Honda SP-1 των Joey Dunlop και John McGuinness σε δημοπρασία
Δύο αγωνιστικές Honda με ιστορία στο Isle of Man και τα χρώματα της Vimto
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/10/2026
Οι μοτοσυκλέτες που οδήγησαν οι δύο θρύλοι του Isle of Man TT το 2000 βγαίνουν για πρώτη φορά στο σφυρί.
Δύο Honda SP-1 των Joey Dunlop και John McGuinness θα δημοπρατηθούν στις 15 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της Iconic Motorcycle Sale κατά τη διάρκεια του NEC Classic Motor Show 2026.
Οι δύο μοτοσυκλέτες αγωνίστηκαν το 2000 με τα χαρακτηριστικά χρώματα της Vimto και αναμένεται να προσελκύσουν συλλέκτες. Η Honda του Dunlop εκτιμάται ότι θα φτάσει τις 92.000-115.000 ευρώ, ενώ εκείνη του McGuinness υπολογίζεται στις 57.500-69.000 ευρώ.
Η μοτοσυκλέτα του Dunlop έχει ιδιαίτερα σημαίνουσα ιστορία, καθώς με αυτήν απέσπασε τη νίκη στην κατηγορία TT F1 του 2000, ενώ τερμάτισε τρίτος στον αγώνα Senior TT.
Η συγκεκριμένη SP-1 είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί από τον James Toseland εκείνη τη σεζόν. Μετά τον τραυματισμό του Toseland σε δοκιμές στο Cadwell Park, πέρασε στα χέρια του Dunlop, ο οποίος τη χρησιμοποίησε σε αγώνες προετοιμασίας πριν από το TT. Στο Cookstown τερμάτισε δεύτερος, ενώ στο North West 200 πήρε την pole position.
Στο North West 200, ωστόσο, τόσο ο Dunlop όσο και ο McGuinness δυσκολεύτηκαν απέναντι στις Yamaha R1. Για το TT η Honda προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές, τοποθετώντας στις SP-1 τον κινητήρα WSBK του Aaron Slight και διαφορετικό setup των Showa αναρτήσεων.
Μετά το TT του 2000, η εργοστασιακών προδιαγραφών μοτοσυκλέτα του Dunlop επέστρεψε σε διαμόρφωση του Αγγλικού Superbike (BSB). Ο κινητήρας του Aaron Slight και το μεγαλύτερο μέρος των αναρτήσεων αφαιρέθηκαν, όπως και τα φέρινγκ της Vimto.
Και οι δύο SP-1 πουλήθηκαν στο τέλος της σεζόν του 2000 στον Dennis Berwick, ο οποίος τις χρησιμοποίησε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2001 και το 2002 με τους Peter Berwick και Jason Davies.
Στη συνέχεια πέρασαν στα χέρια συλλέκτη και παρέμειναν εκεί μέχρι το 2014, όταν αποκτήθηκαν από τον σημερινό πωλητή.
Καμία από τις δύο δεν έχει αγωνιστεί από το 2002, αν και έχουν λειτουργήσει και παρουσιαστεί σε επιλεγμένες εκδηλώσεις τα τελευταία 24 χρόνια.
Το σημαντικότερο για τους συλλέκτες είναι ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που οι συγκεκριμένες SP-1 προσφέρονται προς πώληση. Και στην περίπτωση της μοτοσυκλέτας του Dunlop, δεν μιλάμε απλώς για μια replica με το όνομα ενός θρύλου στο ντεπόζιτο, αλλά για την πραγματική Honda με την οποία κέρδισε τον αγώνα F1 στο TT του 2000.
ΗΠΑ: Αρνητικές εξελίξεις στην προστασία των δασικών εκτάσεων
H αμερικανική κυβέρνηση ανοίγει δρόμο στην ιδιωτική εκμετάλλευση
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
24/8/2026
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προχωρά στη διαδικασία κατάργησης του Roadless Rule, ενός κανονισμού που περιορίζει κυρίως τη δημιουργία νέων δρόμων και την υλοτομία σε συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις και όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι οι μοτοσυκλετιστές αποκτούν αυτόματα πρόσβαση σε αυτές τις εκτάσεις.
Στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη μια σημαντική αλλαγή στη διαχείριση των δημόσιων δασικών εκτάσεων. Το Υπουργείο Γεωργίας της χώρας, μέσω της Δασικής Υπηρεσίας, έχει ξεκινήσει τη διαδικασία για την κατάργηση του λεγόμενου Roadless Rule.
Τι είναι το Roadless Rule;
O σχετικός νόμος που θεσπίστηκε το 2001 και αφορά συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις που χαρακτηρίζονται ως περιοχές Roadless. Πρόκειται για μεγάλες περιοχές δημόσιων δασών στις οποίες υπάρχουν περιορισμοί κυρίως στην κατασκευή δρόμων και στην εμπορική υλοτομία.
Στην αμερικανική νομοθεσία αυτό είναι διαφορετικό από τις παντελώς προστατευμένες περιοχές άγριας ζωής (Wilderness), οπού απαγορεύεται η πρόσβασή στο κοινό και κάθε δραστηριότητα.
