Honda RC30: Εξαψήφιο ποσό για τη νικηφόρα VFR750R του Joey Dunlop

Η 1η VFR750R που κέρδισε στο Isle of Man TT - Βγήκε 1η φορά σε δημοπρασία από τον Bonhams
Honda RC30 Joey Dunlop δημοπρασία 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/10/2025

Ένα πραγματικά πολύτιμο κομμάτι αγωνιστικής ιστορίας βγήκε στο σφυρί στη δημοπρασία Autumn Stafford Sale του οίκου Bonhams με τη Honda RC30 που οδήγησε ο Joey Dunlop σε διπλή νίκη στο IOMTT να αλλάζει χέρια για εξαψήφιο ποσό.

Σχεδιασμένη και κατασκευασμένη τη 10ετία του '80 από την HRC χωρίς συμβιβασμούς στο κόστος (καινούργια κόστιζε όσο δύο GSX-R750) και με στόχο να κερδίσει το νεοσύστατο τότε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, η εξωτική για την εποχή της RC30 είναι μια μοτοσυκλέτα σταθμός στην ιστορία της Honda από τεχνολογική σκοπιά -έφερε τεχνολογίες από το MotoGP στον δρόμο- αλλά και για την επιρροή που άσκησε στην εξέλιξη των superbikes από την εμφάνισή της και έπειτα.

Honda RC30 Joey Dunlop δημοπρασία 2025

Η VFR750R RC30 ήταν η μοτοσυκλέτα με την οποία η Honda κέρδισε τα δύο πρώτα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Superbike με τον Fred Merkel στη σέλα της, ενώ δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα TT Formula 1 κέρδισε με αυτή ο Carl Fogarty. Με την RC30 η Honda συμμετείχε με επιτυχία και σε αγώνες αντοχής κερδίζοντας σε Le Mans, Spa και Suzuka αποδεικνύοντας ότι η μοτοσυκλέτα της ήταν πολυτάλαντη αλλά και αξιόπιστη. 

Στη φήμη της RC30 τη δική του συνεισφορά είχε ο θρύλος Joey Dunlop. Ο Βορειοιρλανδός με 26 νίκες στο ΤΤ βρίσκεται στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας πίσω μόνο από τον ανιψιό του Michael Dunlop που έχει 33 και είχε δηλώσει ότι η RC30 άλλαξε τα πάντα για αυτόν στο Isle of Man καθώς του έδινε την ακρίβεια και την αυτοπεποίθηση που χρειαζόταν για να πιέσει στο όριο και να οδηγήσει στον γνωστό καταιγιστικό του ρυθμό που έκανε τον "Yer Maun" τόσο αγαπητό στο κοινό.

Τον Ιούνιο του 1988 ο Dunlop οδήγησε την RC30 σε νίκη στη Formula 1 TT με μέση ωριαία τα 187,09 χλμ./ώρα και έπειτα κέρδισε με την ίδια μοτοσυκλέτα και στην Senior TT κάνοντας ρεκόρ ταχύτερου γύρου με μέση ωριαία 190,77 χλμ./ώρα. Με αυτή τη μοτοσυκλέτα ο Dunlop έτρεξε και σε κάποιους αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike την ίδια χρονιά καταφέρνοντας μάλιστα να ανέβει στο βάθρο στον γύρο του Donington.

Η νικηφόρα RC30 παρέμεινε στην οικογένεια Dunlop και μετά τον τραγικό χαμό του Dunlop. Είναι μάλιστα η μοτοσυκλέτα που βρισκόταν μέχρι πρότινος σε περίοπτη θέση στην παμπ της οικογένειας Dunlop, "Joey's Bar", στο Ballymoney της Β.Ιρλανδίας και αυτή ήταν η πρώτη φορά που βγήκε σε δημοπρασία.

Με πλαίσιο σταμπαρισμένο από την HRC και φουλ αγωνιστικό κιτ, αλλά και καρμπυρατέρ μαγνησίου που εξέλιξαν οι Ιάπωνες αποκλειστικά για τις κορυφαίες τους αγωνιστικές, η μοτοσυκλέτα απέσπασε το ποσό των 151.830 ευρώ στη δημοπρασία του Bonhams.

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.