Honda - Παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Kumamoto

Στα 48 χρόνια της λειτουργίας του, από τον Ιανουάριο του 1976 μέχρι σήμερα
Honda Kumamoto factory
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/5/2023

Το ιστορικό εργοστάσιο της Honda στο Kumamoto γιορτάζει την παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών, από την έναρξη της λειτουργίας του, το 1976, και με αυτή την αφορμή η ιαπωνική εταιρεία κάνει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναδρομή στην ιστορία του, αλλά και στη γενικότερη ιστορία της παραγωγής μοτοσυκλετών της εταιρείας.

Στο Kumamoto η Honda παράγει μια εκτενή σειρά μοντέλων, από commuter 50 κυβικών έως τα εξακύλινδρα Gold Wing των 1.800 κ.εκ., ενώ είναι το μόνο εργοστάσιο της εταιρείας στην Ιαπωνία που κατασκευάζει και power products (γεννήτριες, εξωλέμβιες, κ.α.) πέρα από μοτοσυκλέτες, ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως μητρικό εργοστάσιο στην υποστήριξη της παραγωγής της Honda σε άλλες χώρες.

Στην έναρξη της λειτουργίας του, έπαιξε ρόλο ως βάση εξαγωγής commuter μοτοσυκλετών της Honda στην Ασία, και τότε οι εξαγωγές μοτοσυκλετών αφορούσαν στο 90% της παραγωγής της εταιρείας. Έκτοτε, και βάσει του concept “παραγωγή στη χώρα που υπάρχει ζήτηση”, η Honda μετέφερε την παραγωγή των commuter της εκτός Ιαπωνίας, έχοντας την τρέχουσα στιγμή 23 εργοστάσια σε 22 χώρες ανά τον κόσμο. Το 2008, η παραγωγή μεγάλων μοτοσυκλετών μεταφέρθηκε από το εργοστάσιο του Hamamatsu (που πλέον παράγει κιβώτια ταχυτήτων) στο Kumamoto, με το εργοστάσιο του Kumamoto να γίνεται η μοναδική βάση της εταιρείας σε παγκόσμια κλίμακα για μεγάλα μοντέλα της Honda, με εξαγωγές σε 57 χώρες ανά τον κόσμο.

Όπως γράφει η Honda, για να συνεχίσει να είναι εταιρεία “που η κοινωνία να επιθυμεί τη συνέχιση της λειτουργίας της”, στοχεύει να δημιουργήσει νέα προϊόντα με μηδενικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, στα πρότυπα της ανθρακικής ουδετερότητας, της καθαρής ενέργειας και της ανακύκλωσης των υλικών. Και ως πρωτοπωριακό εργοστάσιο, η μονάδα του Kumamoto αναμένεται να εφαρμόσει συγκεκριμένα μέτρα -τα οποία δεν αναλύονται στο δελτίο τύπου της Honda- για αυτό τον στόχο. Αυτή τη στιγμή, στο εργοστάσιο του Kumamoto παράγονται 45 μοντέλα μοτοσυκλετών, 18 power products και 23 μοντέλα εξωλέμβιων.

Ακολουθούν μερικές από τις σημαντικότερες ημερομηνίες-ορόσημα για το εργοστάσιο του Kumamoto:

1975 Ολοκλήρωση του εργοστασίου

1976 Έναρξη παραγωγής ως βάση εξαγωγής μοτοσυκλετών

1991 Μεταφορά της αλυσίδας παραγωγής του Super Cub από το εργοστάσιο της Suzuka

2008 Μεταφορά της τοπικής παραγωγής μεγάλων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Hamamatsu

2022 Μεταφορά της παραγωγής εξωλέμβιων από το εργοστάσιο του Hosoe

Και στη συνέχεια μερικά ορόσημα όσον αφορά στον όγκο παραγωγής του εργοστασίου

1976 Έναρξη παραγωγής

1980 Συνολική παραγωγή ενός εκατομμυρίου μοτοσυκλετών

1987 Συνολική παραγωγή πέντε εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

1994 Συνολική παραγωγή 10 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

2000 Συνολική παραγωγή 15 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

SK Motorium

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.