Honda Super Cub - Αλλαγή ονόματος για το επόμενο "50άρι" παπί
Τα ονόματα που κατοχύρωσε η Honda την Ιαπωνία
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
6/12/2024
Ελαφρώς διαφορετικό όνομα αναμένεται να έχει το νέο "50άρι" στρογγυλοφάναρο παπί της Honda στην Ιαπωνία ώστε να διαχωρίζει τη θέση του από το ισχυρότερο μοντέλο.
Οι νέες προδιαγραφές ρύπων που θα ισχύουν από τη νέα χρονιά στην αγορά της Ιαπωνίας θα σημάνουν το τέλος των πενηνταριών, λογικά για όλους τους κατασκευαστές και σίγουρα για τη Honda που σταματά την παραγωγή του Super Cub των 50 κ.εκ.
Οι Ιάπωνες θα δώσουν τέλος και σε άλλα μοντέλα τους με μοτέρ αυτής της χωρητικότητας καθώς η εξέλιξή τους για να πιάσουν τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές ρύπων είναι οικονομικά ασύμφορη.
Ωστόσο, η δημοφιλής κατηγορία κυβισμού στην Ιαπωνία δεν θα εξαφανιστεί με τους κατασκευαστές να εφοδιάζουν τα μοντέλα της με μεγαλύτερου κυβισμού μοτέρ, έως 125 κ.εκ., τα οποία όμως θα περιορίζουν τη μέγιστη ισχύ τους στους 5,4 ίππους.
Δεν αποκλείεται λοιπόν το Super Cub 50 να είναι επί της ουσίας ένα Super Cub 110 με περιορισμό στην ισχύ του, με το ιαπωνικό Young Machine να αναφέρει ότι η Honda έχει πραγματοποιήσει ήδη σχετικές δοκιμές. Για τα ιαπωνικά "μοτοποδήλατα" η νομοθεσία δεν υποχρεώνει τον κατασκευαστή να τοποθετήσει ABS και αυτό θα συγκρατήσει το κόστος σε παρόμοιο επίπεδο, κάτι που αναμένεται να κάνουν και οι ακτινωτές ζάντες με τα ατσάλινα στεφάνια στη θέση των χυτών αλουμινίου του Super Cub 110.
Παράλληλα, η Honda κατέθεσε προς κατοχύρωση και τρία νέα ονόματα. Εδώ μην περιμένετε μεγάλες αλλαγές αφού το όνομα για το παπί που θα ανήκει στην κατηγορία των μοτοποδηλάτων θα είναι Cub Lite σύμφωνα με τις πατέντες, ενώ το συνθετικό "Lite" θα προστεθεί και στο σκούτερ Dio, το οποίο στην Ευρώπη έρχεται ως Vision.
Τέλος και η επαγγελματική έκδοση Super Cub 50 Pro θα αποκτήσει το ίδιο συνθετικό στο όνομά της, ενώ το ιαπωνικό περιοδικό αναφέρει ότι η Honda δεν αποκλείεται να δώσει κάποια από τα νέα "50άρια" μοντέλα της και σε άλλους κατασκευαστές ώστε να τα πωλούν με το δικό τους όνομα.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: