Honda-Kawasaki-Suzuki-Yamaha - Σύμπραξη για κατασκευή κινητήρων υδρογόνου

Με στόχο μοτοσυκλέτες, μικρά οχήματα, κ.α.
Honda, Kawasaki, Suzuki, Yamaha, HYSE
Από το

motomag

25/5/2023

Οι Honda, Kawasaki, Suzuki και Yamaha δημιούργησαν ομάδα έρευνας για την κατασκευή κινητήρων υδρογόνου για την αστική κινητικότητα, υπό την ονομασία “HySE.

Από τους τέσσερις Ιάπωνες κατασκευαστές, οι τρεις έχουν ήδη προβεί σε κινήσεις για την δημιουργία κινητήρων που θα καίνε υδρογόνο.

Πριν από λίγους μήνες σας είχαμε ενημερώσει για την παρουσίαση της στρατηγικής στον τομέα του υδρογόνου που είχε κάνει η Honda, θέτοντας σαφείς στόχους για το άμεσο μέλλον της εταιρείας, για τα τετράτροχα οχήματά της. Η Yamaha από την άλλη, είχε παρουσιάσει το 2022, έναν κινητήρα V8 5,0 λίτρων που κινείται αποκλειστικά με υδρογόνο, μετά από παραγγελία της Toyota Motor Corporation. Η μόνη που έχει παρουσιάσει μία πρωτότυπη μοτοσυκλέτα υδρογόνου είναι η Kawasaki, στην EICMA 2022.

Τώρα, οι τέσσερις μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών εξ Ιαπωνίας εξέδωσαν κοινή επίσημη ανακοίνωση ότι έλαβαν την έγκριση από το Υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίας και Βιομηχανίας για την δημιουργία μίας ομάδας τεχνολογικής έρευνας υπό την ονομασία HySE (Hydrogen Small mobility & Engine technology) για τη δημιουργία και εξέλιξη κινητήρων υδρογόνου με στόχο τη μικροκινητικότητα. Με τον όρο αυτό, όπως εξηγούν στην κοινή τους ανακοίνωση οι τέσσερις, περιλαμβάνονται μοτοσυκλέτες, μικρά οχήματα, μικρά σκάφη θαλάσσης, μηχανήματα κατασκευών (π.χ. εκσκαφείς), drone κ.α.

Οι κύριοι στόχοι της έρευνας και ανάπτυξης και ο ρόλος της κάθε εταιρείας έχουν ως εξής:

1. Έρευνα για τους κινητήρες υδρογόνου

i. Έρευνα των κινητήρων με βάση τα μοντέλα στα οποία θα χρησιμοποιηθούν (Honda)

ii. Μελέτη επιμέρους τομέων όπως η λειτουργικότητα, η απόδοση και η αξιοπιστία των κινητήρων υδρογόνου (Suzuki)

iii. Πρακτική έρευνα με τη χρήση πραγματικών κινητήρων υδρογόνου σχετικά με την λειτουργικότητα, την απόδοση και την αξιοπιστία τους (Yamaha Motor, Kawasaki Motors)

2. Μελέτη για τον ανεφοδιασμό με υδρογόνο

Ανάλυση των απαιτήσεων που έχει ένα σύστημα ανεφοδιασμού υδρογόνου και για τις δεξαμενές υδρογόνου που θα τοποθετηθούν σε οχήματα μικροκινητικότητας (Yamaha)

3. Μελέτη για το σύστημα παροχής καυσίμου

Έρευνα όσον αφορά στον βοηθητικό εξοπλισμό που απαιτείται για την τροφοδοσία καυσίμου και τις δεξαμενές, καθώς και του εξοπλισμού που βρίσκεται ανάμεσα στο ρεζερβουάρ και τα σώματα ψεκασμού (Kawasaki Motors)

Hydrogen engine

Πέρα τώρα από τα τακτικά μέλη (οι τέσσερις προαναφερθείσες εταιρείες), η Kawasaki Heavy Industries -θυμίζουμε ότι το κομμάτι που έχει να κάνει με τα οχήματα, δηλαδή η Kawasaki Motors είναι πλέον διαφορετική εταιρεία- και η Toyota θα λειτουργήσουν ως ειδικά μέλη, υποστηρίζοντας την σύμπραξη αυτή. Η πρώτη όντας ένας από τους βασικούς ιδρυτές της “CO2-free Hydrogen Energy Supply-chain Technology Research Association” (“HySTRA”), θα παρέχει χρήσιμες πληροφορίες από την εμπειρία της με την “HySTRA” στις δραστηριότητες που θα αναλάβει η “HySE”.

Η Toyota από την άλλη, θα αναλάβει την όσο το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων της HySE για την ανάπτυξη των κινητήρων υδρογόνου. Αυτό θα το καταφέρει αξιοποιώντας την τεχνογνωσία της σε πειράματα, αναλύσεις και τον σχεδιασμό μεγάλων κινητήρων υδρογόνου για τετράτροχα οχήματα.

Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο ΜΟΤΟ, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μία τεχνολογία που θα μπορέσει από μόνη της να αντικαταστήσει του κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ήδη, από το 2008, τόσο πίσω, η θέση μας είναι ότι η ηλεκτροκίνηση θα αποτελέσει μία μακρά μεν, μεταβατική δε, περίοδο, σε ένα μέλλον που θα περιλαμβάνει κινητήρες εσωτερικής καύσης που όμως δεν θα επιβαρύνουν το περιβάλλον.

Το υδρογόνο είναι μία πολύ καλή περίπτωση, έχει όμως και τεχνικές προκλήσεις, όπως η διαχείριση ανάφλεξης του μέσα στους θαλάμους καύσης, η ασταθής του καύση, καθώς επίσης και η περιορισμένη χωρητικότητα των ρεζερβουάρ, ειδικά όταν μιλάμε για οχήματα μικροκινητικότητας. Η δημιουργία της “HySE” από τις τέσσερις ιαπωνικές βιομηχανίες μοτοσυκλετών, μαζί με την στήριξη της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας είναι ένα βήμα μπροστά για την επίλυση τέτοιων ζητημάτων και την ευρεία διάθεση του υδρογόνου ως καύσιμο επόμενης γενιάς.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.