Honda -Στο φεστιβάλ Wheels and Waves 2023 με 7 custom mini bikes

Επτά μοναδικές δημιουργίες με βάση τα Honda Dax, MSX125 και Monkey
Honda Wheels & Waves 2023
Από το

motomag

21/6/2023

H Honda αποφάσισε πως το 2023 ήρθε η ώρα να αναδείξει τα mini bikes της στο hipster φεστιβάλ surf και custom δικύκλων Wheels and Waves, για τον λόγο αυτό ανέθεσε σε επτά νέους καλλιτέχνες από επτά διαφορετικές χώρες να δημιουργήσουν επτά custom μοτοσυκλέτες με βάση τα μοντέλα Dax, MSX125 και Monkey.

Το 2022 νικήτρια στην ηλεκτρονική ψηφοφορία στο hondacustoms.com ήταν η Maanboard δημιουργία του customizer Motocicli Audaci από τη Σαρδηνία. Η βάση της δημιουργίας ήταν μία Honda Rebel. Φέτος η καλλιτεχνική μόδα προστάζει δημιουργίες βασισμένες στα mini bikes. Για τον λόγο αυτό από την Τετάρτη 21 έως την Κυριακή 25 Ιουνίου στο φεστιβάλ Wheels & Waves στη γαλλική κοινότητα Biarritz θα εκτεθούν δύο Dax, δύο MSX125 Grom και τρία Monkey της Ιαπωνικής εταιρείας τα οποία όμως κουβαλούν την δική τους καλλιτεχνική ιστορία.

Οι επτά δημιουργίες που θα εκτεθούν στην εκδήλωση Wheels and Waves 2023 είναι έργα των καλλιτεχνών: Matt B, Guy Willison -Βρετανία-, Coco Dávez -Ισπανία-, BOICUT -Αυστρία-, Tamara Alves -Πορτογαλία-, GREMS -Γαλλία-, Franceso Marchesani -Ιταλία-, Lanaarts23 -Γερμανία. Ας δούμε όμως τι ξεχωριστό έχουν αυτά τα επτά custom μοντέλα.

Honda MSX 125 "Hold On!" - Βρετανία

Hold On

Οι Βρετανοί Matt B και Guy Willison παρουσιάζουν μια ακραία δημιουργία ενός Honda MSX 125. Ο Matt B γνωστός σχεδιαστής αθλητικών παπουτσιών και ο Willison γνωστός για τις custom δημιουργίες του δημιουργούν ένα dragster τερατάκι, τοποθετώντας μακρύ ψαλίδι και εφοδιάζοντας τον μονοκύλινδρο κινητήρα των 125 κυβικών με turbo της εταιρείας Garret αλλά και νίτρο, ονομάζοντας το... "Hold On" ήτοι "κρατήσου"!

Honda Dax 125 "Driving me mad" - Ισπανία

Drive me Mad

Μια μετατροπή του Dax 125 βρίσκει το δρόμο για το Biarritz από το ισπανικό γκαράζ UFO. Μια παλέτα χρωμάτων κάνει την εν λόγω δημιουργία ξεχωριστή ενώ τα τρακτερωτά ελαστικά δίνουν μια ξεχωριστή διάσταση -και το κάνουν να θυμίζει... Suzuki RV. Το σχέδιο ανήκει στην Coco Dávez κατά κόσμο Valeria Palmeiro, η οποία ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια στις εταιρείες Chanel, Netflix, Prada και Dior.

Honda Monkey 125 "Monkey X Business" - Αυστρία

Monkey X Business

Ο Boicut από τη Βιέννη μετατρέπει μαζί με την Titan Motorcycles το Honda Monkey σε chopper έκδοση. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή εκδοχή ενός chopper της δεκαετίας του '70, με extreme γωνία κάστερ στο πιρούνι, μίνι-ape μπάρες, επιχρωμιωμένη χειρολαβή και ανεβασμένη εξάτμιση με καπάκι τύπου fishtail. Η δουλειά του εμπνέεται από τη λαϊκή κουλτούρα, το skateboarding, την ομορφιά των καθημερινών αντικειμένων και το αστικό περιβάλλον.

Honda Dax 125 "Furiosa" – Πορτογαλία

Furiosa

Στυλ εμπνευσμένο από τις ταινίες Mad Max και Tank Girl, για το Honda Dax 125. H Tamara Alves και το Art On Wheels Garage, δημιουργούν ένα Dax με μπόλικη fake σκουριά που θυμίζει όχημα δυστοπικής ταινίας, με "σκουριασμένες" σίτες παντού, ελαστικά με τακούνια και έναν λύκο ζωγραφισμένο πάνω στο όχημα.

Honda Monkey 125 "Tokyo" - Γαλλία

Tokyo

Πανδαισία χρωμάτων για το Honda Monkey του Γάλλου καλλιτέχνη Grems και του κατασκευαστή George Woodman. Pop-art εικαστικά ζωηρά χρώματα σε κάθε διαθέσιμο τετραγωνικό εκατοστό της μικρής μοτοσυκλέτας.

Honda MSX "Let's Grom" - Ιταλία

Let's Grom

Μαζί με τον πρώην οδηγό του γερμανικού πρωταθλήματος ταχύτητας -IDM- Alex Polita, ο Ιταλός καλλιτέχνης γκραφίτι Franceso Marchesani παρουσιάζει ένα ξεχωριστό MSX 125. Διεθνώς, αυτό το μοντέλο είναι περισσότερο γνωστό ως Grom εξού η ονομασία Let's Grom, φράση την οποία διαβάζουμε πάνω του με στιλ που παραπέμπει σε γκράφιτι. Μικροσκοπικά LED φλας, προστατευτικές χούφτες καθώς και απουσία καθρεφτών συμπληρώνουν την ιταλική δημιουργία.

Honda Monkey "Manjushage" - Γερμανία

Manjusha

Το συγκεκριμένο Café Racer το οποίο έρχεται από τη Γερμανία βασίζεται στο Honda Monkey 125. Σχεδιασμένο από την Lanaarts23, από τα χέρια του μηχανικού της Honda Maximilian Zech. Η εξάτμιση της Yoshimura, τα aftermarket πίσω αμορτισέρ, η μοναδική σέλα και το ιδιαίτερο ρεζερβουάρ δίνουν μια ξεχωριστή νότα σε αυτό το custom μοντέλο. Το χαρακτηριστικό της εν λόγω δημιουργίας είναι το λευκό χρώμα με μοτίβα ιαπωνικών κρίνων -Manjushage- τα οποία ήταν η πηγή έμπνευσης για την Γερμανίδα καλλιτέχνιδα.

Τις επτά αυτές ξεχωριστές δημιουργίες θα μπορούν να ψηφίσουν οι φίλοι της τέχνης και της μοτοσυκλέτας στον ηλεκτρονικό ιστότοπο: hondacustoms.com ώστε να αναδειχθεί ο μεγάλος φετινός νικητής.

SK Motorium

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.