Χρήστος Σταϊκούρας - Τουλάχιστον 26 πρατήρια υδρογόνου στη χώρα μας έως το 2030

"Tο υδρογόνο μπορεί να καλύψει το 20% – 50% της ενεργειακής ζήτησης στις μεταφορές έως το 2050”
Υδρογόνο ανακοινώσεις Σταικούρα
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

28/11/2023

O Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστος Σταϊκούρας στο Hydrogen Conference δήλωσε πως το 2050, ο ετήσιος κύκλος εργασιών της εφοδιαστικής αλυσίδας υδρογόνου εκτιμάται ότι θα ανέρχεται, στην Ελλάδα στα 10 δισ. ευρώ, ενώ έως το 2030 θα έχουν δημιουργηθεί 26 πρατήρια υδρογόνου στη χώρα μας.

Στο συνέδριο "Hydrogen Conference - Η Οικονομία του Υδρογόνου- Προοπτικές, Δυνατότητες και Ευκαιρίες για την Ελλάδα", ο κ. Σταϊκούρας ανέφερε επίσης: “Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην Ευρώπη, και ειδικά στην Ελλάδα, για τη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Η Πράσινη Συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2030 στο 55% σε σύγκριση με το 1990, και μηδενικές εκπομπές ρύπων έως το 2050. Σ’ αυτή την προσπάθεια θα συμβάλλει η χρήση του υδρογόνου, την φυσική επέκταση της ηλεκτροκίνησης, αρχικά ως καύσιμου μεταφορών και στη συνέχεια για κάθε βιομηχανική χρήση. Το υδρογόνο, προς το παρόν, έχει εξαιρετικά μικρή διείσδυση στον ενεργειακό τομέα, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 2% του ενεργειακού μείγματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χώρα μας διαθέτει τις ιδανικές συνθήκες για την παραγωγή υδρογόνου, δηλαδή αιολικά και ηλιακά πεδία, οι οποίες μπορούν να της παρέχουν το ενεργειακό προβάδισμα στην Ευρώπη (Κρήτη – δημιουργία Κοιλάδων υδρογόνου – Hydrogen Valleys). Σύμφωνα με έρευνες, το υδρογόνο μπορεί να καλύψει το 20% – 50% της ενεργειακής ζήτησης στις μεταφορές, και το 5% –  20% στη ευρωπαϊκή βιομηχανία έως το 2050, ενώ μελέτη του Εθνικού Σχεδίου Στρατηγικής αναφέρει πως ο ετήσιος κύκλος εργασιών της εφοδιαστικής αλυσίδας υδρογόνου εκτιμάται ότι θα ανέρχεται, στην Ελλάδα, στα 10 δισ. ευρώ το 2050, οδηγώντας στην ανάπτυξη της «Οικονομίας του Υδρογόνου»”.

Χρήστος Σταϊκούρας: “Tο υδρογόνο μπορεί να καλύψει το 20% –50% της ενεργειακής ζήτησης στις μεταφορές, και το 5% – 20% στη ευρωπαϊκή βιομηχανία έως το 2050”

