Husqvarna: Η ιστορία της στους αγώνες δρόμου

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/12/2019

Η Husqvarna σαν όνομα είναι ένα απ’ τα πιο παλαιότερα στην Ιστορία της μοτοσυκλέτας. Για την ακρίβεια ιδρύθηκε το 1689 κατόπιν εντολής του Βασιλιά της Σουηδίας, ξεκινώντας την παραγωγή όπλων. Με την πάροδο του χρόνου επεκτάθηκε και στη δημιουργία άλλων προϊόντων, όπως ραπτομηχανές και χειροκίνητες μηχανές του κιμά. Χρειάστηκε να περάσουν 214 χρόνια απ’ την ίδρυσή της μέχρι να κατασκευάσει το πρώτο της μοτοποδήλατο το 1903, έχοντας μπει λίγο νωρίτερα στον κόσμο των ποδηλάτων, το 1896.

Η Husqvarna ανήκει στις εταιρείες που πρώτα ασχολήθηκαν με την παραγωγή άλλων προϊόντων και έπειτα επεκτάθηκαν στις μοτοσυκλέτες και γι’ αυτό η πορεία της ταυτίζεται περισσότερο με της Ducati που αρχικά δημιουργούσε ασυρμάτους, πριν περάσει στην παραγωγή μοτοσυκλετών. Σήμερα, η σουηδική εταιρεία βρίσκεται υπό αυστριακό “καθεστώς” αποτελώντας μια απ’ τις θυγατρικές της ΚΤΜ.

Με τη βοήθεια της ΚΤΜ έχει μπει ακόμη πιο δυναμικά στην παγκόσμια αγορά, παρουσιάζοντας πολλά νέα μοντέλα τα οποία έχουν βασιστεί στη σειρά των Duke, με μια ολότελα, όμως, διαφορετική σχεδιαστική ταυτότητα που επιμελήθηκε η Kiska Design. Πρόσφατα, όπως είχατε διαβάσει στην άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη του CEO της ΚΤΜ Stefan Pierer στο τεύχος 600 του ΜΟΤΟ (μπορείτε να βρείτε ένα τμήμα της εδώ), ο Pierer ανέφερε το όραμά του για τη Husqvarna. Στόχος του είναι να επαναπροσδιορίσει το image της Husqvarna και να την κάνει μια εταιρεία που ειδικεύεται στις μοτοσυκλέτες δρόμου. Ο κ.Pierer μάλιστα υποστήριξε την απόφασή του βασιζόμενος στην αγωνιστική ιστορία της Husqvarna στο Road Racing και στα MotoGP. Γι’ αυτό εξάλλου, η αναδιαμόρφωση του image της Husqvarna συνοδεύεται και από την επιστροφή της στη Moto3.

Η πρώτη ανάγνωση αυτής της είδησης, δεν ήταν ιδιαίτερη καλοδεχούμενη απ’ τους “φίλους” της εταιρείας, καθώς είναι περισσότερο γνωστή για τη δράση της στους χωμάτινους αγώνες, αφού η πρώτη της συμμετοχή στο Six Days of Enduro ήταν λίγο μετά τη λήξη του Β’ΠΠ. Έκτοτε, η αλήθεια είναι πως επικεντρώθηκε περισσότερο στους χωμάτινους αγώνες και πρωταθλήματα. Τα 60ies και τα 70ies ήταν οι χρυσές εποχές για την Husqvarna, καθώς τότε κατάφερε να συγκεντρώσει 14 τίτλους στο Motocross, 24 στο Enduro και 11 νίκες στο Baja 1000.

Η μοτοσυκλέτα με την οποία συμμετείχε ο Kent Andersson στα MotoGP το 1966

Ωστόσο, οι ρίζες της αγωνιστικής της ιστορίας, είναι “χωμένες” στην άσφαλτο, αφού η πρώτη νίκη που γεύτηκε ήταν σε έναν αγώνα Road Racing του 1933. Το 1966 στα MotoGP, τη χρονιά που ο Mike Hailwood στέφθηκε πρωταθλητής στις κατηγορίες των GP250, GP350 και ήρθε δεύτερος στα GP500, το όνομα της Husqvarna εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα, με τον Σουηδό Kent Andresson να παίρνει μέρος στα GP250 και να τερματίζει 20^ος, έχοντας συγκεντρώσει μόλις 4 βαθμούς. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να ξαναεμφανιστεί η Husqvarna στα MotoGP, όμως όταν το 1972 επέστρεψε στη κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος, το όνομά της βρέθηκε στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας των αναβατών, χάρη στις προσπάθειες του Σουηδού Bo Granath (μπορείτε να βρείτε αναλυτικότερα την ιστορία του Σουηδού αναβάτη εδώ), συγκεντρώνοντας 47 βαθμούς, ενώ ο πρωταθλητής εκείνης της χρονιάς ήταν ο Giacomo Agostini με MV Agusta –φυσικά- έχοντας 107 βαθμούς. Την επόμενη σεζόν ο ίδιος αναβάτης συμμετείχε και πάλι στα GP500, όμως βρέθηκε στη 17^η θέση της βαθμολογίας με 12 βαθμούς, με τον Phil Read με MV Agusta να είναι ο πρωταθλητής.

