Honda Motocompacto - Ηλεκτρικό σκούτερ που… διπλώνει

Ακολουθώντας το πνεύμα των πρώτων NCZ 50 Motocompo

Από το

motomag

18/9/2023

Η Honda παρουσίασε ένα αναδιπλούμενο ηλεκτρικό σκούτερ, το οποίο βασίζεται στην φιλοσοφία κατασκευής, που είχα αρχικά υιοθετήσει το εργοστάσιο την δεκαετία του ’80, όταν παρουσίασε το πρωτοποριακό για την εποχή του, NCZ 50 Motocompo.

Οι πατέντες για το νέο Motocompacto είχαν ήδη δει το φως της δημοσιότητας από πέρυσι, με την Honda να παίρνει την βασική αρχιτεκτονική του NCZ 50 και να την μετουσιώνει στη σύγχρονη εποχή, για τη νέα γενιά αναβατών. Έτσι, το Motocompacto μπορεί να διπλωθεί και να χωρέσει σχεδόν παντού, αποτελώντας μία εξαιρετική επιλογή για όσους κινούνται καθημερινά εντός αστικού ιστού, και όχι μόνο.

Η τελική ταχύτητα του Motocompacto φτάνει τα 25 χ.α.ω. -τα οποία η Honda ανακοινώνει ότι χρειάζεται 7 δευτερόλεπτα για να πιάσει-, με την αυτονομία του να αγγίζει τα 19 χιλιόμετρα. Για μία πλήρη φόρτιση της μπαταρίας, χρειάζονται 3,5 ώρες σε κοινή παροχή τάσεως 110 βολτ, ενώ μπορεί να φορτιστεί τόσο διπλωμένο όσο και ανοιχτό. Ο φορτιστής είναι απλός, χωρίς υποστήριξη ταχείας φόρτισης, και μπορεί να αποθηκευτεί στο σκούτερ, για να μπορείς να το φορτίζεις όπου βρεθείς. Το βάρος του σκούτερ ανακοινώνεται στα μόλις 18,7 κιλά, ενώ όπως μας ενημερώνει η Honda, μπορεί να αντέξει φόρτωμα μέχρι και 120 κιλά.

Ο σχεδιασμός και η εξέλιξη του Motocompacto, έγινε από μηχανολόγους της Honda στις Η.Π.Α. και πιο συγκεκριμένα στο Οχάιο και την Καλιφόρνια, ενώ έχει καταφέρει να συγκεντρώσει 32 διαφορετικές πατέντες στην κατασκευή του! Το σκούτερ μπορεί εύκολα να διπλωθεί και να μετατραπεί σε… βαλίτσα μεταφοράς. Οπότε, ο αναβάτης του μπορεί να το παίρνει μαζί του σε μέσα μαζικής μεταφοράς, το αυτοκίνητό του (χωρά στο πορτ-μπαγκάζ), ακόμα και στο γραφείο του, αλλά και να το αποθηκεύσει σε στενούς και μικρούς χώρους.

Όπως ανέφερε και ο επικεφαλής του Κέντρου Εξέλιξης και Κατασκευής της Honda στην Αμερική, αλλά και του σχεδιασμού του Motocompacto, το σκούτερ δημιουργήθηκε με γνώμονα τη διασκέδαση στην οδήγηση, την ασφάλεια αλλά και την αντοχή στο χρόνο. Έτσι, το πλαίσιο και οι τροχοί είναι αλουμινένιοι, με το υλικό να έχει περάσει θερμική επεξεργασία για αυξημένη αντοχή.

Στον εξοπλισμό του Motocompacto βρίσκουμε full LED φωτιστικά σώματα, υποδοχή για κλειδαριά στο πλαϊνό σταντ, σέλα για ένα άτομο, μεγάλα και χοντρά grip, ψηφιακό ταχύμετρο και ένδειξη στάθμης μπαταρίας, και τέλος μία βαλίτσα μεταφοράς με χειρολαβή, η οποία μπορεί να τοποθετηθεί πάνω στο σκούτερ λειτουργώντας ταυτόχρονα και ως χώρος αποθήκευσης του φορτιστή. Μέσω εφαρμογής ο αναβάτης, με την χρήση Bluetooth, να ρυθμίσει διάφορες παραμέτρους λειτουργίας του σκούτερ από το smartphone του, όπως τον φωτισμό και τον τρόπο απόδοσης του ηλεκτροκινητήρα.

Ο σχεδιασμός του έχει γίνει με γνώμονα την εύκολη τοποθέτηση αυτοκόλλητων και γραφικών, προκειμένου ο κάθε ιδιοκτήτης να προσωποποιήσει το όχημα του, με την Honda να παρέχει επιπλέον μία σειρά αξεσουάρ για το Motocompacto. Η πώληση του συγκεκριμένου σκούτερ θα γίνεται αποκλειστικά από το site που η Honda έχει δημιουργήσει γι’ αυτό, όπου θα βρείτε και περισσότερες πληροφορίες. Η τιμή του νέου Motocompacto έχει οριστεί στα 995 δολάρια, ήτοι 932€.

Ετικέτες

motocompo

motocompacto

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!