Hoonigan - Αίτηση πτώχευσης από την εταιρεία των Gymhkana βίντεο με τους Ken Block και Travis Pastrana

Παρά όμως τα υπέρογκα χρέη του 1,1 δις. Ευρώ, η Hoonigan βάζει πλώρη για αναδιάρθρωση
Hoonigan bankrupt
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/9/2024

Η εταιρεία Hoongian ιδρύθηκε το 1996 από τους Randy White και Jody Groce, επικεντρωμένη αρχικά στον τομέα των αξεσουάρ αυτοκινήτου, με αργότερα εμπλοκή και στους αγώνες, ενώ η δημοσιότητά της αυξήθηκε κατακόρυφα με τα θεαματικά βίντεο Gymkhana του Ken Block, στα οποία συμμετείχε και ο Travis Pastrana με αυτοκίνητο και μοτοσυκλέτα.

Τα προϊόντα της Hoonigan αφορούν στη βελτίωση αυτοκινήτου, προϊόντα οόπως τροχοί, ελαστικά, αναρτήσεις, φωτιστικά σώματα και αρκετά άλλα από γνωστούς οίκους αναβάθμισης του μηχανοκίνητου σπορ, όπως οι Fuel Off-Road, American Racing, KMC, Morimoto, TeraFlex, Rotiform και Black Rhino. Αλματώδης ήταν και η πορεία της στο ηλεκτρονικό εμπόριο, παρέχοντας στους ενθουσιώδεις καταναλωτές πρόσβαση σε μια ποικιλία προϊόντων.

Το 2010 ξεκίνησε η συνεργασία με τον αείμνηστο Ken Block που σκοτώθηκε με snowmobile το 2023, που μας έδωσε τη θρυλική σειρά βίντεο Gymkhana με ακροβατικά και ασκήσεις ακριβείας με αυτοκίνητο και μοτοσυκλέτα, βίντεο που έχουν δεκάδες εκατομμύρια θεάσεις. Δημοφιλέστερο βίντεο της σειράς είναι το Gymkhana 2020: Travis Pastrana Takeover, με 66 εκατομμύρια views!

Την ίδια χρονιά (2010) ιδρύθηκε και το αγωνιστικό τμήμα της εταιρείας στην αρχή υπό την ονομασία Monster World Rally Team, που αργότερα μετονομάστηκε σε Hoonigan Racing Division. Η Hoonigan Racing Division μεταξύ άλλων συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rallycross της FIA από το 2014, και πριν από αυτό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Rallycross της FIA και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rallycross.

Τώρα η Hoonigan δηλώνει πως παρά τη χρεοκοπία της, έχει τον φιλόδοξο στόχο να καλύψει το τεράστιο χρέος του 1,1 δις. Ευρώ, και να εξασφαλίσει και ένα μικρό απόθεμα κεφαλαίου.

Για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση, έχει καταθέσει εθελοντικές αναφορές για προστασία της εταιρείας μέσω του Κεφαλαίου 11 στο Πτωχευτικό Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών της περιφέρειας του Delaware. Όπως προβλέπεται στο RSA, εφόσον πάνε όλα καλά, η εταιρεία αναμένει να βγει από την πτώχευση μέσα σε 2 μήνες, κάτι που τουλάχιστον σε πρώτο άκουσμα φαντάζει ουτοπικό.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.