Ο Bo Granath σε μια πρόσφατη φωτογραφία του, μαζί με την GP500 της Husqvarna

Το 2014 η Husqvarna συμμετείχε στη Moto3 με τον Danny Kent να έρχεται όγδοος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, έχοντας ανεβεί δυο φορές στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Την επόμενη χρονιά, ο Danny Kent πήγε στη Honda και στέφθηκε πρωταθλητής της Moto3, ενώ η Husqvarna είδε τον Lorenzo Dalla Porta να τερματίζει 25^ος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος. Τώρα, με την επιστροφή της στη Moto3, θα έχει για αναβάτες της τους Romano Fenati και Alonso Lopez πάνω στην FR250GP και ο CEO της KTM στοχεύει στα επόμενα χρόνια να κάνει τη Husqvarna τον τρίτο μεγαλύτερο όνομα ανάμεσα στους Ευρωπαίους κατασκευαστές.

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

ΗΠΑ: Αυτοκίνητο πέφτει πάνω σε μοτοσυκλετιστές που βοηθούσαν πεσμένο συνάδελφο [Video]

Ένα δέντρο μακριά από το πολύνεκρο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

28/8/2026

Ωραία στριφτερή διαδρομή σε επαρχιακό δίκτυο χωρίς πολλή κίνηση, ηλιόλουστη μέρα, παράδεισος. Αυτό ήταν το σκηνικό στο οποίο εξελίχθηκε ένα μικρό δράμα, όταν μια ομάδα μοτοσυκλετιστών σταμάτησε προς αρωγή άλλου μοτοσυκλετιστή που είχε πέσει στην εξωτερική αριστερής στροφής.

Καθώς μόλις είχαν βοηθήσει τον πεσμένο αναβάτη να βγει από χαντάκι και είχαν σηκώσει τη μοτοσυκλέτα του, οδηγός τετρακίνητου Toyota GR Corolla (μοντέλο 300 τουρμπάτων ίππων που δεν έρχεται στην Ευρώπη) που πήγαινε εξίσου γρήγορα στην ίδια διαδρομή, χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και οδεύει ολοταχώς προς τους μοτοσυκλετιστές που είναι παρκαρισμένοι στο πιο λάθος σημείο: ακριβώς στην εξωτερική του apex της στροφής.

Ευτυχώς κανένας δεν τραυματίστηκε σοβαρά στο συμβάν αυτό, αν και η έκβαση ήταν καθαρά θέμα τύχης, καθώς το αυτοκίνητο χτύπησε σε ένα δέντρο, πίσω από το οποίο βρίσκονταν άνθρωποι που έτρεχαν να σωθούν, με μόνα θύματα τις παρκαρισμένες μοτοσυκλέτες που δέχτηκαν τη φόρα του αυτοκινήτου.

Το συμβάν καταγράφτηκε όλως τυχαίως από αναβάτη Aprila Tuono V4 που ακολουθούσε εκείνη την ώρα το αυτοκίνητο – χωρίς να έχει σχέση με τον οδηγό ή το γκρουπ των μοτοσυκλετιστών που βοηθούσαν τον συνάδελφό τους – και από το κοντέρ του οποίου μπορούμε να διακρίνουμε πως, τη στιγμή που έχασε τον έλεγχο του πίσω μέρους του Corolla, ο οδηγός του πρέπει να πήγαινε με περίπου 70 μ.α.ώ. (112 χ.α.ώ.).

Το βίντεο αυτό αναρτήθηκε πρώτα στο Instagram, όπου σχολίασε ένας από την ομάδα των μοτοσυκλετιστών που είχε σταματήσει να βοηθήσει. Εκεί εξήγησε τον λόγο που είχαν παρκάρει στο πλέον ακατάλληλο σημείο:

“Το άτομο που είχε πέσει στο χαντάκι και τον οποίο μόλις είχαμε βοηθήσει ήταν μοτοσυκλετιστής. Τον βγάλαμε έξω και κυριολεκτικά μόλις είχαμε τραβήξει και τη μηχανή του από το χαντάκι. Δεν είχαμε καν προλάβει να μετακινηθούμε πιο κάτω σε ένα ασφαλέστερο σημείο, όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα.”