Husqvarna EE5: Η πρώτη ηλεκτρική της εταιρείας

Μικρή στο μάτι αλλά με πολλά προσόντα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/6/2019

Την εισαγωγή της στο κόσμο των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών έκανε η Husqvarna, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσα απ’ την ΕΕ5. Μπορεί η Husqvarna να ανήκει πλέον στην KTM και πολλά μοντέλα της χρησιμοποιούν τους κινητήρες και τα πλαίσια της πορτοκαλί εταιρείας, με την Kiska Design να επιμελείται του καμοφλαρίσματός τους, όμως οι δύο εταιρείες έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους.

Μια απ’ αυτές είναι και η ΕΕ5 καθώς υπάρχει μόνο στη γκάμα της Husqvarna και όχι της KTM μέχρι στιγμής… Προς το παρόν η γκάμα της KTM διαθέτει μόνο το Freeride E-XC, μια ηλεκτρική enduro. Η ΕΕ5 όμως δεν έχει τις ίδιες διαστάσεις και συνεπώς απευθύνεται σε μια άλλη μερίδα αναβατών. Για την ακρίβεια στοχεύει στη νέα γενιά, αφού είναι μια minicycle και σκοπός της δεν είναι μόνο να εισάγει τους πιτσιρικάδες στο κόσμο των χωμάτινων μοτοσυκλετών, αλλά απευθύνεται παράλληλα και στην δημιουργία μιας οικολογικής συνείδησης σε αυτούς (και τους γονείς τους που θα την αγοράσουν), όντας ηλεκτρική. Ο κινητήρας παράγει 5Kw με αποτέλεσμα η ΕΕ5 να έχει αντίστοιχες επιδόσεις με μια μοτοσυκλέτα 50cc. Η αυτονομία που προσφέρει η μπαταρία ιόντων-λιθίου χωρητικότητας 907Wh κυμαίνεται από 25 λεπτά έως δύο ώρες ανάλογα του ρυθμού και κατ’ επέκταση των ικανοτήτων του αναβάτη.

Ακόμη, η ΕΕ5 διαθέτει έξι διαφορετικά riding modes που διαφοροποιούν την απόδοση του κινητήρα και η εναλλαγή τους γίνεται πολύ εύκολα βάσει των όσων ανακοινώνει η Husqvarna. Επίσης, το καλό είναι πως για την πλήρη φόρτισή της απαιτούνται μόλις 70’, ενώ συγκριτικά με μια αντίστοιχη μοτοσυκλέτα της ίδιας κατηγορίας, αλλά με κινητήρα εσωτερικής καύσης, έχει προφανώς πολύ μικρότερο κόστος συντήρησης που περιορίζεται στην αλλαγή υγρών φρένων, τακακιών και ελαστικών. Το XCAT πιρούνι αέρος της WP έχει διαδρομή 205mm και διάμετρο 35mm, ενώ πίσω υπάρχει το πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ της ίδιας εταιρείας. Τέλος, η Husqvarna φρόντισε να συνοδέψει την ΕΕ5 με μια ολόκληρη σειρά ρούχων αφιερωμένη σε αυτή, όπως συνηθίζει να κάνει σε πολλά μοντέλα της.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.