Honda: Στην Ινδία το μεγαλύτερο εργοστάσιο δικύκλων της στον κόσμο έως το 2027

Προσθήκη ακόμα μιας σειράς παραγωγής στο εργοστάσιο του Vithalapur ετοιμάζει η Honda
Honda εργοστάσιο στην Ινδία το μεγαλύτερο στον κόσμο
Από το

motomag

27/5/2025

Η Honda ετοιμάζεται για ακόμη μία σημαντική επένδυση στην Ινδία, ανακοινώνοντας την προσθήκη τέταρτης γραμμής παραγωγής στο εργοστάσιο της στο Vithalapur. Η επέκταση αυτή θα αναβαθμίσει το ινδικό εργοστάσιο στο μεγαλύτερο κέντρο συναρμολόγησης μοτοσυκλετών και σκούτερ της Honda παγκοσμίως.

Η κατασκευή της νέας γραμμής προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2027 και αυξήσει την ετήσια παραγωγική ικανότητα του των εγκαταστάσεων κατά 650.000 μονάδες, φτάνοντας τα 2,61 εκατ. δίκυκλα τον χρόνο για μια μονάδα παραγωγής που ξεκίνησε να λειτουργεί μόλις το 2016.

Η νέα γραμμή παραγωγής θα επικεντρωθεί σε μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού 125cc καθώς αποτελούν τον κύριο όγκο των μοντέλων που κυριαρχούν στην αστική μετακίνηση τόσο της Ινδίας όσο και πολλών ακόμα σημαντικών ασιατικών αγορών. 

Η Honda θα επενδύσεις περίπου 98,5 εκατ. ευρώ, με τη θυγατρική της Honda Motorcycle & Scooter India (HMSI) να διαχειρίζεται πλέον τέσσερα εργοστάσια σε όλη τη χώρα. Συνολικά, παράγουν ήδη πάνω από 6 εκατ. δίκυκλα ετησίως και με την προσθήκη αυτή, ο αριθμός αναμένεται να πλησιάσει τα 7 εκατ. μέχρι το 2027.

Εργοστάσιο Honda Ινδία το μεγαλύτερο στον κόσμο

Το εργοστάσιο στο Vithalapur έχει παρουσιάσει σταθερή ανάπτυξη από την έναρξή λειτουργίας του, ξεκινώντας με δυναμικότητα 600.000 μονάδων, η οποία διπλασιάστηκε με τη δεύτερη γραμμή. Η τρίτη γραμμή, που ξεκίνησε το 2024, εκτίναξε την παραγωγική ικανότητα κοντά στα 2 εκατομμύρια. Τώρα, με την τέταρτη γραμμή, το εργοστάσιο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη παραγωγική βαρύτητα, ενώ η επέκταση θα δημιουργήσει περίπου 1.800 νέες θέσεις εργασίας στην περιοχή.

Από το 2001 που ξεκίνησε να κατασκευάζει τοπικά στην Ινδία η Honda έχει ξεπεράσει τα 70 εκατ. δίκυκλα σε συνολική παραγωγή και με 6 εκατομμύρια μονάδες να παράγονται εντός του 2024, είναι σαφές ότι η αγορά αυτή δεν είναι απλώς μεγάλη αλλά αποτελεί βασικό πυλώνα ανάπτυξης της ιαπωνικής εταιρείας. Γιατί οι αυτοκρατορίες δεν χτίζονται από τις ναυαρχίδες και τα μοντέλα που όλοι χαζεύομε στα διεθνή σαλόνια και έπειτα κλείνουμε τα μάτια για να κάνουμε μια ονειρική βόλτα στη σέλα τους αλλά από τα μικρά, προσιτά και ταπεινά δίκυκλα.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.