Επιπρόσθετα ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών δήλωσε: “Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτή η βαρύτητα που έχει αυτό το «ελαφρύ» καύσιμο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, η ανάπτυξη του πράσινου υδρογόνου αναμένεται να κατευθυνθεί, κατά προτεραιότητα, στους τομείς των βαρέων οδικών μεταφορών και της αεροπλοΐας. Σύμφωνα με το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, η συνολική κατανάλωση πράσινου υδρογόνου εκτιμάται στα 63,6 TWh/έτος μέχρι το 2050, με περίπου 70% αυτού να αξιοποιείται για την παραγωγή σύνθετων καυσίμων, με στόχο τη χρήση στις μεταφορές. Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, σε συνεργασία με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, έχουν εκδώσει Κοινή Υπουργική Απόφαση, η οποία περιγράφει τις διαδικασίες αδειοδότησης και λειτουργίας πρατηρίων υδρογόνου, γιατί, όπως είναι νομίζω αντιληπτό, δεν γίνεται να μιλάμε για υδρογονοκίνηση χωρίς σταθμούς εφοδιασμού. Έχουν ήδη καθοριστεί οι τεχνικές προδιαγραφές που αφορούν στη χωροθέτηση και τους όρους ασφαλείας που πρέπει να πληρούν οι εγκαταστάσεις των πρατηρίων υδρογόνου, τα  οποία θα υποστηρίξουν την κυκλοφορία ελαφρών και βαρέων οχημάτων υδρογόνου. Η δευτερογενής νομοθεσία θα συμπληρωθεί με δύο ακόμη πράξεις. Μάλιστα, ο ευρωπαϊκός κανονισμός προβλέπει υποχρεωτική υποβολή εκθέσεων προόδου, σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ενώ παράλληλα συστάθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Υδρογόνου, για τη χρηματοδότηση όλων των αναγκαίων δράσεων. Τέλος αυτή προβλέπει ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη μόνο από Α.Π.Ε. και υποχρέωση για δημιουργία τουλάχιστον 26 πρατηρίων υδρογόνου στην χώρα μας έως το 2030. Αυτός είναι και ο στόχος μας. Πρόκειται για μια προσπάθεια στην οποία θα υπάρξει συναρμοδιότητα πολλών Υπουργείων, όπως το Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το Εσωτερικών, το Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το Ναυτιλίας και το Υποδομών και Μεταφορών, αλλά και φορέων, όπως είναι η ΑΑΔΕ. Αυτό αποδεικνύει το πόσο σύνθετο, αλλά συγχρόνως και το πόσο σημαντικό, είναι το εγχείρημα για τη θεσμοθέτηση του υδρογόνου ως καυσίμου μεταφορών”.

Όπως έχουμε γράψει πολλάκις στο ΜΟΤΟ, το υδρογόνο είναι ένα από τα σημαντικότερα νέα βήματα στις μετακινήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της μοτοσυκλέτας, αν και έχουμε ακόμα αρκετό δρόμο να διανύσουμε μέχρι την χρήση του ως καύσιμο σε μαζική κλίμακα στις μεταφορές. Κάθε βήμα όμως, όσο μικρό κι αν είναι, μας φέρνει λίγο πιο κοντά στην εποχή που η ηλεκτροκίνηση δεν θα προμοτάρεται ως μονόδρομος σε δίτροχα και τετράτροχα οχήματα.

Ετικέτες

Isle of Man TT 2026: Με γυναικεία σκυταλοδρομία ανοίγει το TT Legacy Lap

Ιστορική στιγμή με αναβάτριες στην κεφαλή της πομπής στη θρυλική ορεινή διαδρομή
WRWR 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/4/2026

Το TT Legacy Lap του 2026 αποκτά νέο συμβολισμό, με την παγκόσμια γυναικεία μοτο-σκυταλοδρομία να ηγείται της πομπής σε έναν γύρο-φόρο τιμής που ενώνει το παρελθόν με το παρόν του Isle of Man TT.

Το Isle of Man TT συνεχίζει να εξελίσσει τις παραδόσεις του με το ΤΤ Legacy Lap, τον γύρο-φόρο τιμής την Κυριακή 31 Μαΐου 2026 που προλογίζει το αγωνιστικό πρόγραμμα των επόμενων εβδομάδων, να αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Women Riders World Relay (WRWR), μια παγκόσμια δράση που ξεκίνησε τoν Φεβρουάριο του 2019 με στόχο να συνδέσει γυναίκες αναβάτριες σε όλο τον κόσμο και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020 πάνω από 3.500 αναβάτριες ταξίδεψαν συνολικά πάνω από 100.000 χιλιόμετρα μέσα σε 79 χώρες. Η ξύλινη σκυτάλη κατέχει πλέον μια θέση ως έκθεμα στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας στο Coventry της Αγγλίας, σηματοδοτώντας το τέλος του πρώτου ιστορικού κεφαλαίου.

