταία από τις τέσσερεις προσπάθειές του στο Bouley Bay Hill με χρόνο 45,13 δευτερόλεπτα. Ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ κατά μόλις 0,02 δευτερόλεπτα και βρέθηκε μπροστά από το Aprilia Tuono V4 και το KTM 1290 Superduke του Ryan Hidrio και του Michael Milner αντίστοιχα. Ωστόσο δεν κατάφερε να κάνει και το απόλυτο ρεκόρ στην ανάβαση το οποίο και πέτυχε ο Adam Vibert στην κατηγορία 351-500 κ.εκ., όπου κυριαρχούν τα πραγματικά supermoto. Ο Vibert οδηγούσε ένα KTM SMR και έκανε χρόνο 42,93 δλ., ενώ ο Greg που έλαβε μέρος στην ίδια κατηφορία με το νέο supermoto της Ducati και χρόνο 47,11 δλ.