Στις περιοχές που χαρακτηρίζονται ως roadless οι υπάρχοντες δρόμοι και οι υπάρχουσες διαδρομές παραμένουν, ενώ δραστηριότητες όπως πεζοπορία, κατασκήνωση, κυνήγι, ψάρεμα και άλλες μορφές αναψυχής επιτρέπονται. Υπάρχουν επίσης εξαιρέσεις που επιτρέπουν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έργα διαχείρισης δασών, υποδομές και άλλες παρεμβάσεις.
Και πού είναι το πρόβλημα;
Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κατάργηση θα λύσει τα χέρια της Δασικής Υπηρεσίας, δίνοντάς της μεγαλύτερη ελευθερία να διαχειρίζεται τα δάση, να περιορίζει την καύσιμη ύλη και να αντιμετωπίζει προβλήματα όπως οι πυρκαγιές, οι ασθένειες και η υπερβολικά πυκνή βλάστηση.
Οι επικριτές της αλλαγής υποστηρίζουν ότι η κατάργηση θα διευκολύνει περισσότερο την ανάπτυξη δρόμων και την πρόσβαση σε δραστηριότητες όπως υλοτομία, εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και άλλες μορφές εκμετάλλευσης, μέχρι ενδεχομένως και της οικιστικής.
Εδώ βρίσκεται και το βασικό σημείο της αντιπαράθεσης, καθώς η κατάργηση του Roadless Rule δεν μετατρέπει αυτές τις εκτάσεις σε ελεύθερη ζώνη για κάθε χρήση. Απλώς αφαιρεί έναν σημαντικό περιορισμό από τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να διαχειριστούν και προστατευτούν στο μέλλον.
Και τι σημαίνει αυτό για το off-road;
Εδώ υπάρχει μια συχνή παρεξήγηση, καθώς η κατάργηση του ανωτέρου νόμου δεν συνεπάγεται ελεύθερη πρόσβαση σε αυτές για off-road οχήματα όπως μοτοσυκλέτες, ATV ή side-by-side, επιχείρημα που φαίνεται να κερδίζει την υποστήριξη σημαντικής μερίδας κόσμου στην άλλη μεριά του Ατλαντικού.
Στις ΗΠΑ η πρόσβαση στα δημόσια εδάφη καθορίζεται από πολλούς διαφορετικούς ομοσπονδιακούς και τοπικούς κανονισμούς. Το αν μια συγκεκριμένη διαδρομή η περιοχή επιτρέπει την πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες εξαρτάται από το σχέδιο διαχείρισης της συγκεκριμένης περιοχής, τη Δασική Υπηρεσία, τους τοπικούς κανονισμούς και τη χρήση για την οποία έχει χαρακτηριστεί ο δρόμος ή το μονοπάτι.
Η νομική αλλαγή αυτή επιτρέπει λοιπόν τη δημιουργία νέων δρόμων για άλλες χρήσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα και πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες.
Ο δούρειος ίππος της προστασίας
Ένα ακόμη βασικό επιχείρημα αφορά τις πυρκαγιές. Η κυβερνητική αφήγηση υποστηρίζει ότι οι περιορισμοί δυσκολεύουν τη διαχείριση της δασικής βλάστησης και την πρόσβαση των συνεργείων αποψίλωσης και πυρόσβεσης σε ορισμένες περιοχές.
Αντιδράσεις έχουν ξεσηκωθεί θεωρώντας ότι η δημιουργία περισσότερων δρόμων μέσα σε απομονωμένες δασικές περιοχές δεν αποτελεί από μόνη της λύση για τις πυρκαγιές, αντίθετα, η διευκόλυνση της ανθρώπινης πρόσβασης και εντατικοποίηση της παρουσίας και δραστηριότητας θα αυξήσει σημαντικά και τον κίνδυνο ανάφλεξης.
Το ζήτημα παραμένει ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, όπου μεγάλο μέρος των δασικών πυρκαγιών προκαλείται από ανθρωπογενή δραστηριότητα.
Στις ΗΠΑ υπάρχει μια βασική διαφορά σε σχέση με την Ευρώπη, τεράστιες εκτάσεις γης ανήκουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και διαχειρίζονται από οργανισμούς όπως η Δασική Υπηρεσία και το Γραφείο Διαχείρισης Εκτάσεων.
Αποχαρακτηρίζοντας τις συγκεκριμένες λοιπόν, χάνεται μια γραμμή άμυνας που περιείχε σαφείς απαγορεύσεις σε σχέση με την ανθρώπινη δραστηριότητα και ανοίγει την κερκόπορτα της αξιοποίησης.
Η κατάργηση δεν γίνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Η κυβέρνηση πρέπει να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία και να δώσει στο κοινό τη δυνατότητα να υποβάλει σχόλια και αντιρρήσεις.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, επειδή οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες συνήθως πρέπει να δημοσιοποιούν τέτοιες προτάσεις και να εξετάζουν τις αντιδράσεις του κοινού πριν ληφθεί η τελική απόφαση.
Και για τους φίλους του Off-Road, το σημαντικότερο είναι να μη συγχέονται δύο διαφορετικά πράγματα, καθώς είναι διαφορετικό θέμα η πρόσβαση και διαχείριση δημοσίων εκτάσεων και ξεχωριστό η δημιουργία ή η νομιμοποίηση και διάνοιξη εκτός δρόμου διαδρομών.
Η κατάργηση του Roadless Rule μπορεί να αλλάξει σημαντικά το πρώτο, αλλά δεν συνεπάγεται αυτόματα το δεύτερο.