WRWR 2026

Η μεγάλη επιστροφή έγινε την 1η Ιανουαρίου 2026, αυτή τη φορά με την ψηφιακή σκυτάλη που επιτρέπει σε γυναίκες από κάθε γωνιά του πλανήτη να συμμετέχουν χωρίς τους περιορισμούς μιας προκαθορισμένης διαδρομής. Πλέον η συμβολική φυσική σκυτάλη έχει αντικατασταθεί από την αντίστοιχη ηλεκτρονική εφαρμογή με την σκυταλοδρομία να διαρκεί ένα έτος έως την 1η Ιανουαρίου του 2027.

WRWR 2026

Η συγκεκριμένη δράση δεν είναι απλώς συμβολική, καθώς αποτελεί μια δήλωση από τις αναβάτριες ανά τον κόσμο που δίνουν το παρών και ζητούν ισότητα, αναγνώριση και συμπερίληψη. Το WRWR έχει ήδη ενώσει περισσότερες από 20.000 γυναίκες σε πάνω από 100 χώρες και η παρουσία του στο TT σηματοδοτεί μια νέα εποχή για έναν θεσμό που βασίζεται στον σεβασμό, την κοινότητα και τη χαρά της διαδρομής.

WRWR 2026

Στο φετινό Legacy Lap, η πομπή θα ξεκινήσει με γυναίκες αναβάτριες στην κορυφή, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μοτοσυκλέτα ανήκει σε όλους.

WRWR 2026
Beryl Swain, η πρώτη αναβάτρια που αγωνίστηκε στο Isle of Man TT

Η ιστορία του TT άλλωστε περιλαμβάνει σημαντικές γυναικείες παρουσίες. Από τη Beryl Swain, που το 1962 έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε σε αγώνα TT, μέχρι τη Jenny Tinmouth, την ταχύτερη γυναίκα στην ορεινή διαδρομή, οι γυναίκες έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε έναν από τους πιο διάσημους δρόμους στον κόσμο.

WRWR 2026
Jenny Tinmouth, η ταχύτερη γυναίκα στην διαδρομή του Isle of Man

Το Legacy Lap ξεκίνησε ως Simon Andrews Lap προς τιμήν του αδικοχαμένου Άγγλου αναβάτη Simon Andrews, που έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στον αγώνα δρόμου North West 200 στη Βόρεια Ιρλανδία και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια συλλογική στιγμή μνήμης για αναβάτες, ομάδες και μοτοσυκλέτες που σημάδεψαν την ιστορία των αγώνων δρόμου. Σήμερα αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για το κοινό να βρεθεί μέσα στη δράση, συμμετέχοντας σε μια οργανωμένη πομπή στους δημόσιους δρόμους της διαδρομής των 37,73 μιλίων.

Beryl Swain

Η συγκέντρωση των συμμετεχόντων θα πραγματοποιηθεί στις 08:30 στο Douglas, με την εκκίνηση να δίνεται στις 09:30 υπό την καθοδήγηση των διοργανωτών. Πριν την αναχώρηση, θα προηγηθεί το χαρακτηριστικό “Sound of Thunder”, ένα λεπτό όπου οι συμμετέχοντες ανεβάζουν στροφές στους κινητήρες τους ως φόρο τιμής.

WRWR 2026

Παρά τον εορταστικό χαρακτήρα, οι διοργανωτές υπενθυμίζουν ότι το Legacy Lap διεξάγεται σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, με συνοδεία αλλά και σαφείς οδηγίες που πρέπει να τηρούνται. Ο σεβασμός προς τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, τους θεατές και την τοπική κοινότητα παραμένει βασική προϋπόθεση.