Honda - Κάμερες με αισθητήρες Smartphone για ραντάρ μοτοσυκλέτας

Σε CRF1100 Africa Twin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/10/2022

Αν και μέχρι στιγμής η Honda δεν έχει παρουσιάσει δικό της ραντάρ μοτοσυκλέτας, στο πρόσφατο παρελθόν έχει καταθέσει πατέντες για ραντάρ μοτοσυκλέτας, για σύστημα προειδοποίησης του αναβάτη όταν βρίσκεται σε τυφλό σημείο προπορευόμενου οχήματος, αλλά και για lane assist και για αυτόματο πιλότο που θα παίρνουν τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κατάσταση ανάγκης. Τώρα βλέπουμε την κατάθεση της πιο λεπτομερούς μέχρι στιγμής πατέντας της για ραντάρ.

Μέχρι στιγμής στην παραγωγή έχουμε δει σύστημα Adaptive Cruise Control που απαιτεί την ύπαρξη ραντάρ μοτοσυκλέτας μόνο μέσω της Bosch, σε μοντέλα των BMW, Ducati και KTM.

Η τελευταία πατέντα της Honda δείχνει μια Africa Twin με κάμερες μπροστά, κάτω από τον προβολέα της μοτοσυκλέτας, όχι όμως στην μορφή μιας τυπικής βιντεοκάμερας, αλλά με τεχνολογία κάμερας Smartphone, με αισθητήρες CCD ή CMOS που μετατρέπουν το φως σε ηλεκτρονικά σήματα. Στην πατέντα φαίνεται να προστατεύονται από πετραδάκια και σκουπίδια πίσω από ένα γυαλί, ενώ καλύπτονται και από το πλάι ώστε να μην επηρεάζονται από πηγές φωτός.

Η κάμερα αποτελείται από δυο διαφορετικούς οπτικούς αισθητήρες, ενώ δεν είναι τοποθετημένη άκαμπτα στη μοτοσυκλέτα, αλλά αναρτάται με τέτοιο τρόπο ώστε να μειώνει τους κραδασμούς. Το σύστημα θυμίζει αρκετά τα συστήματα καμερών / αισθητήρων που βρίσκουμε στον χώρο του αυτοκινήτου.

Κάμερες τελικά, ραντάρ ή Lidar; Η βέλτιστη λύση για τα συστήματα υποβοήθησης αναβάτη όπως το ACC αφορά σε ένα συνδυασμό κάποιων από των προαναφερθέντων συστημάτων, καθώς οι τρεις τρόποι ανίχνευσης των παρακείμενων οχημάτων και εμποδίων έχουν πλεονεκτήματα, και μειονεκτήματα. Το ραντάρ μπορεί να "βλέπει" ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών καθώς δεν βασίζεται σε οπτικά σήματα, όμως για αυτό τον λόγο δεν μπορεί να ανιχνεύσει οπτικές προειδοποιήσεις όπως τα φλας ή τα φώτα των φρένων. Αντίθετα οι κάμερες μπορούν να βλέπουν τον κόσμο γύρω από τη μοτοσυκλέτα -όταν όμως ο καιρός το επιτρέπει. Το Lidar συνδυάζει τα πλεονεκτήματα καμερών και ραντάρ με τη βοήθεια laser, όμως το σύστημα εξελίσσεται τώρα, είναι ακόμα ογκώδες και απαιτεί αρκετό χώρο για την εγκατάσταση του. Τέλος, και οι τρεις λύσεις χρειάζεται να συνεργάζονται με μια υπολογιστική μονάδα που θα διαλέγει τα χρήσιμα ερεθίσματα και θα αντιδρά σε αυτά

Επειδή τώρα η Honda δρα συνήθως ολιστικά, αναμένουμε στο μέλλον να δούμε τα συστήματα που εξελίσσει να συνδυάζονται σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο υποβοήθησης αναβάτη, που με ραντάρ, κάμερες και ίσως και Lidar, θα παρέχει μεγάλο όγκο πληροφορίας σχετικά με την ασφάλεια, ευκολίες ACC αλλά και θα επεμβαίνει στον χειρισμό της μοτοσυκλέτας όποτε κρίνει πως πρέπει να το πράξει.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.