Honda "Ηead Up Display" σε ζελατίνες

Με λειτουργία αφής!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/10/2019

Μία από τις νέες μόδες που βιώνουμε στην μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, είναι η τάση για μεγαλύτερες, πολύχρωμες και τεχνολογικά προηγμένες, οθόνες TFT. Βέβαια, αυτό το trend που ξεκίνησε από τα αυτοκίνητα, αντιμετωπίζει ένα σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα στις μοτοσυκλέτες, που δεν είναι άλλος από τον περιορισμένο χώρο. Εκ των πραγμάτων, δεν μπορείς να τοποθετήσεις μια οθόνη που θα περισσεύει από το φαίρινγκ…

Αν κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, θα δούμε ότι πριν από μια δεκαετία, οι ενδείξεις της ταχύτητας, του στροφομέτρου, της στάθμης καυσίμου και της θερμοκρασίας, αρκούσαν για να χαρακτηρίσουν τα όργανα μιας μοτοσυκλέτας ως "πλήρη και με πληθώρα πληροφοριών". Λίγο αργότερα, η ένδειξη της επιλεγμένης σχέσης ήταν η "εξτρά" παροχή και σε καμία περίπτωση ο κανόνας. Τώρα όμως, τα όργανα –ή καλύτερα οι οθόνες- των μοτοσυκλετών έχουν αρχίσει να επηρεάζονται από το σύνδρομο των κινητών τηλεφώνων. Γίνονται δηλαδή όλο και μεγαλύτερες, συγκεντρώνοντας ενδείξεις για οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς, ενώ μέσω αυτών μπορείς να χειρίζεσαι το κινητό σου, τις κλήσεις, την μουσική, ακόμη και την on board βιντεοκάμερα! (βλέπε Triumph). Πλέον, έχεις στην διάθεσή σου καταγεγραμμένα γυρολόγια, τις διαδρομές που έχει σημειώσει το GPS, μπορείς να ρυθμίσεις όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα τις μοτοσυκλέτας σου και η λίστα γίνεται όλο και πιο μακριά με τις διαθέσιμες λειτουργίες που προσφέρουν οι ψηφιακές οθόνες. Το πρόβλημα είναι λοιπόν, ότι σε λίγο δεν θα φτάνει η επιφάνειά τους για όλο αυτόν τον διαρκώς αυξανόμενο όγκο πληροφοριών. Η δυνατότητες αυξάνονται, αλλά ο χώρος μεταξύ των καβαλέτων του τιμονιού και του φαίρινγκ είναι πεπερασμένος…

Η απάντηση της Honda στο συγκεκριμένο πρόβλημα, έρχεται μέσω πατεντών που κατέθεσε η Big-H για εκμετάλλευση της μεγάλης επιφάνειας των ζελατίνων, μέσω της τεχνολογίας Head Up Display (HUD). Φυσικά δεν είναι κάτι καινούργιο για την μέθοδο που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στα αεροπλάνα (εδώ και αρκετές δεκαετίες), ενώ υπάρχουν και πολλά αυτοκίνητα στα οποία ήδη εφαρμόζεται. Η καινοτομία λοιπόν της Honda, έγκειται στο ότι θέλει να πάει ένα βήμα πιο μπροστά την συγκεκριμένη τεχνολογία, προσθέτοντας την λειτουργία αφής.

Πώς γίνεται αυτό; Οι μηχανολόγοι της Honda –όπως μαρτυρούν τα σχέδια από τις πατέντες- σκέφτηκαν να προσθέσουν μια επίστρωση από οθόνη αφής στο σημείο της ζελατίνας που θα προβάλλονται οι πληροφορίες, με τον αναβάτη να έχει την δυνατότητα να εναλλάσσει τις ενδείξεις, να μικραίνει ή να σβήνει τις προειδοποιήσεις, ακουμπώντας με το γάντι του την ζελατίνα. Το σκεπτικό είναι πως οι οθόνες αφής σε μοτοσυκλέτα είναι κάτι όχι τόσο αποτελεσματικό, δεδομένου ότι ο αναβάτης φοράει γάντια και η μοτοσυκλέτα κινείται συνεχώς σε διαφορετικούς άξονες με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ακρίβεια στο… άγγιγμα. Γι' αυτό η Honda μετατρέποντας την ζελατίνα σε μια τεράστια οθόνη με μεγάλα εικονίδια, λύνει σημαντικό μέρος του συγκεκριμένου προβλήματος.

Οι πατέντες που κατέθεσε η Honda απεικονίζουν ένα Africa Twin, το οποίο διαθέτει το ιδανικό μέγεθος και κλίση ζελατίνας γι' αυτή τη δουλειά, ενώ σε μοτοσυκλέτες που η ζελατίνα είναι μικρή ή δεν υπάρχει καθόλου, η πρόταση της Honda είναι να τοποθετηθεί ένα πάνελ για HUD πάνω στο ρεζερβουάρ (τότε βέβαια δεν θα είναι HUD, αλλά μια οθόνη αφής) που θα ελαχιστοποιεί την ανάγκη για την ύπαρξη μεγάλης οθόνης στα όργανα.

Προς το παρόν, δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά αν αυτή η ιδέα θα μπει κάποτε στην παραγωγή, αλλά ως concept έχει όλα τα φόντα να παρουσιαστεί στον εξοπλισμό των μοτοσυκλετών στο εγγύς μέλλον.

 

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες