Honda Self-balance prototype [VIDEO]: Λειτουργικό πρωτότυπο που ισορροπεί μόνο του

Το έχουν πάρει στα σοβαρά
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/11/2021

Η Honda έχει δικό της τμήμα ρομποτικής και μάλιστα δραστηριοποιείται εμπορικά κατασκευάζοντας “βιονικούς εξωσκελετούς” που διευκολύνουν τη ζωή των ανθρώπων με κινητικά προβλήματα, είτε προέρχονται από τραυματισμούς είτε λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους. Τα τελευταία χρόνια έχει τραβήξει αρκετές φορές το ενδιαφέρον στο ευρύ κοινό, παρουσιάζοντας πρωτότυπα όπως το ανθρωποειδές ρομπότ ASIMO αλλά και την μοτοσυκλέτα του προγράμματος Honda Riding Assist που ισορροπεί και κινείται εντελώς αυτόνομα, έχοντας τη δυνατότητα να ακολουθεί τον αναβάτη-ιδιοκτήτη της σαν να είναι σκυλάκι! Και τα δύο αυτά “ρομπότ” είναι απόλυτα λειτουργικά, έστω κι αν δεν έχουν φτάσει ακόμα στο στάδιο της παραγωγής.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η Honda έχει σταματήσει την εξέλιξη της ιδέας για ένα “σύστημα ισορροπίας μοτοσυκλετών”.

Η νέα εφαρμογή που είδε το φως της δημοσιότητας μοιάζει πιο “απλή” και πιθανόν πιο εύκολη στην κατασκευή της ως εξάρτημα μαζικής παραγωγής.

 

 

Σε αντίθεση με την πρωτότυπη μοτοσυκλέτα “Honda Riding Assist” που βασιζόταν στο πλαίσιο και τον κινητήρα των NC 750, διατηρώντας την ισορροπία της χρησιμοποιώντας το τιμόνι, το νέο πρωτότυπο βασίζεται στο μεταμοντέρνο NM4 Vultus (το οποίο επίσης έχει κοινά μηχανικά μέρη με τα NC 750) και χρησιμοποιεί έναν μηχανισμό στη βάση του ψαλιδιού, επιτρέποντας την αυτόνομη κίνησή του σε σχέση με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα.

Αυτό σημαίνει πως δεν χρησιμοποιεί το τιμόνι, οπότε ο αναβάτης δεν νοιώθει το τιμόνι να κουνιέται στα χέρια του χωρίς τη δική του θέληση ή ακόμα και αντίθετα από την δική του θέληση…

Προφανώς αφύσικη θα είναι και η αίσθηση για τον αναβάτη στο νέο πρωτότυπο που θα κουνιέται κάτω από τα πόδια του, αλλά μάλλον λιγότερο τρομακτική σε σχέση με εκείνη ενός τιμονιού που στρίβει μόνο του…

Η βασική ιδέα εδώ είναι να λειτουργεί το σύστημα όταν η μοτοσυκλέτα είναι ακίνητη ή πλησιάζει προς την ακινητοποίηση, δηλαδή να σταματάς στο φανάρι χωρίς να χρειάζεται να κατεβάζεις τα πόδια σου (κάτι αντίστοιχο μπορείς να κάνεις με τα τρίροδα Piagggio MP3 και Quadro αν "κλειδώσεις" την ανάρτηση λίγο πριν σταματήσεις).

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.